Wat zijn de lepelaars toch mooie en bijzondere vogels. Lepelaars hebben in prachtkleed een oranjegele borstvlek en een lange, dikke afhangende kuif. En kijk eens hoe mooi die snavel is.

Zandstructuren blijven mij fascineren. In deze zag ik de jurk van een Flamenco danseres. Foto bewerkt met de overvloeimodi van PS.

Net opnieuw op de wereld gezet deze Grutto en nu maar hopen dat hij dat leven nog lang mag meemaken in deze grote boze wereld.

Ik zag de Fitis hoog in een duindoorn struik zitten en hij was daar heerlijk aan het zingen,maar toen ik thuis kwam zag ik dat er ook een langpootmug op de foto stond. Of de Fitis deze nog te pakken heeft gekregen (geen idee)

Op een mooi veldje vonden we ongeveer 10 mooie Oranjetipjes. Het waren voornamelijk vrouwtjes maar de mannetjes hebben we ook gevonden. Het bewolkte weer gaaf een mooi sfeer aan dit tafereel. Dan ben je toch wel een beetje in de wolken.

De Slufter is het bekendste natuurgebied op Texel. Het is een grote kweldervlakte tussen twee zanddijken in. Het bijzondere is dat deze kwelder aan de Noordzeekust ligt. Kreken met zout water stromen dwars door het gebied. Er groeien dus planten die het zeewater kunnen verdragen. Zomers kleurt het paars door de bloeiende lamsoor (bron: site van Ecomare). Op de ochtend dat we er waren vielen er nogal wat buitjes en was een beetje druilerig weer.

Vandaag op koningsdag lekker op pad geweest in Noord Holland en ik kwam deze wel heel erg meewerkende Tapuit tegen die helemaal niet schuw was. Ben ik best wel blij mee met dit resultaat.

Hierbij een kopportret van een Blauwe Reiger die heel geconcentreerd staat te kijken of er nog wat te smikkelen is.

Deze tortelduif zat vandaag op de moerbeiboom die begint uit te lopen. Gefotografeerd van achter een rozenstruik; de jonge uitlopers zijn rood en 'raakten' net het onderste gedeelte van de duif. De achtergrond is een wazige mix van 'tuin van de overburen, gemeenteboompje en een camper'. Daar zie je niks van op deze manier, maar geeft wel zachte kleuren mee.

Fragile … geen ‘cure’ maar ‘care’ … niet ‘fixen’ maar ‘helen’

Vorige upload stond een beetje scheef. Genomen langs een kanaal in de AWD toen ik zat te wachten op een Nonnetje. Maar opeens kwam deze Dodaars langd sprinten en heb ik hem snel vast kunnen leggen.

Deze Appelvink fotografeerde ik vanuit de fotohut De Lichtenberg van Arjan Troost.

Zo te zien is deze Krakeend erg goed in het breken van golven die hij tegenkomt bij harde wind.

Vanmiddag tijdens een flinke bui zag ik dit mannetje Torenvalk zitten,heel langzaam benaderd met de mobiele hut en deze foto kunnen maken.

Opnieuw aangeboden. Hierbij de tweede opname die ik heb kunnen maken van een Oranjetipje. Het is best lastig om de juiste plek te vinden waar hij gaat drinken.

Deze Torenvalk zo scherp in vlucht kunnen fotograferen om er ruim voldoende licht was en de sluitertijd naar 1/8000d kon.

Het gezin is inmiddels gegroeid. De nieuwe mondjes moeten met enige regelmaat gevuld worden. Worden ze niet snel genoeg gevoerd onstaat er een concert van hongerige geluidjes. Zo nu en dan moeten de ouders er dus opuit om boodschappen te gaan doen.

De vlinder en het slangekruid staan in de schaduw. De achtergrond staat in de zon. Hierdoor word de achtergrond wat gelig. In de nabewerking is dit effect versterkt.

Gister middag de hele tijd bezig geweest met het Oranjetipje en uiteindelijk ging hij even zitten en kon ik dit plaatje maken.

Deze Gele Kwikstaart was makkelijk te benaderen met de mobiele hut en ik had geluk hij ging heel even zijn vleugel strekken en past ook nog eens bij het thema van de maand.

Ja, het is bijna over, de narcissen verwelken. Foto gemaakt met dubbele belichting in de camera. Ik heb expres de verdorde randjes zo gelaten om de vergankelijkheid weer te geven.

Ik heb al aardig wat reigers gefotografeerd maar deze deed wel heel erg zijn best om mij te verbazen. Het waaide behoorlijk en misschien koste dit gewoon wat meer moeite om in een rechte lijn te vliegen. Rechts van de reiger zaten wat takken die ik heb verwijderd. Verder is het gewoon een highkey en wat kleurverzadiging toegepast.

Gisteren kreeg ik de kans om deze vrij zittende Fitis zingend vast te leggen. Wasvoor mij de eerste die ik dit jaar tegen ben gekomen.

Een fraai klokje is de wilde hyacint maar best lastig om een mooie compositie van te maken doordat ze vaak in bosjes bij elkaar staan. Ik had geluk één enkel takje te vinden waar deze vier klokjes er aanhingen.

Ik zag hem aan komen vliegen en dacht meteen die is voor mij en nog gelukt ook. Zo te zien dachten de Grutto,s daar heb je hem ook weer

De Japanse Sierkers ook prunus serrulata genoemd staat nu in volle bloei, een feest om naar te kijken en te kunnen vastleggen tussen de windvlagen door.

Deze hommel had de gele brem (als ik me niet vergis) uitgekozen voor de lunchbrake. Aan het gezoem was te horen dat deze hommel er van genoot. Stilzitten was er niet bij. Het heeft me dan ook wat pogingen gekost voor dit beeld. Je kent het wel. Net niet scherp. Net niet de juiste achtergrond, enz.

Groot geaderd witjes en margrieten kunnen niet zonder elkaar. Als de zon in de ochtend meewerkt is dat altijd weer een feestje. Op dit plekje heb ik veel van dit soort foto's kunnen maken. Het is al weer even geleden maar het gevoel van dat moment blijft me altijd bij. Wat een heerlijke ochtend was dat.

Ik zat verleden jaar bij het landje van gruijters te genieten van de Grutto,s en de Kluten. Maar opeens dook er een Havik op uit het niets en gelijk een zooitje paniek op en rond het water. Ik snel wat foto,s gemaakt op de gok en daar kwam dit plaatje uit. En de Havik ging er weer vandoor zonder prooi. Mooie belevenis.

Foto gemaakt met de lensbaby.