Ik heb al aardig wat reigers gefotografeerd maar deze deed wel heel erg zijn best om mij te verbazen. Het waaide behoorlijk en misschien koste dit gewoon wat meer moeite om in een rechte lijn te vliegen. Rechts van de reiger zaten wat takken die ik heb verwijderd. Verder is het gewoon een highkey en wat kleurverzadiging toegepast.

Groot geaderd witjes en margrieten kunnen niet zonder elkaar. Als de zon in de ochtend meewerkt is dat altijd weer een feestje. Op dit plekje heb ik veel van dit soort foto's kunnen maken. Het is al weer even geleden maar het gevoel van dat moment blijft me altijd bij. Wat een heerlijke ochtend was dat.

Pelikaan in rusttoestand. De vogel zelf ligt dan rustig op het water te dobberen, vaak met het puntje van de snavel net onder het wateroppervlak. En zo af en toe haalt hij die snavel een stukje omhoog. Dit is geen gecropte foto maar bewust zo gemaakt. Even uitproberen voor mezelf.

Ook deze keer weer naar Oud Poelgeest geweest. Naast de auto en waaide ik bijna weg. Leuk dat begint goed. Toch de uitdaging aangegaan. Dat houd je scherp. Wat maakt een beetje wind nou uit met macrofotografie! Paraplu erbij en de wind is weg. Die paraplu is toch wel erg handig zo nu en dan. Zeker toen het begon te regen en keihard te hagelen. Die paraplu heeft me gered denk ik, wat een hagelbui was dat. Wat hebben we toch een fijne hobby. Toch weer Happy.

Het mannetje zorgt voor het nestmateriaal en het vrouwtje maakt het nest. Zo nu en dan krijgt het mannetje instructies om even langs bouwmarkt te gaan.

De kans dat je een mannetje Kemphaan zo aantreft in Nederland wordt helaas steeds kleiner, deze soort staat op de rode lijst. Ik maakte deze foto op Gruttoland, een uniek project waar het traditionele boerenbedrijf en de weidevogels samenkomen.

Tijdens onze reis door India zag ik deze Grijze Wouw vlak naast de weg in een dode boom zitten. Voorzichtig uit de auto gestapt, de roofvogel bleef rustig zitten en keek me langdurig aan, kippenvel. In Nederland is de Grijze Wouw een zeldzame verschijning, in India heb ik meerdere exemplaren waargenomen.

Meestal laat ik de narcissen links liggen. Hier heb ik mezelf uitgedaagd om er wat moois van te maken.

De krokussen blijven toch altijd weer een dankbaar onderwerp voor mij. Elk jaar weer leuk om er weer wat van te maken.

Heerlijk als ook deze fraaie bloemen weer verschijnen. Deze krokussen stonden in een middenberm. Ik lag op de straat zodat ik schuin omhoog kon fotograferen. Hierdoor had ik een mooi laag standpunt. Door een beetje te verschuiven kon ik mooi een witte auto in de achtergrond gebruiken voor een lichte achtergrond. Op deze manier vond ik de bloemen erg mooi uitkomen.

Sneeuwklokjes duo in het Mildenburgbos.

Ze zijn helaas al weer bijna verdwenen. Gelukkig komt er weer van alles tevoorschijn en kunnen we ons hart weer ophalen met mooie en leuke onderwerpen. Deze foto is gemaakt met een oud lensje. Het gaat hier om de meyer Gorlitz Oreston. Een lensje dat een lekker sfeertje geeft. F1.8 - iso 100 - 1/160 sec. Het was een beetje bewolkt weer tijdens de opname. Dat gaf mogelijkheden tot een high key effect.

De reiger had net een klein visje gevangen maar toen er een wandelaar passeerde verkoos hij om het op een andere plek naar binnen te werken.

Deze grote bloedsteelmycena's staan vaak met meerdere exemplaren bijelkaar op dode stronken. De tak waar deze mycena's op groeide was door iemand ergens opgelegd en een slag gedraaid. Hierdoor kon ik ze mooi op deze manier fotograferen. Dit is een stack van enkele foto's.

Amethistzwammen heb je in allerlei vormen en je raakt er volgens mij nooit op uit gekeken. Bij deze foto heb ik gebruikt gemaakt van een polarisatiefilter. Dit om ongewenste reflecties te voorkomen. De kleuren komen door het filter ook erg mooi uit.

Weer lekker in het bos geweest met de 100 mm Trioplan. Het valt af en toe niet mee, het gaat echter steeds beter. Deze mycyna's zijn erg fraai en spierwit.

Altijd leuk hoe die kleine paddenstoelen op dit materiaal groeien. De achtergrond heb ik zelf gecreerd door er drie grote langwerpige bladeren achter te plaatsen op een plamp (dit omdat mijn armen gewoonweg te kort zijn). Je moet dan wel een paar keer heen en weer lopen om alles op de juiste plek te krijgen.

Melksteelmycena op een dennenkegel.

Vond deze Porseleinzwammen nog op een dode tak.

Deze Eekhoorn heb ik gefotografeerd vanuit een Boshut, in Rijssen. Over het algemeen hopte hij snel heen en weer, en was het best een uitdaging om een spannende foto te maken. Toen hij even op de boomstam klom, poseerde hij mooi. Ben heel blij met deze plaat. Instagram account: @Pics.by.LW

Soms moet je echt niet ver zoeken om in een klein paradijsje te belanden. Genieten maar!

Niet 2 maar 3 vogels op de foto tijdens deze koude ochtend. De 2 Canadeese ganzen kijken elkaar aan, terwijl het winterkoninkje alles waarneemt vanaop een veilige afstand. De koele witbalans zorgt voor de mistieke sfeer.

Op het juiste moment op de juiste plek, lucky shot! Zijn naam dankt hij aan zijn roep, een luid ‘kwak’. Zijn oude Nederlandse naam ‘Nachtreiger’ wijst op zijn nocturne levenswijze, meer dan de andere reigersoorten. Sony A7 Mark IV 200-600mm

Vandaag weer eens in het bos wezen struinen naar paddenstoelen. Hoewel je zoekt naar paddenstoelen krijg je er van alles bij. Spinnenwebben in je gezicht en allerlei beestjes als je op de grond ligt. Maar dit bosje natuurlijke bosbloemen stond er mooi bij.

Deze rups had continu gezelschap van mieren. Het leek wel of ze samenwerrkte. In de uitwerpselen van de rups zat iets waar de mieren wel van gecharmeerd waren. Foto is gemaakt bij vlinders aan de vliet.

Onlangs vroeg op pad tijdens een zeer mistige ochtend. Na lang wachten brak de zon door het wolkendek en kwam dit beeld vanuit de mist te voorschijn. Magisch

Groot geaderd witjes en margrieten. Die twee kunnen niet zonder elkaar. Daarnaast zoek de vlinders elkaar ook graag op.

Op zoek naar meikevers kwamen we op een locatie waar ze zouden moeten zitten. Maar je raad het al denk ik. Inderdaad ze zaten er niet op een paar na dan. Er vloog ook een enkeling langs. Vliegende meikevers is toch best wel een flinke uitdaging.

Deze bijen zitten bijna nooit stil en begraven hun kop vaak in de bloem. Deze deed het gelukkig anders en kwam met zijn kop omhoog, vanaf de andere kant van de bloem naar boven kruipen.

Er zaten aardig wat dansmuggen vandaag, Gelukkig steken ze niet, maar een andere soort mug nam de gelegenheid te baat om me wat jeukende bulten te bezorgen terwijl ik deze zat te fotograferen