Een papegaaiduiker in avondlicht. Door de laagstaande zon en het lage standpunt ontstaat een zachte sfeer.

Deze juveniel was druk aan het schreeuwen en bedelen om eten. Moeders liet het even afweten, die dacht ga jij zelf maar eens even lekker op stap.
De harde snavel vind ik wel een mooie tegenstelling met de zachte veertjes.
Nabewerking in NIK Silver Efex Pro.

Deze sperwer had enkele minuten eerder een poging gewaagd om een grote bonte specht te vangen. Omdat hij enkele minuten later weer op de setting verscheen, vermoed ik dat het deze keer mislukt was. Hij keek even achterom en verdween weer het bos in.

Deze week samen met Loes weer een heerlijke dag vertoeft bij de Zuidpier van IJmuiden. De hoeveelheid vogeltjes viel wat tegen, maar met deze was ik wel blij.

Tijdens de warme dagen waren de meeste vogels bij ons in de tuin niet te zien. Gelukkig zijn ze er weer volop, waaronder de koolmeesjes. Dit koolmeesje wacht geduldig op zijn beurt om naar het voederhuisje te gaan. Op dat moment kon ik een foto maken, ze zijn meestal vliegensvlug.

Een rosse grutto zoekt langs de waterkant naar voedsel.

Op deze plek zitten vaak meerdere reigers. Altijd leuk om naar toe te gaan, ze te observeren en een foto te maken.
Tweede upload: foto rechtgezet en reiger nog wat naverscherpt.

2 Jan van Gent naast elkaar met hun parmantige koppen, iets minder gecropt op advies van Brigitte zodat de halzen beter uitkomen.

Een Jan van Gent op Helgoland die de landing naar de rode rots in gaat zetten bij zonsopkomst.

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Eindelijk een regendag. En wat doe je op zo'n dag? Een klusje waar ik de afgelopen maanden mijzelf maar niet toe kon zetten: foto's van de afgelopen periode opschonen. Honderden zijn er in de digitale prullenmand verdwenen. En daar hoorde deze ook bijna bij. Want een rommeltje, triviaal. Tot ik nog eens goed keek, toch wel een lekker rommeltje met die ragjes tussen de al dan niet verdorrende berkenblaadjes. Hij mag blijven.

Foto: 2026-06-11 06.29; Canon EOS R6+ Canon RF 100-500mm + RF1.4 ext. @ 700mm.; 1/2500 sec.; f/10; ISO-3200.

Met deze tropische temperaturen zorgt een vijver voor afkoeling. Deze middelste bonte specht ging lekker uitgebreid badderen. Nieuwe upload na de feedback.

Deze juveniele koolmees zocht geen verkoeling door een bad te nemen maar door heel lang, uitgestrekt op de grond te liggen. Vleugels wijd, veren opgezet en snaveltje open om zijn warmte kwijt te raken.

Ik heb afgelopen weken een paar keer de bijeneters kunnen bewonderen. Wat een bijzonder mooie vogel en wat een prachtig geluid maken ze

De bijeneter doet zijn naam eer aan. Later gezien dat libelles en vlinders ook graag gegeten worden door deze prachtige vogel.

De groenling als thema van de maand

De koolmees maakte zich klaar om op een tak te gaan landen. De bokeh met groene achtergrond past in het maandthema

Ze waren er maar druk mee de twee jonge steenuiltjes. Samen op een paal zitten ging uiteindelijk niet lukken.

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)

Ik dacht in eerste instantie een gele kwikstaart gefotografeerd te hebben maar dit bleek na onderzoek de engelse kwikstaart te zijn (een ondersoort van de gele kwikstaart (bron; internet))
Deze kwikstaart zat in de duinen aan de kust van de Baie de Somme en liet zich mooi vastleggen tegen het gele gras in de achtergrond.

Afgelopen weken bezig geweest om mijn foto's van Curaçao uit te zoeken, want dat lag ook maar te liggen. Dan kom je ook veel geels tegen, zoals deze gele troepiaal.

Tijdens het wandelen door de duinen , deze vrolijke knappert gespot

Normaal ben ik niet zo van de registratie, maar deze stond er vroeg in de ochtend zo mooi bij dat ie toch even op de plaat moest.
Vaak nemen ze super snel de benen als ze je zien, maar deze was denk maar net wakker.

Prachtig om te zien dat het visje precies in het open snaveltje van de jonge zwarte stern wordt geplaatst in de vlucht.

Vanaf de top van een struikje hield de roodborsttapuit het Leersumse veld in de gaten. Ik vermoed een juveniel mannetje gezien zijn verenkleed.

Vorige week voor het eerst op de Markerwadden geweest. Een zeer mooi en nieuw natuurgebied.
Mijn vogelkennis is niet groot, maar ik dacht dat dit een gele kwikstaart is. Met wormen in de snavel.

Een prachtige majestueuze vogel die oooo zo snel voorbij scheert met zijn grote vleugels.

Het viel niet mee om deze Visdief in vlucht te fotograferen. Hij was aan het badderen en ik zat te wachten tot ie op zou vliegen, maar dat duurde en duurde en duurde (minstens 10 minuten) om dan de concentratie zolang vast te houden is erg lastig. Maar gelukkig toch deze foto aan overgehouden.

Altijd genieten van die machtige grote vleugels, zeker vlak voor ze landen.
Het ziet er altijd zo "traag" uit, maar dat is het zeker niet.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.