Soms kom ik ook nog wel eens wat anders tegen dan vlinders. Meestal wel op zoek naar vlinders, maar dit soort extraatjes sla ik niet over. Ook deze insecten zijn van dichtbij eigenlijk heel mooi. En ze doen geen vlieg kwaad.

Elk jaar is het weer een feestje om deze mooie vlinders tegen te komen. Het is een goed jaar wat de flora en fauna betreft. Het slangekruid is ook altijd erg fraai. In dit geval dus een win/win situatie.

Ook dit insect is slechts tussen 8 en 10 mm klein. De grote klokjesbij. De Grote Klokjesbij verzamelt voornamelijk stuifmeel op klokjes. Het stuifmeel wordt verzameld en naar het nest gebracht met de buikschuier; deze is geel-wit. De vrouwtjes hebben smalle witte haarbandjes op het achterlijf. En leuk om te zien zijn ze ook. In eerste instantie dacht ik dat het een mier was maar vloog weg toen ik dichterbij kwam. Hier rust ze even in de zon op een rozenblaadje.

Het lijkt wel een afgerolde tuinslang of iets dergelijks zo van dichtbij. Maar het is een hechtwortel van het onsterfelijkheidskruid. Vlakbij de bladeren ontstaan deze wortels die op zoek gaan naar grip om zich aan vast te houden zodat de plant kan groeien. Van de bladeren kun je thee zetten en die zitten vol met anti-oxidanten. In een regio in China is dit gebruikelijk en er zijn daar uitzonderlijk veel 100-jarigen, vandaar de naam.

Deze razendsnelle diertjes zitten zelden stil. Hier had ik het geluk dat ie dat eventjes wel deed; en dan ook nog in een flauw zonnetje met een heerlijk paars-bruine achtergrond. Het groene varentakje voegt dan weer net iets extra's toe.

Deze grote bonte spechten keken elkaar met fonkelende ogen aan, geen van beide gaf het plekje op de tak op.

Dit Groot geaderd witje zat nog heerlijk in zijn eigen droomwereld. Ik kon het niet laten om daar een dromerig beeld van te maken.

De Agapanthus bij ons in de tuin heeft de nodige knoppen die de bloemenpracht nog altijd beschermen tegen de regen. Hopelijk gaat volgende week de zon echt schijnen, en kunnen de bloemen getoond worden aan de buitenwereld. Tot die tijd zullen wij en de insecten geduld moeten hebben. Ik heb de foto met Lensbaby plus Sweet 50 gemaakt om het een dromerig karakter te geven.

Deze foto heb ik gemaakt met een Lensbaby Composer II met Sweet 50. Daarmee verkrijg je een heerlijk dromerige foto.

Deze zojuist uitgeslopen libelle wacht tot ze voldoende gedroogd en opgewarmd is om uit te vliegen.

Was wat aan het oefenen met de macrolens. Deze gewone grashalmdansvlieg had blijkbaar dorst en waagde zich aan een bloem van de Japanse kornoelje.

Vandaag een prachtige groene sprinkhaan betrapt op het opeten van mijn tuinplant. In ruil voor een foto gaf ik toch maar toestemming. Ontzettend moeilijk te fotograferen beestje; hij blijft je aankijken en gaat dan naar de andere kant van het blad als je dichtbij komt. Het scherpstellen ging zo niet makkelijk. Maar klein diafragma resulteert weer in rommelige achtergrond. Zo vond ik het wel mooi.

Deze schorsmarpissa hoort bij de springspinnen en eet alles wat ie te pakken kan krijgen. Dit specifieke exemplaar houdt blijkbaar van lezen want zit hier op de papiercontainer. Aangezien deze nogal prominent aanwezig is, vink ik 'mens en natuur' aan. Weet niet hoe het komt, maar ik kan slechts 1 categorie aanvinken (tenzij ik 'thema van de maand' gebruik, maar dat is hier nvt).

De bloemen van de salie zijn zo'n 1,5 cm lang en doen hun best goed naar het licht te groeien. Bij late avondzon leek het alsof er een schijnwerper op stond die dwars door de bloem heen scheen.

Tijdens een wandeling kwam ik toevallig een pyjamaschildwants tegen; slecht licht en lelijke omgeving. Ik draai me om en zie deze 2 bezig aan de vermeerdering van de soort. Da's al een stuk beter voor een foto. Wel wat hard licht maar volgens mij toch nog redelijk in toom kunnen houden.

Ook vanmorgen stond ie er weer; onze 'huiskraai'. Staat daar te wachten tot ik de hond ga uitlaten; dan gaat ie mee. Een paar straten in de buurt volgt ie; vliegend of lopend (ziet er best grappig uit) achter ons aan. Deze keer eerst een foto van het wachtmomentje. Door het uitgeschoten onkruid heen is vooral de achtergrond mooi vind ik. Gewone straatstenen met wat glans erin en dan een combi van zon en schaduw van een boom.

Op een zacht bedje van bramenstruikbladeren ligt deze boomkikker te soezen. Een moeilijke plaats om te fotograferen want de bramenstruiken mogen niet aangeraakt worden omdat je anders de kikkers verstoort. Ik kon hier net over een blad heen kijken. Op de achtergrond een stekelige tak van de struik waar ze ook regelmatig op liggen.

Tsja; grondeekhoorn... deze zat minutenlang op een hoogte van 2,5 meter dromerig voor zich uit te kijken. Foto gemaakt waar wat takjes voor het beeld door bewogen. De achtergrond was origineel nogal hard groen; die kleurtoon heb ik wat verzacht. Dit samen zorgde voor een wat dromerig beeld. Wel fijn dat er ook es een eekhoorn stilzat, want ze zijn echt supersnel.

Dit konijntje liep samen met moeder en 4 broertjes/zusjes op het grasveld bij een flat. Deze had al snel door dat gras voor alledag is, en deze plant (denk aan paardenbloem) extra lekker. Ik stond hier op een trap level parkeergarage zodat ik op ooghoogte kon komen uitkijkend over de weg langs het grasveld. Het konijntje hield me goed in de gaten.

Tijdens een wandeling langs de beek De Beerze in het bos ontstonden mooie waterrimpelingen veroorzaakt door schaatsenrijdertjes en het snelstromende water van de beek. Pas later toen ik de foto's op de computer bekeek, bleek dat het om 'dubbele' schaatsenrijdertjes ging. Op de rug van moeders lift de kleine mee.

Dit prachtige insect ging eindelijk even zitten; volgens m'n app gaat het hier om de akkerdisteldansvlieg. Een bijzonder mooi beestje van dichtbij. In de avondzon houdt hij even pauze van het dansen.

In het omringende bos bij het Grootven in Oisterwijk NB staat onder de bomen een krulvarenbos. Op een regenachtige morgen zie je in de onderste druppel van de varenbladeren dat de ontwikkeling van de varen gewoon doorgaat met een nieuwe krul.

Eerst dacht ik dat er een dor blad gevallen was op een blad van de gele lis bij de vijver. Maar er zaten wel 6 poten aan. Bij goed kijken bleek het om een agaatvlinder te gaan. Opvallend is dat de kop en nek samen hetzelfde uiterlijk en vorm hebben als een schaap.

Ik was al een paar wezen kijken of de Klauwieren alweer teruggekeerd waren, en vanochtend was het raak. Ik stond verdekt opgesteld achter een bosje, het waaide zo nu en dan vandaar de groene waas aan de rechterzijde van de foto. Het geeft een wat dromerig beeld.

Van een afstand zag ik deze fuut met een verrekijker. Ik zag dat deze fuut vrij jonge kuiken op zijn rug had. Ze kwamen amper boven de veren uit. Met de camera rustig op een plekje staan wachten totdat de kuikens omhoogkwamen.

50 tinten goen, wat moesten we daar veel doen. Hier een foto met een beetje zoom.

Volgens velen 'de plaag uit de buurt'. De ouders dan, want deze schattige baby's zien er zo aaibaar uit. Maar voordat het zover is, worden nestplaatsen geclaimed, aangelijnde honden aangevallen, fietspaden volgepoept, en dat alles met veel herrie. Dit jaar zitten er beduidend minder in mijn wijk. Maar wat zijn die kleintjes schattig. Hier zie je er een aantal bij moeder op een schuine helling naar het water. Met tegenlicht gefotografeerd.

Wat zijn de lepelaars toch mooie en bijzondere vogels. Lepelaars hebben in prachtkleed een oranjegele borstvlek en een lange, dikke afhangende kuif. En kijk eens hoe mooi die snavel is.

Op een mooi veldje vonden we ongeveer 10 mooie Oranjetipjes. Het waren voornamelijk vrouwtjes maar de mannetjes hebben we ook gevonden. Het bewolkte weer gaaf een mooi sfeer aan dit tafereel. Dan ben je toch wel een beetje in de wolken.

Bijna iedereen heeft dit kruid wel ergens staan in z'n tuin; als onkruid. Dit is winterpostelein en zit vol met vitamine C. En is eetbaar (al heb ik het nooit geprobeerd). De kleine bloemetjes binnenin vingen het zonlicht.