Andalusië
Uitzicht op de vallei vanuit Caminito del Rey - een kloof en bergpad in Zuid Spanje. Panorama van 8 beelden.
Uitzicht op de vallei vanuit Caminito del Rey - een kloof en bergpad in Zuid Spanje. Panorama van 8 beelden.
Ik las dat het vandaag de Internationale Dag van de Gieren is. Elk jaar op de eerste zaterdag van september viert men wereldwijd deze dag. Mooie reden voor een paar foto's, hier de geweldige Lammergier bij Solsona, Spanje.
Ik las dat het vandaag de Internationale Dag van de Gieren is. Elk jaar op de eerste zaterdag van september viert men wereldwijd deze dag. Mooie reden voor een paar foto's, hier een drietal Vale Gieren in de bergen bij Solsona, Spanje.
In vervolg op eerdere uploads: Wanneer de Vale Gieren zich tegoed hebben gedaan aan het aas, komt de kleinere Aaseter de restjes eten en daarna is het de beurt aan de Lammergier, de zgn "Bottenruimer". Een indrukwekkend prachtbeest, dat de overgebleven botten opruimt, de kleinere botten slikt hij in zijn geheel in en grotere botten laat hij heel slim vanuit de lucht kapot vallen. We zaten in spanning te wachten of we hem zouden gaan zien, en yes, hij gaf meerdere keren acte de presence, wat een belevenis!
Het is zo gaaf wanneer deze imposante Vale Gieren zo vlak voor de hut komen dat je portretten kunt maken. De zon stond om 10 u nog laag maar was al behoorlijk fel en belichtte de vogel aan één zijde, flink onderbelicht om de lichte nek niet te overbelichten en om daarbij meteen een spannende lichtval te creëren..
Nog maar weer even terug naar Spanje. In de hut hoog in de bergen zagen we niet alleen meerdere soorten gieren, maar ook Rode en Zwarte Wouw lieten zich zien. Hier vloog de Rode Wouw vlak voor de hut, ik heb slechts een heel klein randje weggesneden t.b.v. de compositie, echt een Wo(u)w! - moment
De Aasgier hield zich regelmatig voor de hut op en de momenten dat hij vertrok of weer terugkwam gaven mooie kansen op vluchtfoto's. Hier vloog hij recht op de hut af. De foto is vrijwel niet gecropt. Ik denk hij het knipvlies voor de ogen heeft. Beetje vreemd die blauwe ogen, maar ik vind ze gelukkig niet doods. Ik heb niet overwogen om de ring weg te poetsen want die stoort me eigenlijk niet.
Even terug naar de ‘gierenhut’ in Spanje. De veel kleinere Aasgier is in de rangorde pas na de Vale gieren aan de beurt om mee te eten en plukt met zijn smalle snavel de laatste restjes vlees tussen de botten uit. Daarna komt de Lammergier de botten opruimen, en daar zaten we natuurlijk ook met spanning op te wachten...
De Aasgier verscheen al vroeg op het toneel, de Vale gieren waren er nog. Dat kwam mooi uit, want zo vaag in de achtergrond vind ik dat een mooie toevoeging.
In 1901 begon de aanleg van het pad tussen de hydraulische centrales van Gaitanejo en El Chorro. Vier jaar later stak er een indrukwekkend pad op hoogtes van meer dan 100 meter uit de kloof. Het was een pad dat voornamelijk gebruikt werd voor arbeiders die in deze centrales werkten en door de plaatselijke bevolking om naar school te gaan of boodschappen te doen, een hele onderneming langs een smal pad langs de bergwand. Toen het pad haar functie verloor raakte het in verval, in 1992 werd het zelfs gesloten, nadat er een paar doden waren gevallen. Hoewel de plannen werden opgesteld in 2006, begon in 2014 de restauratie en de nieuwe Caminito del Rey opende in maart 2015. Nu kan je daar weer wandelen, maar alleen onder begeleiding van een gids, echt heel gaaf om te doen.
Net terug (met wat vertraging) van 2 weken Extremadura, waar we elke dag wel Vale Gieren zagen. Maar als je zo'n grote jongen op 15 meter afstand ziet, maakt dat wel indruk.
In het binnenland van Spanje bevind zich een steppegebied met bijzondere rotspartijen waarop de korstmossen in diverse kleuren zich meester hebben gemaakt.