Een mooie wandeling in het noordwesten van de Highlands brengt je bij de "bone caves". Een drietal grotten waar ooit menselijke botresten zijn gevonden. Dit is een HDR-stack van het uitzicht vanuit de hoog gelegen grotten het dal in.

Aan de noordkust van Lewis vind je ook Jan van genten. Vanaf het strand konden we een groep volgen die blijkbaar een school vis had ontdekt. Als torpedo's duiken ze het water in.

De sterns zijn net zo dynamisch als de golven in de branding.

Rond het noordelijkste puntje van Lewis (the Butt of Lewis en Port of Ness) stikt het van de zeevogels omdat de zee er rijk is aan voedsel. De sterns pikken de visjes vakkundig uit de branding.

Van papegaaiduikers met hun bek vol vis had ik al veel foto's gezien op internet, maar dat alken daar net zo goed in zijn had ik nog niet in de gaten totdat ik in de haven van Port of Ness in het noorden van Lewis deze alk driftig bezig zag.

Onder invloed van de eeuwenlange eroderende werking van het water ontstaan abstracte patronen.

De Atlantische kust van Harris&Lewis is fantastisch en je waant je soms op een subtropisch eiland. Luskentyre beach spant wat dat betreft de kroon met het schitterende azuurblauwe water en hele brede stranden.

Echt fantastisch om in het wild van dit soort taferelen te kunnen genieten en ze dan ook nog eens te kunnen fotograferen.

Mensen die bekend zijn in Elgol op Skye kennen waarschijnlijk ook de zgn. honeycomb rock. Een als honingraat uitgesleten hoge rots langs Elgol Beach. Dit is een detail waarbij ik bewust voor de volle opening heb gekozen om de aandacht op het detail te richten.

Als je het geduld kunt opbrengen om te wachten tot de zon onder is (en in juni is dat in Schotland pas om half elf) wordt je beloond met dit soort taferelen.

Langs de weg naar Elgol op Skye heb je zicht op de piek van Bla Bheinn (onuitspreekbare namen gebruiken ze daar in Schotland). Een eenzaam boompje zet het typisch Schotse gebergte mooi in perspectief.

Fascinerend om te zien hoe een visarend moet worstelen om met zijn prooi weer uit het water te komen. Hij verdwijnt bijna tot aan z'n kop in het water en al vleugelslaand komt hij dan weer langzaam boven. Maar de vastberadenheid straalt van z'n kop en de forel heeft de moed al zo'n beetje opgegeven, dus het komt goed.

Na de vangst doet de visarend nog een rondje over de plek waar hij succesvol was.... Nu op weg naar het nest om vrouw en kroost van voedsel te voorzien.

Af en aan vlogen de Papagaaiduikers op Lunga. Prachtig om dit mee te maken. En behoorlijk komisch af en toe.

Zorgvuldig scant de visarend het wateroppervlak om te bepalen welke vis hij gaat pakken. Onvoorstelbaar hoe ze daarbij rekening houden met de breking van het licht enz. Ook moet hij ervoor zorgen dat hij niet een te grote vis pakt want dat kan de verdrinkingsdood betekenen. Foto genomen tegen een grijze lucht.

Na een misser probeert de visarend het gewoon nog een keer en dan is het wel raak. Echt fantastisch om dit zo mee te maken en vast te kunnen leggen.

Tijdens onze Schotland had ik een fantastische morgen in een hide om visarenden te fotograferen. Meerdere arenden kwamen vissen. het was niet altijd raak zoals in dit geval.

Een veel gefotografeerde berg in Schotland: Buachaille Etive Mor in de buurt van Glencoe. De zon prikte net nog even door het wolkendek. Samengevoegde bracketopname van 3 foto's met steeds 1 stop verschil.

Tijdens onze Schotland reis hebben we meerdere keren dolfijnen gezien en gelukkig ook kunnen fotograferen. Deze volgde onze boot naar de Treshnish eilanden aan de westkust ter hoogte van Isle of Mull.

Ik ben de foto's aan het uitzoeken van bijna 5 weken Schotland. We hadden meer dan fantastische weken en ik heb natuurlijk (veel te) veel foto's meegenomen naar huis. Deze foto is één van de pareltjes waar ik zelf wel blij mee ben. De avond van 21 juni (midzomer) waren we op het eiland Harris en daar heb je een stukje zgn. salt-flats, stukjes veengebied aan de grens met de kust. Het enige nadeel van de zomer in Schotland is dat je opgevreten wordt door de midges, maar dat had ik er hier wel voor over.

Het minder opvallende broertje van de zilverberk, de ruwe berk (betula pendula). Ik werd aangetrokken tot de fijne takkenstructuur. Die past goed bij de 'moody' sfeer die er die ochtend in de mist hing. .

Zee en wind doen leuke dingen

Bass Rock is een onbewoond eiland ten noordoosten van North Berwick voor de kust van Scotland. Een jaar of veertig geleden kon je nog langs een smal paadje helemaal naar boven klimmen en zag je op de afgeplatte top in het broedseizoen een zee van Jan van Genten. Tegenwoordig kan dat niet meer omdat de vogels ook het pad volledig geannexeerd hebben. Met de Jan van Gent gaat het dus niet zo slecht, in tegenstelling tot veel andere zeevogels.

Geen idee waardoor die ronde gaten zijn ontstaan maar goed bruikbaar voor het huidige maandthema.

"Ik vind jou heel aardig!" "Ik jou ook, maar ik ben wel een beetje verlegen". Deze mooie plek met Engels gras is tegenwoordig helaas verboden toegang omdat men het broed terrein van de Papegaaiduiker wil beschermen, In 2009 kon het nog wel.

Een mooie baai in Schotland. oktober Iso 50 F14 8 seconde 20 mm

Staffa bij Schotland behoort tot de Binnen-Hebriden. De naam Staffa komt van het Noors voor staf, kolom of pilaar. Het eiland bestaat voor een groot gedeelte uit basaltpilaren.

Nog even droge voeten.

Finnich Glen in Stirlingshire, is een korte, steile kloof tot 21 meter diep. Het is uit de rode zandsteen gesneden door de Carnock Burn. We moesten even zoeken want het lag nogal verscholen. En toen een steile glibberige trap af die ook bekend staat als Devil's Steps of Jacob's ladder. Foto is gemaakt vanaf statief naast de Devil's Pulpit (preekstoel van de duivel). Omdat de bodem van de kloof bestaat uit rood zandsteen leek het erop of het water rood was.

Deze vogel stond al heel lang op mijn bucket list. Toen we in Noorwegen waren ging het helaas niet door. In schotland is het wel goed gekomen en hebben we een heerlijke serie kunnen maken. Het blijft een prachtige vogel.