De krokussen blijven toch altijd weer een dankbaar onderwerp voor mij. Elk jaar weer leuk om er weer wat van te maken.

Gisteren scheen het zonnetje even, dus ik ben weer even snel naar de bosanemonen gegaan. Het waaide nogal, dus het was best lastig om iets scherp te krijgen. Maar bij deze geloof ik redelijk gelukt.

Tulpen vind ik altijd op hun mooist wanneer ze bijna uitgebloeid zijn. Dan leg ik graag details vast. Hier bij de macrolens nog gebruik gemaakt van een tussenring voor de minimale scherpte.

De macrolens weer op de camera voor sneeuwklokjes. De start van het macro seizoen. Langzaam komt de natuur op gang en kunnen we weer aan de slag op de vierkante centimeter.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Ze zijn helaas al weer bijna verdwenen. Gelukkig komt er weer van alles tevoorschijn en kunnen we ons hart weer ophalen met mooie en leuke onderwerpen. Deze foto is gemaakt met een oud lensje. Het gaat hier om de meyer Gorlitz Oreston. Een lensje dat een lekker sfeertje geeft. F1.8 - iso 100 - 1/160 sec. Het was een beetje bewolkt weer tijdens de opname. Dat gaf mogelijkheden tot een high key effect.

Foto gemaakt met de Lensbaby Sweet 50 voor een wat dromeriger effect.

Pas toen ik thuis op de grote scherm de foto's ging bekijken zag ik dit spinnendraadje dat beide krokussen verbond. Foto gemaakt met de lensbaby.

De voorbode van de aankomende lente. De sneeuwklokjes in high-key genomen al was wel een risico die ik nam gezien dominante witte kleur van de sneeuwklokjes. Verder met Nik filters bewerkt.

ijskristallen in de zon op een bemoste ondergrond lijken net op glinsterende juweeltjes

Deze paddenstoelen staan nog overeind, maar zullen snel verdwijnen. De witte berijping en het kleurverloop op de stelen is al niet meer te zien. Toch is het ook zo nog wel een mooi groepje.

Toch nog maar een keer naar paddenstoelen gezocht. Weinig te vinden, maar deze groeide mooi op een stukje dood hout. Ik ben niet zeker van de naam.

Eens een keer een wat lichtere foto. Dit is een stack van 10 opnamen.

Ik ben niet helemaal zeker van de naam. Gefotografeerd tussen veel bladeren, op een grijze, winderige dag.

Deze grote bloedsteelmycena's staan vaak met meerdere exemplaren bijelkaar op dode stronken. De tak waar deze mycena's op groeide was door iemand ergens opgelegd en een slag gedraaid. Hierdoor kon ik ze mooi op deze manier fotograferen. Dit is een stack van enkele foto's.

Ik was op weg naar huis toen ik tussen de bomen door een groepje van deze paddenstoelen zag waar net de zon op scheen. Er een uitgepikt waar dat het best tot zijn recht kwam en de uitsnede zo gemaakt dat de rest donker bleef. In de nabewerking nog ietsje licht aan de paddenstoel toegevoegd.

Amethistzwammen heb je in allerlei vormen en je raakt er volgens mij nooit op uit gekeken. Bij deze foto heb ik gebruikt gemaakt van een polarisatiefilter. Dit om ongewenste reflecties te voorkomen. De kleuren komen door het filter ook erg mooi uit.

Ik vond deze paddenstoel op een regenachtige dag in een naaldbomenbos waar verder weinig paddenstoelensoorten te vinden waren.

Er stonden aardig wat van deze paddenstoelen in het bos. Op de paddenstoel iets bijgelicht met een ledlampje.

Hoewel ik bijna dagelijks wel en paar uur het bos in ga de laatste tijd, is dit mijn eerste vliegenzwam dit seizoen. Er stond een flinke groep tussen enkele grote naaldbomen, maar dit was de enige die er (nog) goed uitzag. Gefotografeerd bij tegenlicht en op de hoed van de paddenstoel bijgelicht met een ledlampje.

Heel veel van deze paddenstoelen in het bos. De meeste laag tussen de bladeren en alleenstaand. Dit groepje sprong er mooi uit.

Door het gras heen gefotografeerd.

De paddenstoeltjes groeiden uit een rottende stronk met mos erop. Iets bijgelicht op de paddenstoeltjes, met een ledlampje.

Altijd leuk hoe die kleine paddenstoelen op dit materiaal groeien. De achtergrond heb ik zelf gecreerd door er drie grote langwerpige bladeren achter te plaatsen op een plamp (dit omdat mijn armen gewoonweg te kort zijn). Je moet dan wel een paar keer heen en weer lopen om alles op de juiste plek te krijgen.

Aangenomen dat ik de paddenstoel goed heb gedetermineerd, heb ik geprobeerd te bedenken waar de naam vandaan komt. Ik denk vanwege de structuur van de hoed van de zwam, die wel wat weg heeft van de vacht van een hert.

Melksteelmycena op een dennenkegel.

Wij zouden als het regent minstens ergens onder gaan zitten, zo niet deze slak. Die lag lekker op de paddenstoelen in de miezerregen

Wij vinden ze stinken maar vliegen zijn de stinkzwammen dankbaar voor de heerlijke geur die hen naar de zwammen toe lokt.

Helaas ben ik niet zo thuis in de mycologie maar volgens mij hoort hij bij de plaatjeszwammen gezien de grote broer die naast hem stond. Plaatjeszwammen zijn te herkennen aan de lamellen aan de onderkant van de hoed.

Mooi om te zien deze draadvormige parasiet (Spinellus fusiger). Of hij nadelig is voor de paddenstoel weet ik niet. Ik kon daar op google niet zo gauw informatie over vinden.