Nou dacht ik dat ik een komkommerspin had vastgelegd, maar ObsIdentify is het er niet mee eens en zegt dat dit een 'gewone tandkaak' is. Het maakt mij niet uit, hoewel 'komkommerspin' een stuk vriendelijker klinkt.

Hoe dan ook, gefotografeerd met de witbalans op tl, maar om het nog sfeervoller te maken, heb ik de kleurtinten in de achtergrond meer naar paars geschoven. Nu matcht het mooi met de lavendel. Ook heb ik her en der wat storende takjes verwijderd. Dit keer dus iets meer in de nabewerking gedaan!

In de tuin, bij ons mini vijvertje, staat een Japanse Orchidee. Ik kan nooit wachten tot ze eindelijk bloeien! Wel moet ik ze goed in de gaten houden, want er willen nogal eens luizen en mieren op zitten en dan is het maar even en ze verpieteren.
In de nabewerking heb ik de foto wat opgelicht, evenals de schaduwen. De kleurtonen heb ik nog wat koeler gemaakt. Oorspronkelijk is de orchidee meer paars/roze, maar ik had een duidelijk beeld voor ogen en dat heb ik geprobeerd zo te maken.

Het onweer gisteravond was spectaculair, wat een kleuren en wolkenluchten.
Jammer genoeg stond ik op de grond, op een flat zal het ongetwijfeld nog veel mooier zijn geweest.
Dit is een samenspel van 4 foto's om tot dit eindresultaat te komen.

Een gedeelte van de Alliumbloem met de Minolta Rokkor 50mm en macroring.
F2.8

Een bloemen explosie op een zonnige dag

Close-up van een bloemknop van een hoogstam appelboom.
Geen klassiek beeld, maar een abstract lijnenspel.

Tja... een tulp ,laten zien zoals iedereen een tulp ziet, is voor mij niet interessant meer.
Dus bij deze een close-up en lekker anders dan anders.

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

Wachtend voor de zon, de kopjes alvast naar de goede kant gedraaid.
Meestal ben ik net als Loes van de lichte foto's, zelfs graag nog een stapje verder naar de High Keys. Maar dit maal heb ik toch 1 dark mood gemaakt, die ik graag met jullie wil delen. Op de Bosanemonen fotodag zelf kreeg ik het met het saaie licht niet voor elkaar, dus deze is van twee weken eerder tijdens het scouten op landgoed Oud Poelgeest.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Terwijl ik de paraplu over de krokussen plaatste om ze te beschermen van de zon was er mooi licht achter de krokussen.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct kan zien wat het is, maar dat is nu juist ook het leuke aan abstract werk. Iets zien en maken waar anderen aan voorbij lopen. Stack van 9 beelden samengevoegd met Helicon Focus software.

Dit jaar duurde het even wat langer maar zij zijn er weer, de krokussen, dus lekker weer met de macro aan het spelen geweest.

Ik heb vaker het idee dat ik anders kijk dan anderen, stukjes vaak saaie natuur waar je normaal gesproken langsloopt vallen mij op, vaak door licht, structuur en sfeer. Ik maak er dan altijd een foto van, maar twijfel daarna of het boeiend genoeg is, ikzelf zie de schoonheid maar ben eigenlijk ook benieuwd wat anderen ervan vinden. Dit is zo'n typisch voorbeeld, dus barst maar los.

De wolkenlucht leek wel in vuur en vlam te staan bij zonsopkomst boven de bloeiende heide.

Op de fiets naar de Gasterse Duinen met camera, waar de heide volop bloeit. Onderweg werd het steeds meer bewolkt. Tijdens het fotograferen ook wat motregen gehad, maar dat gaf ook fraaie wolkenluchten.

De zon scheen in de tulp en dat leverde heel veel verschillende tinten rood en paars op en dat vond ik mooi.

Ik ben lekker door heel veel mappen in het archief aan het struinen, nog zoveel moois om te bewerken en bosanemonen zijn nu eenmaal een van mijn favoriete voorjaarsbloemetjes. Elk jaar maak ik daar toch weer een knieval voor.

Het bruin blauwtje nogmaals maar hier is hij dan bijna opgewarmd, klaar om rond te fladderen en nectar te zoeken bij de lavendel om zijn energie te verhogen.

De lavendel staat momenteel volop in bloei. Dit bruin blauwtje zoekt geregeld onze tuin op als slaapplaats. Vroeg het bed uit om dan de sfeer van het ochtendlicht mee te pakken en mee te dromen met het vlindertje tussen al die kleuren.

Na de workshop 50tinten groen thuis op pad geweest om het geleerde in praktijk te brengen. Ik wilde een zacht beeld door door de voorgrond heen te fotograferen. Dat is niet helemaal gelukt, maar ik ben toch blij met het resultaat. Vraag mij wel af of het steeltje in het midden niet afleidt. Overigens vond ik dit veld met gebroken hartjes in het bos, waar deze volgens mij niet thuis hoort.

De bosanemoon is een prachtige en fragiele bloem. Deze delicate bloemen, met hun witte of zachtroze bloemblaadjes, bedekken de bosbodem als een zacht tapijt en brengen kleur in de vaak nog kale bossen. De bosanemoon groeit het liefst in loofbossen en op open plekken waar het zonlicht door de nog kale boomtakken kan schijnen. Bosanemonen zijn verrassend veerkrachtig en hebben een unieke manier van verspreiden; ze maken gebruik van mieren, die de zaden meenemen en zo helpen bij hun voortplanting.

Het licht was wat aan de harde kant maar ik kon er toch nog wat van maken. Een grote witte paraplu en wat schaduw van enkele bomen zijn dan best handig. Door de droogte waren het er niet zo veel maar ik heb me toch prima vermaakt.

Ook hier ben ik weer blijven steken bij de paarse anemoonen. Voor deze foto heb ik gebruik gemaakt van de Meyer Gorlitz Primotar 135 mm 3.5. Een lens met een mooi effect. Het blijft altijd zoeken naar de juiste afstand voor het mooiste beeld. Met dit als resultaat krullen willen mijn mondhoeken toch wat omhoog. Hebben jullie dat ook weleens?

De bosanemonen bedekken de bodem nog steeds als een mooie warme gebreide deken. De één staat nog mooier te pronken dan de ander. Net als wij worden ze aangetrokken door het heerlijke zonnetje van de afgelopen dagen. Het vintage effect van de Meyer Gorlitz Oreston 50 mm 1.8maakt er een mooi geheel van. F1.8

Ze blijven trekken omdat ik ze zo mooi vind, dus nog maar eentje, gewoon omdat het kan.

Ondanks dat het misschien een uitgekauwd onderwerp is blijven deze delicate bloemetjes me trekken om weer een anders dan anders plaatje van te maken.

Een van de eerste voorjaarsbloeiers is de boerenkrokus, de meest fotogenieke onder de krokussen naar mijn idee. Het moment om ook de macrolens weer tevoorschijn te halen. Camera op de grond en dan maak kijken naar fraaie en rustige composities.