De paddenstoeltjes groeiden uit een rottende stronk met mos erop. Iets bijgelicht op de paddenstoeltjes, met een ledlampje.

Altijd leuk hoe die kleine paddenstoelen op dit materiaal groeien. De achtergrond heb ik zelf gecreerd door er drie grote langwerpige bladeren achter te plaatsen op een plamp (dit omdat mijn armen gewoonweg te kort zijn). Je moet dan wel een paar keer heen en weer lopen om alles op de juiste plek te krijgen.

Aangenomen dat ik de paddenstoel goed heb gedetermineerd, heb ik geprobeerd te bedenken waar de naam vandaan komt. Ik denk vanwege de structuur van de hoed van de zwam, die wel wat weg heeft van de vacht van een hert.

Melksteelmycena op een dennenkegel.

Wij zouden als het regent minstens ergens onder gaan zitten, zo niet deze slak. Die lag lekker op de paddenstoelen in de miezerregen

Wij vinden ze stinken maar vliegen zijn de stinkzwammen dankbaar voor de heerlijke geur die hen naar de zwammen toe lokt.

Helaas ben ik niet zo thuis in de mycologie maar volgens mij hoort hij bij de plaatjeszwammen gezien de grote broer die naast hem stond. Plaatjeszwammen zijn te herkennen aan de lamellen aan de onderkant van de hoed.

Mooi om te zien deze draadvormige parasiet (Spinellus fusiger). Of hij nadelig is voor de paddenstoel weet ik niet. Ik kon daar op google niet zo gauw informatie over vinden.

Ik vond deze inktzwammen tussen het gras, langs een fietspad. Voor een goede achtergrond moest ik in de bramen gaan zitten. Gefotografeerd vanaf statief, deels door het gras heen.

Lang stonden ze in een vaas maar toch kwam er een eind aan. Zijn uitgebloeide vorm inspireerde me om een stilleven van te maken met de lightpad en daarna in PS bewerkt met een texture.

Deze drie paddenstoelen vond ik langs de kant van een weggetje. Ik vond ze een mooie compositie vormen, alsof ze de een de ander troostte boden. Ik ben overigens niet helemaal zeker van de naam. Na de vorige upload lichter gemaakt, hoewel ik zelf toch een lichte voorkeur heb voor de donkere versie.

Ik vond dit kleine (ongeveer 1 cm diameter hoedje) paddenstoeltje op een bemoste, halfvergane boomstronk. Schuin naar boven gefotografeerd vanaf statief.

Mondjesmaat beginnen de paddenstoelen en zwammen in mijn omgeving te komen, altijd een feestje en tegelijk weer een uitdaging om iets anders van te maken. In dit geval vond ik dit bosje zoals ze daar stonden in verschillende groottes en lengtes wel mooi om in zijn geheel te fotograferen. Doordat ik de scherpte al via mijn lifeview had bepaald zag ik niet op het moment van klikken dat er bezoek op was gekomen dus de vliegjes staan er niet scherp op want die waren er toen nog niet.

Deze rups had continu gezelschap van mieren. Het leek wel of ze samenwerrkte. In de uitwerpselen van de rups zat iets waar de mieren wel van gecharmeerd waren. Foto is gemaakt bij vlinders aan de vliet.

Gefotografeerd met een 2x macrolens. Nog stack overwogen, maar ik vond deze scherptediepte wel goed.

Groot geaderd witjes en margrieten. Die twee kunnen niet zonder elkaar. Daarnaast zoek de vlinders elkaar ook graag op.

Op zoek naar meikevers kwamen we op een locatie waar ze zouden moeten zitten. Maar je raad het al denk ik. Inderdaad ze zaten er niet op een paar na dan. Er vloog ook een enkeling langs. Vliegende meikevers is toch best wel een flinke uitdaging.

Wat zijn de bloemetjes van de heide toch mooi. Vaak is het zoeken naar zo'n takje die je in de spotlight kan zetten om alle kleine details te kunnen zien.

Deze bijen zitten bijna nooit stil en begraven hun kop vaak in de bloem. Deze deed het gelukkig anders en kwam met zijn kop omhoog, vanaf de andere kant van de bloem naar boven kruipen.

Na een workshop bij Leoon Baas aan de slag gegaan met losse flitsers. Een man met heel veel kennis van flitsen bij macrofotografie en ook bereid om de kennis met veel geduld te delen . Er gaat na zo een dag een wereld voor je open met nieuwe mogelijkheden. Leverd weer veel inspiratie op . Dus weer veel dingen uitproberen....en foto's weggooien..

Wat een tere bloemetjes zijn het.

Er zaten aardig wat dansmuggen vandaag, Gelukkig steken ze niet, maar een andere soort mug nam de gelegenheid te baat om me wat jeukende bulten te bezorgen terwijl ik deze zat te fotograferen

Leuke beestjes, groene schildwantsen. Ze rennen gewoonlijk niet hard weg, misschien omdat ze zich bewust zijn van de reden waarom ze ook wel stinkwants genoemd worden en niet heel veel gevaar te duchten hebben. Deze kroop langzaam naar het einde van het blad waar hij op zat.

Ik had deze mooie, gele soort soort al eerder gefotografeerd, maar vond deze mooi afsteken tegen de donkere achtergrond. Ik las dat ze plantaardig voedsel eten, maar heb er ook al een aan een andere vlieg zien eten.

Op de hei, door andere vegetatie heen gefotografeerd.

Deze foto heb ik al in februari gemaakt met (denk ik) een laowa 58mm die 2x kan vergroten. Ik kan het me helaas niet meer goed herinneren, maar heb wel met lampjes gespeeld en een uitsnede gemaakt die beeldvullend is. Leuk om te nog eens te delen in het kader van het thema van deze maand.

Wat minder lieveheersbeestjes dan een maand geleden, maar toch kwam ik er vandaag af en toe een tegen, waaronder deze. Bladluizen opgepast.

Vrouwtje bosbeekjuffer die me recht in de ogen keek.

Strekpoten zijn hooiwagens. Dat zijn wel spinachtigen maar geen spinnen, ook al hebben ze acht poten. Ze worden exclusief de poten 4-6 mm groot en de poten worden wel tot 5 cm lang. Dit is een stack van 15 foto's, samengevoegd in Serene stacker.

Deze vlieg zat op een plek waar ik maar net bij kon. Een mooie gelegenheid om de ogen eens goed in beeld te brengen. Onderzoeker berekenden - aldus Naturalis Biodiversity Center op internet - dat een facetoog dat net zo scherp ziet als ons oog een meter groot zou moeten zijn. Dat zouden enorme insecten zijn dus, waar we niet dichtbij zouden durven komen om ze te fotograferen. Maar....dat zou ook niet nodig zijn.