Deze klaproos stond daar mooi groot tussen al die andere bloemen. Vandaag mijn cd'tje nog eens gebruikt om een speciaal effect te bekomen.

Oef wat zijn dit snelle Jelles, maar blij dat er dus af en toe wel een scherpe op de plaat staan. Bij deze camera had ik nog geen eye detection en tracking, een extra uitdaging dus.

De ondergaande zon zorgde voor een rood gouden gloed toen ik deze fazant met dat mooie tegenlicht op de foto kon zetten.

De bermen zitten er vol van. Een vrolijk gezicht als je door de stad rijdt al die klaprozen tussen het geel van de paardenbloemen of het wit van de margrietjes, het is volop lente.

Door het Geel Gezien

Verborgen in een zee van licht
verschijnt hij zonder haast.
Geen drang om gevonden te worden,
alleen aanwezig,
een blik die alles doorbreekt.

Tussen het zachte geel
houdt kleur zich stil,
tot één oog besluit
dat het genoeg is.

Heel veel tulpen, honderden en nog een duizenden.
Zodat het uiteindelijk een abstract beeld wordt.

De bladontwikkeling van een rode klimroos. Langs de steel ontstaat een velletje dat uiteindelijk een kartelrandje krijgt en pas dan gaat verder groeien tot volwaardig blad. Met tegenlicht kun je zelfs miniscule druppeltjes zien op de zaagtanden.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

De enige Rose tulp tussen heel veel rode tulpen. Hij stak mooi af. Deze is gemaakt d.m.v. meervoudige belichting in de camera. Nog wat bewerkt en gecropt.

Na een paar dagen warm weer kwam een welkome bui. De vers ontloken rozenblaadjes zijn hier nog prachtig rood en konden een regenbui goed gebruiken. Tijd om de macrolens weer af te stoffen en al dat verse groen van dichtbij te bekijken.

Niets leuker dan een nieuwe wereld creëren met een boom als hoofdonderwerp. Samengesteld uit twee beelden.

Dit beeld doet me denken aan een stoom van Lava door de groene heuvels, wat zie jij?

Is het vanuit de lucht of vanaf de grond? Maakt niet uit toch, het beeld boeit me en spreekt me aan en dat is genoeg.

Ik heb vaker het idee dat ik anders kijk dan anderen, stukjes vaak saaie natuur waar je normaal gesproken langsloopt vallen mij op, vaak door licht, structuur en sfeer. Ik maak er dan altijd een foto van, maar twijfel daarna of het boeiend genoeg is, ikzelf zie de schoonheid maar ben eigenlijk ook benieuwd wat anderen ervan vinden. Dit is zo'n typisch voorbeeld, dus barst maar los.

Uitzicht op de vallei vanuit Caminito del Rey - een kloof en bergpad in Zuid Spanje. Panorama van 8 beelden.

Wat was het genieten van dit uitzicht die ochtend samen met Loes. De lichtval, het weer, weinig wind, alles was gewoon perfect. Het heeft resulteert tot een serie met flink wat opnames van deze plek, je wist gewoon niet waar je moest kijken, zo mooi was het. Dit is mijn eerste beeld van deze plek, toch wel een van mij favorieten van deze prachtige reis samen.

Een indrukwekkende kustlijn met vele mooie uitzichten en grillige rotspartijen. Aan de mensjes op het strand kan je zien hoe groot het is.

Tja, lekker spelen met kleurtjes en structuren, daar houd ik wel van. Jammer genoeg moest de compressie stevig omlaag anders was het file aanzienlijk meer dan 2 Mb, daar het een stack is van 6 opnames.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Even wat warme kleuren tussen alle mooie winterse, witte en koude beelden. Kort na zonsopkomst streek het warme ochtendlicht over de enorme hoeveelheid flamingo's die net begonnen te ontwaken. Hier een deel van de grote groep. Normaal zou ik geen poten aansnijden, maar hier vond ik dat veel beter in de compositie passen.

Het was fantastisch om deze gracieuze vogels vroeg in de ochtend net na zonsopkomst te mogen zien bewegen. Vanuit zeer gepaste aftand, want ze zijn heel alert op bewegingen en anticiperen daar continue op, dus gewoon rustig gaan zitten en wachten op een mooie moment.

Zonsopkomst op de heide van natuurgebied de Stulp. Doordat het contrast erg groot was heb ik twee beelden met verschillende belichtingen gemengd met gebruik van luminocity masks in de nabewerking.

Een samengesteld beeld in Photohop van een bewogen reflectie in het water.

Abstractie kan de mens op het verkeerde been zetten, maar dat is nu juist ook zo leuk, althans dat vind ik. Water intrigeert me daarbij altijd mateloos.

Uitzicht van m'n hond op de hondendagopvang; die had vandaag een beter uitzicht dan ik (binnen). Zo'n prachtig gezicht wilde ik toch snel even vastleggen. Links zie je nog net een paar kleine lampjes van de file op de A2. Omdat dat zo miniem is heb ik geen 'mens en natuur' aangevinkt.

Ik blijf het mooi vinden, zo'n imposante beukenlaan.

De oude beuken krijgen het steeds zwaarder, maar deze staan nog fier overeind.

Soms is een plek gewoon zo mooi en uitnodigend dat je er veel foto's van moet maken. Dit was zo'n plek vorig jaar. En dan denk je dat er misschien heel hard aan de schuifjes is getrokken in de nabewerking, maar nee hoor het was echt zo'n kleurenspektakel. Kunst van moeder natuur zelf.

Afgelopen vrijdag waren Loes en ik in de AWD om te scouten voor de DDN workshop "Anders kijken, anders doen". De herfstkleuren waren prachtig, maar je zag dat er ook best al veel blad af was door de storm. Dat leverde wel dit beeld op, lekker minimalistisch.