Kreeg maar heel even de tijd om de Sperwer- man bij dit licht te fotograferen. Had ook nog het geluk dat hij uitgerekend op dat moment zich ging rekken en strekken.

Had een paartje Houtduiven in het vizier die zich heerlijk aan het poetsen waren op een bestaande Larikstak. Plotseling vlogen ze met een noodgang van de tak en nam deze adulte dame Wespendief de plaats over. Natuurlijk ook niet verkeerd. Een klik was voor mij voldoende om deze bijzondere roofvogel vast te leggen. Ben altijd zeer voorzichtig i.v.m. verstoring.

Ben een poosje zoet geweest om dit super kleine spul enigszins netjes en gedetailleerd op de foto te krijgen. Je hebt vaak slecht licht in het bos en een lichtbron gebruik ik niet.

Zeer klein, 4,5mm. hoog en 2,5 mm. in doorsnede en conisch van vorm. Binnen enkele uren veranderen ze al van kleur. Hier de ruimte gegeven voor een beetje sfeer.

Heel even kwam die middag de zon erdoor en de Grote lijster zat precies op de goede plek.

Meestal groeien ze massaal bij elkaar maar dit trosje kon ik mooi los van de anderen fotograferen. Het is altijd weer een uitdaging om er iets van te maken. De Fopdraadwatjes zijn 1,5 mm. klein. Stevig statief, tussenringen, draadontspanner en loep zijn van belang om er iets van te maken. Maak altijd gebruik van handmatige scherpstelling zodat je precies kunt zien wat wel en niet in de scherpte valt.

Deze zaten aan de zijkant van een oud afgebroken stammetje. Om er iets van te maken was even puzzelen. Handmatige scherpstelling.

Geregeld zie ik ze van onder naar boven tegen de bomen hun kostje bij elkaar zoeken. Deze kon ik op gepaste afstand vast leggen.

Deze schijnpluimpjes zijn al ver op hun retour maar niet minder mooi. Elk zijn ze ongeveer 7-8 mm hoog. Je moet het maar treffen!

Deze mooie soort bleef gelukkig lang genoeg zitten om er een nette foto van te maken.

Dit zijn altijd de mooie momenten om deze fraaie soort op de gevoelige plaat vast te leggen.

Wanneer het flink heeft geregend loop ik altijd de oude rottende boomstammen, die op de grond liggen en flink door de zwarte spechten onder handen zijn genomen na. Dit keer werd ik verrast door deze mooie soort met zijn prachtige kleur. Wel even gecontroleerd met een loep want met het blote oog zijn ze bijna niet te zien. De gehele foto is nog geen 15mm. breed.

De jonge Bonte Vliegenvanger ging voor mij precies op de juiste plek staan bij heel fraai licht. Soms zit het mee.

Momenteel zijn de jonge vogels weer op verkenning en moeten ze zich zelf maar weer weten te redden. Deze juveniel nam plaats op een uitloper van een Beukenstruikje. Gehele foto, alleen de belichting iets bijgesteld.

Als het een beetje geregend heeft kijk ik extra goed om me heen wanneer ik door het bos loop. Gisteren vond ik weer enkele exemplaren van het Roodbruin netpluimpje op een omgezaagde boomstam. Natuurlijk ook foto's van gemaakt maar deze foto van het vorig jaar heeft toch mijn voorkeur.

Mysterieus bezoek van een prachtige soort. Deze foto is van vorig jaar. Erg genoten van deze schuwe roofvogel en van het moment dat ik haar kon fotograferen.

Tijdens het warme weer van de laatste dagen kreeg ik elke dag wel een Sperwer op bezoek. Gistermiddag zelfs twee juveniele en deze mooie man. Een paar jaar geleden zelfs zes op een middag waarvan vijf verschillende individuen. Het was toen een komen en gaan.

Altijd weer fijn als er een Goudvink zich aandient. Ging voor mij netjes op een takje van de Lariks zitten. 1 klik was voor mij voldoende om hem netjes in zijn zondagse pak op de foto te zetten. De tegendraadse houding stond mij wel aan.

De Boompieper komt elk jaar geregeld op bezoek bij het water om te drinken en te badderen. Heel stiekem dienen ze zich aan zonder dat je erg in hebt. Deze dame laat hier haar achterste bewonderen.

Het was een moeilijk karweitje om ze op ooghoogte te kunnen fotograferen. Dit keer iets kleiner in beeld gezet. Toeval was dat er een glanzend en de ander mat was. De foto komt zo uit de camera.

In de periode van droogte in 2018 kreeg ik veel soorten op bezoek bij het water, waaronder ook Zwarte Spechten. Tapte elke dag vers en koel water bij. In de omtrek was heel weinig water voor handen dus ik was spekkoper. Het was zweten in mijn onderkomen want de temperatuur was geregeld 38 graden en hoger. Onder de Lariksbomen lag de bodem bezaaid met appeltjes die spontaan en mede door de vogels omlaag kwamen.

Soms is er een combinatie van licht, omgeving en ook nog eens een vogel ter plaatse. De Appelvink -vrouw komt hier net met haar kop boven het maaiveld uit.

De soort valt onder de levermossen en groeit vooral op dood hout. Het is algemeen maar je loopt er vaak zomaar aan voorbij. Als je een plek weet waar het groeit kun je doelgericht in het vroege voorjaar eens kijken of er al sporenkapsels zijn. Mooi spul om te fotograferen maar hier moest ik toch even plat op mijn buik om er iets van te maken.

Meestal groeien deze Netwatjes op vochtig hout en uit het weer. Als je er oog voor hebt zie je ze al op afstand zitten.

Meestal hoor ik hun mooie deuntjes al. Je moet een beetje geluk hebben waar ze landen om wat te drinken. Je krijgt maar heel even de tijd om ze te fotograferen want naar drie, vier tellen zitten ze weer hoog in de bomen. Hier zat mijnheer Sijs mooi in het licht.

Meestal zijn de Kruisbekken te spotten in Naaldbossen. Wanneer er water in de buurt is komen ze regelmatig naar beneden om te drinken. Meestal kondigen ze zich aan met hun roep " kiep kiep " Deze man zat zo maar ineens onaangekondigd bij het water. Je hebt dan maar heel even de tijd om ze op de gevoelige plaat vast te leggen.

Deze drie Draadwatjes groeiden in een gaatje van 7mm breed in een Berk, die al heel wat jaren geleden het loodje had gelegd. Toen ik door de zoeker keek zag ik pas de ijsvorming. Het bijzondere is dat de drie Draadwatjes geen last hadden van de ijsvorming.

Zag in de eerste instantie fase 1( wit ) op een liggende tak maar naar inspectie zag ik ook fase 2 (roze) en fase 3. Om er een paar in de scherpte te krijgen van fase 3 kostte me wel wat tijd ( handmatige scherpstelling ) . Tussenringen, stevig statief en draadontspanner zijn een must om dit kleine spul te fotograferen.

Al wat jaren geleden tijdens een strenge winter heb ik een mooie serie kunnen maken van de Dodaars. Zij foerageerden in een groot wak achter een vistrap. Gelegen op het ijs, op een oud tuinkussen, achter een stuk rietkraag kon ik ze op ooghoogte en op gepaste afstand gadeslaan en fotograferen.

Zo af en toe wanneer het weer het toelaat struin ik graag de bossen door op zoek naar klein spul. Nadat ik iets heb gevonden kost het me wel wat tijd om er iets van te maken. Dit gele stukje Myxomyceet dat op een kletsnatte tak groeide is niet groter dan 1,5 cm. Kan er helaas geen naam aanplakken.