Waar het licht blijft hangen

In de stilte van kleur
en het trage bewegen van tijd
wordt alles lichter.

Alsof de dag even blijft staan
om niets anders te zijn
dan precies dit moment.

Primotar 135 mm met 12 mm - 17 mm helicoid.

Waar Alles Zijn Plaats Vindt

Tussen het zachte groen
waar het licht nauwelijks hoeft te spreken
staan ze,
niet om gezien te worden
maar om er eenvoudig te zijn.

In hun stilte
schuilt geen vraag
geen richting die gekozen moet worden,
alleen een langzaam ontvouwen
van wat al aanwezig was.

Hier beweegt niets haastig,
alles vindt zijn plaats
in een ritme dat zichzelf begrijpt.

Primotar 135mm met 20mm tussenring

Altijd mooi de boshyacinten die in het park in drie kleuren te vinden zijn.

In Stilte Gedragen

Zo licht
dat het nauwelijks raakt,

en toch aanwezig blijft
in alles
wat zich opent.

Nog zonder richting
beweegt het licht
langs wat zich aandient.

Niet alles hoeft gezien,
soms is het genoeg
dat het er is.

Primotar 135mm met 12-17 mm helicoid.

Overal schieten de stinzenplanten uit de grond zoals de Wilde of Boshyacint in wit, roze en blauw. Een vrolijk gezicht om zoveel bij elkaar te zien.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Ook bekend als Kievitsbloem, is een geslacht van bolgewassen uit de leliefamilie. De naam is afkomstig uit het Latijnse woord "fritillus" voor dobbelsteenbeker.
Foto gemaakt met de lensbaby Sweet 50.

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

In het gefluister van zacht licht,
ontvouwen drie stemmen zich tot één stilte.

Twee dragen het licht,
één vangt het in volle overgave.

Wat afzonderlijk begint,
vindt in verstilling zijn verbinding.

Een fragiele balans van vorm en ziel,
waar verschil geen scheiding kent.

In dit tedere samenspel,
bestaat geen ik of jij.

Nog een beetje timide begon deze bosanemoon voorzichtig open te gaan bij de zonnestralen.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Een diffuser bij  macrofotografie met flitser:

Welke soorten zijn er, waarvoor gebruik je ze en en wat zijn de resultaten?

Die vragen worden in deze tutorial door Jan van Gastel uitgebreid besproken.

 Welke diffuser voor macrofotografie met flitser?door Jan van Gastel Voor macrofotografie ...

Één vierkante meter, meer heb je niet nodig om je te vermaken met je macrolens en de krokussen.

Dit jaar duurde het even wat langer maar zij zijn er weer, de krokussen, dus lekker weer met de macro aan het spelen geweest.

Een minimale scherpte en een bewerking in PS levert dit beeld van twee gevallen tulpenblaadjes.

Uitgebloeide tulpen lenen zich goed voor om een macro van te maken van de geribbelde randjes van de blaadjes. Foto verder bewerkt en uitgesneden in PS en naar zwart-wit omgezet.

Een sneeuwklokje tussen de winterakonieten.

De natuur begint te ontwaken en de eerste sneeuwklokjes en winterakonieten komen tevoorschijn, tijd om de macrolens weer tevoorschijn te halen.

Toen ik deze zwam aan het fotograferen was kwam er plotseling een springstaartje tevoorschijn. Snel de camera opnieuw ingesteld en gewacht tot het springstaartje stil genoeg zat om een stack te maken. Stack van 38 foto's

Wie herfst zegt, zegt paddenstoelen. Paddenstoelen leven immers van de afbraak van dood materiaal en met al die afgevallen bladeren is er tijdens de herfst materiaal genoeg. Ik zag een sfeervol tafereel in het bos met een porseleinzwam (Oudemansiella mucida) op een verweerde boomstronk en bokeh-lichteffecten.

Mijn oogst dit jaar van paddenstoelen en zwammen is heel mager aangezien ik weggeweest ben in die periode. Toch nog een middag wezen zoeken naar het kleine spul. Bij dit stoeltje begon de schimmel al te komen.