Een prachtige zonsopkomst tijdens de Fotodag.

Het bloeiende gele koolzaad tussen de grillige wallen tijdens de fotodag.

Overal schieten de stinzenplanten uit de grond zoals de Wilde of Boshyacint in wit, roze en blauw. Een vrolijk gezicht om zoveel bij elkaar te zien.

Op deze foto lijkt het net of alles geel kleurde op de locatie Werk aan de Groeneweg. Het was echt de week dat het koolzaad volop in bloei stond.

Dit jaar voor de vierde keer de fotodag Werk aan de Groeneweg mogen begeleiden. Het was een prachtige ochtend met een mooie zonsopkomst en wat grondmist. De aarden wallen stonden deze dag volop in bloei. Deze keer geen foto van de zonsopkomst richting de zon gemaakt maar een keeer omgedraaid en met de zon mee gefotografeerd. De wolken werden mooi belicht door de zon.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Ook bekend als Kievitsbloem, is een geslacht van bolgewassen uit de leliefamilie. De naam is afkomstig uit het Latijnse woord "fritillus" voor dobbelsteenbeker.
Foto gemaakt met de lensbaby Sweet 50.

Poetsende Lepelaar, hij wel er wel even op z'n Paasbest uitzien.
Foto gemaakt in Delft, Met dank aan Doris en Brigitte..

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Dit pulletje nijlgans was nergens bang voor en kwam vol vertrouwen vlak bij mij om te kijken of hij iets te eten zou krijgen. Helaas voor hem want dat doe ik dus niet wel heb ik hem op de foto gezet. Dit jaar hebben er maar twee het overleefd van de meeuwen die speuren naar een moment dat de ouders niet opletten. Wens iedereen Fijne Paasdagen!

Foto gemaakt met de de Lensbaby Sweet 50.

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Het idee was eenvoudig:
even badderen.

Niet te veel opvallen,
gewoon meedrijven met wat er al is.

Zoals een badeendje dat doet.

Er zit iets rustgevends in dat soort bescheidenheid.
Kleine bewegingen en nauwelijks waarneembaar.

Hij begreep het principe.
Alleen niet de uitvoering.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Op zoek naar de kievitsbloemen kwam ik deze pinksterbloem tegen. Een mooie sierlijke bloem. Helaas zat er geen oranjetipje op.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

De natuur op zijn best. Overal zie je nu de fraaie bloesem die lente aankondigt.

In het gefluister van zacht licht,
ontvouwen drie stemmen zich tot één stilte.

Twee dragen het licht,
één vangt het in volle overgave.

Wat afzonderlijk begint,
vindt in verstilling zijn verbinding.

Een fragiele balans van vorm en ziel,
waar verschil geen scheiding kent.

In dit tedere samenspel,
bestaat geen ik of jij.

Nog een beetje timide begon deze bosanemoon voorzichtig open te gaan bij de zonnestralen.

Deze oude knar had mijn aandacht meteen te pakken met zijn robuuste stam waar langs mooie plooien door de jaren heen ontstaan waren. Ik heb de achtergrond met plaatselijke vervaging in PS wat zachter gemaakt zodat alle aandacht naar de mooie stam gaat.

Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Bosanemonen zijn hele mooie bloemen om op één vierkante meter te gaan zitten en je fantasie de vrije loop te geven. Vanochtend was het zo ver, heerlijk bezig zijn met deze tere bloemetjes.

Deze kale boom op een zandvlakte op de Veluwe schreeuwde om gefotografeerd te worden. De foto heb ik naar zwart-wit omgezet met een Nik filter.

Op de Loonse en Drunense Duinen bezig met zwart/wit fotografie en meervoudige belichting. Kwam groepje bomen tegen op heuveltje. Opname van 9 foto's in de camera samengevoegd. Daarna bewerkt in Lightroom om een wat meer abstract beeld te krijgen.

Kirkjufell is een 463 meter hoge berg aan de noordkust van het IJslandse schiereiland Snæfellsnes, nabij het plaatsje Grundarfjörður. Er wordt beweerd dat het de meest gefotografeerde berg van het land is. Kirkjufell was een van de filmlocaties van Game of Thrones, seizoen 6 en 7. Wat een prachtige plek, deze opname heb ik met een langere sluitertijd gemaakt (uiteraard heb ik er meer)

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸