Onopvallend zit dame Sijs tussen het bladgoud.

In deze donkere dagen willen wij, op deze manier, iedereen bij DDN fijne feestdagen en vooral een gezond 2022 toewensen.

In 2013 zaten er veel Kruisbekken in het bos ( invasie ). Na dat ze zich te goed hadden gedaan aan de zaden uit de Dennenappels en de Lariksappeltjes kwamen ze regelmatig naar beneden om hun dorst te lessen.

Gevonden aan de onderzijde van een dikke tak. Een beetje groot in beeld gezet omdat er rondom het kunstwerkje storende objecten zaten. Contrast verhoogd en het Plasmodium wat opgelicht in Photoshop.

Vaak hoor en zie je ze niet en plotseling zit er een bij het water. Ze schuwen altijd de drukte als ze komen drinken en badderen.

Tijdens het foerageren is er altijd wel een moment om te kijken of alles nog in orde is.

Kogelwerper gesloten van 2mm. Buitenzijde wittig tot okergelig, stervormig opensplijtend in 5 tot 9 goud of oranje gele slippen, waarna een bruinzwart pakketje van 1mm zichtbaar wordt. De Kogelwerper schiet met behulp van drukverandering dat zwartbruine pakketje tot 4m hoog en tot 5m ver weg. Na het wegschieten van dat pakketje blijft in het centrum een glazig wit, bol omgeklapt vlies achter. ( foto is al eerder geplaatst ). Deze foto toont : 1 in wording, 2 open en daarnaast een pakketje.

Deze foto is van het vorige jaar toen een juveniele Havik eerst een uitgebreid bad nam en vervolgens naar een boomstronk vloog om te drogen. Hier scheen op dat moment precies de zon op. Alle roofvogels die ik heb gefotografeerd zijn natuurgetrouw vastgelegd dus geen lokaas!!

Hier de Kersenrood variant van deze prachtige soort. Gevonden op een gedeelte van een Berk die al jaren geleden in het bos door een harde wind tegen de vlakte was gegaan. Moest het stuk wel even een kwartslag draaien om er beter bij te kunnen. Heb gebruik gemaakt van een stevig statief, tussenringen en een draadontspanner. De breedte van de foto is nog geen 25mm.

Deze 1mm kleine soort is hier in de beginfase. Sommige bolletjes verkleuren al een beetje naar roze , hierna kleuren ze kersenrood en vervolgens takelen ze af naar bruin. Als laatste worden ze zwart. Dit alles gebeurt binnen 24 u. Ik had hier het geluk dat de slakken ze niet voor de fotograaf hadden ontdekt.

Soms heb je het geluk dat op het juiste moment ( licht ) een vogel gaat zitten daar waar jij hem graag wilt. Deze keer ook nog eens een mooie soort waar ik niet op had gerekend.

Deze twee oude Dennenappeltjes lagen netjes achter elkaar in het mos met daarop deze 1mm kleine bolletjes. Dus: Plat op de buik. Ik heb altijd een dekzeiltje bij me want het kan soms behoorlijk nat zijn. Naderhand het platgelegen mos weer netjes aanharken ( hand ) zoals het voorheen was.

Dit bloemstukje (ca. 2,5 cm.), dat ik niet op naam kan brengen, vond ik tussen het mos. Het was even puzzelen om een rustig beeld te creëren en er zoveel mogelijk in de scherpte te krijgen.

Afgelopen week heb ik de eerste Keep al weer waargenomen. Een mooie soort die in de herfstperiode zo af en toe met de Vinken meekomt. Deze foto is van 3 jaar geleden.

In 2018 waren de Zwarte Spechten mij goed gezind. ( Hitte ) Geregeld kwamen ze even naar het water om te drinken en te badderen. Deze dame liet zich op 4m afstand gewillig fotograferen. Ik gebruik geen spiegelglas, waardoor je kunt fotograferen, dus voorzichtigheid is geboden. Heel rustig breng je dan de camera met objectief naar de vogels om ze niet te verstoren. Verstoring: dan zie je ze hoogstwaarschijnlijk niet meer terug. Bij de Roofvogels is dit sowieso het geval.

Tijdens een boswandeling zag ik dit kleine groepje Porseleinzwammen aan een Beuk. Het was wel even zoeken om er een aantal in de scherpte te krijgen.

Deze Myxomyceten zaten op een natte, dikke, rottende, liggende boomstam. Het was een moeilijk karweitje omdat ik er alleen maar aan de voorkant bij kon. Dus van bovenaf terug fotograferen en dan ook nog eens de compositie en scherpte in de gaten houden. Uiteindelijk lukte het om deze foto te maken.

Het is al weer een tijdje geleden dat ik veel kruisbekken op bezoek kreeg ( invasie ) , hierbij zaten ook vele jonge vogels met allerlei variabele kleuren. Een mooie soort die veel belangstelling toonde voor de Lariksappeltjes en de Dennenappels. Geregeld kwamen ze dan ook naar beneden om hun dorst te lessen.

Wanneer het rustig en stil is in het bos draai ik altijd uit voorzorg de mm. terug. Dit kwam me weer goed van pas toen na een half uur stilte plotseling, uit het niets, deze Mevrouw met een Jonge GBS voor me neerknalde. Deze jonge GBS werd een paar minuten kopje onder gedrukt tot er geen leven meer in zat. Hierna vloog ze met haar prooi verder het bos in. Een hele belevenis.

De loep die ik altijd bij me heb kwam me deze keer weer goed van pas. Doordat het begon te regenen werd de bespreking ruw verstoord en bleef er maar weinig over van dit kleine spul. Gelukkig had ik al een paar opnames gemaakt.

Iets wits, met het blote oog niet te zien wat het was, dus de loep er maar op. Wat ik zag, waren kleine ronde bolletjes, het fotograferen waard. Gebruik gemaakt van twee tussenringen. De gehele foto is 1,5 cm-2cm breed.

Als je geregeld door het bos struint kom je af en toe bijzondere natuurverschijnselen tegen.

Tijdens de droogteperiode van 2018 kreeg ik veel vogels op bezoek waaronder deze mooie schuwe soort. Als je dan elke dag water ververst maken de vogels daar dankbaar gebruik van. Zo help je de natuur een beetje en je krijgt er veel voor terug. Het was wel afzien met die hitte. Bijna de gehele foto.

Omdat een andere dame Sperwer aan het badderen was moest zij nog even in de wachtkamer.

Als je groot genoeg bent dan helpt bedelen niet meer. Zelf voor je kostje zorgen is dan het motto.

Tijdens de koude, winterse omstandigheden van een paar weken geleden kon ik mooi inspelen op het gebeuren langs de waterkant bij ons voor het huis. De Waterhoentjes en de Meerkoeten waren goed te benaderen.

De Rietgors van mijn vorige upload zit hier weer op de pluimen te foerageren. Daar er nogal wat wind stond was het geen gemakkelijk karwei om dit vast te leggen. Maar de aanhouder wint. Kleine uitsnede en uit de hand gefotografeerd.

Eergisteren een stukje in de sneeuw langs de Berkel geploeterd. Dit bracht mij mooie fotomomenten. Op de pluimen trof ik twee foeragerende Rietgorzen. Omdat ik boven op de wal liep kreeg ik ze bij het fotograferen mooi op ooghoogte. Plots vloog een van beide vogels op de wal op een molshoop om een beetje zand te nuttigen. Dit was een bijzondere waarneming en foto voor me. De foto heb ik uit de hand geschoten.

Het is al weer een aantal jaren geleden dat de Berkel bijna bevroren was. Alleen bij de buitenbochten waren nog gedeeltes open door de stroming. Liggend, op een oud tuinstoelkussen, op het ijs kon ik zo deze toch wel schuwe Dodaars op een rustige manier fotograferen. Zelfs als er af en toe schaatsers voor mijn neus voorbij kwamen deerde hen dat niet.

Op rottend hout kun je ze aantreffen. Meestal vind je ze in groepjes bij elkaar. Het Paddenstoeltje is hooguit 2 mm. groot. Als het bolletje openklapt wordt een bruin-zwart pakketje zichtbaar dat de sporen bevat. Door de druk van binnenuit wordt een vlies naar buiten geklapt en wordt het pakketje tot wel vier meter hoog en 5 meter ver weggeschoten. 7D mark 11-100mm, iso 100, f/10, 3,2 sec