Onder een zwijgende hemel glijdt een witte vorm voorbij. Geen haast, geen strijd. Alleen de zachte zekerheid van vleugels. Gedreven door een stil verlangen naar een nieuw leven.

Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

Een fazant verscholen tussen het riet op Schiermonnikoog. De felgekleurde kop met zijn kenmerkende rode ring rond het oog steekt af tegen de beige tinten van het riet. Het was lastig om de fazant scherp te krijgen door alle riethalmen die tussen de camera en de vogel stonden. De wirwar van verticale halmen zorgt ervoor dat de vogel ondanks zijn opvallende kleuren bijna opgaat in zijn omgeving.

Deze foto is genomen met op de voorgrond een struik gekleurd door herfstbladeren. Wilde het standpunt eigenlijk iets lager hebben, maar op dat moment had ik lichamelijke beperkingen, waardoor ik niet zelf niet lager kon. Dus moest ik het hiermee doen. Het water voor de spiegeling werd helaas regelmatig in beweging gebracht, maar de spiegeling komt toch nog wel voldoende tot zijn recht naar mijn idee.

Zo triest als je zo'n mooie houtsnip dood in je tuin tegenkomt, tegen het raam gevlogen. Voor mij mag hij ook een plaatsje mag hebben bij Deel - de - natuur.

Een Roerdomp door de sneeuw resten aan de wandel. Vlak bij het riet, maar hij ging er niet in en blijf er geruime tijd net voor het riet aanwezig.

Steenloper, verscholen tussen de rotsen en het opspattende schuim van de golven. Wit genoeg denk ik zo.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Tijdens een sneeuwbui kon ik deze foto van de Kokmeeuw maken. Omdat het overal wit was, had ik besloten er een highg-key opname van te maken.

Bij een wak verzamelden deze slobeenden zich. Met een laag standpunt en een flinke telelens kon ik deze eenden mooi, al glibberend en glijdend op het ijs vastleggen. Door de dooi werd ook de weerspiegeling van deze slobeenden in het laagje water op het ijs mooi zichtbaar,

De zwaan lag lekker in het besneeuwde weiland in het zonnetje. Na de feedback de kop van de zwaan iets verscherpt

Dit waarschijnlijk hongerige roodborstje kwam verrassend dichtbij. Plat op de grond, in de sneeuw....brrrr... maakte ik deze foto. Mijn goede voornemen voor 2026 is wat actiever deel te nemen aan dit platform. Bij deze mijn eerste bijdrage....

Helaas geen foto's kunnen maken afgelopen dagen, daarom deze 'simpele' huismus in de tuin van 4 jaar geleden. Laag standpunt, waarschijnlijk vanuit de keukendeur! (Beïnvloed gekozen omdat ik denk dat er nog strooivoer onder de sneeuw lag)

Diverse keren langs dit huis gereden om een keer de steenuil te zien. Vanochtend zat hij er eindelijk en nu ook duidelijk zichtbaar boven op het dak. Af en toe gingen de oogjes dicht maar bij iedere passerende auto of fietser gingen de oogjes weer open.

Het was fantastisch om deze gracieuze vogels vroeg in de ochtend net na zonsopkomst te mogen zien bewegen. Vanuit zeer gepaste aftand, want ze zijn heel alert op bewegingen en anticiperen daar continue op, dus gewoon rustig gaan zitten en wachten op een mooie moment.

Vandaag een nieuw gebiedje gevonden bij mij in de omgeving, dat biedt weer perspectieven.

Grutto zet de landing in, altijd machtig om te zien met die gespreide vleugels.

Facebook vraagt dan altijd: "Wat ben je aan het doen"? Pfff. ik stond hier al om 7:45 op het strand van Castricum in het stikdonker met een temperatuur waarbij je vingers bevriezen en windkracht 5. Maar daar kwam ik ook voor, Meeuwen vastleggen met een lange sluitertijd. 1.5 uur later toen de zon over de duinen kwam was het feest al weer voorbij.

Verbeterde versie; volledige foto dit keer, alleen de meerpaal rechtgezet, waardoor de foto wat smaller is geworden. Vaak zijn er bij het Noord-Willemskanaal aalscholvers te vinden. Ze strijken dan neer op de meerpalen, soms met gespreide vleugels om ze te laten drogen. Daar hoop ik ook nog eens een foto van te kunnen maken.

Majestueuze vogels zijn het om te zien en dan denk je dat ze zo langzaam zweven, maar als ze dan vlak boven je zijn blijkt het gewoon heel, heel snel te zijn.

Dit vogelportret trof ik aan op een boomstronk tijdens de gezellige en ontspannen 'meet your friends' dag op 1 november jl. De bladeren waren erg mooi verkleurd en dat leverde mooie plaatjes op. Deze stronk trok mijn aandacht vooral vanwege het vogelportret dat ik erin herkende. Zo toch nog een vogel kunnen fotograferen in herfstsfeer. Nogmaals dank aan allen die deze dag tot een succes hebben gemaakt.

Deze  foto is ingezonden in de wedstrijd van de vriendendag Meet your friends. Inzenden kan door de deelnemers met max. twee foto’s per deelnemer tot  en met 30 november 2025.

In december volgt een stemronde waarbij  alle DDN-gebruikers hun stem kunnen uitbrengen, de inzending met de meeste duimpjes is de winnende foto!  De fotograaf wint een DDN Workshop naar keuze.

Knokkende meerkoeten, terwijl mevrouw meerkoet in de achtergrond toekeek. Helaas kreeg ik de ene vleugel er net niet helemaal op, maar ik vond het een mooi actiemoment. Laag zittend langs het pad.

Opvliegende Lepelaars op Schiermonnikoog

Helaas waren de kroeskoppelikanen in september niet meer aanwezig op het Skadar meer in Montenegro. Toch waren er nog genoeg vogels te zien bij de vogel vaartocht waaronder veel dwergaalscholvers. Deze vogel zat lekker in het ochtendzonnetje zich op te warmen.

Blauwe reiger tussen de vegetatie met tegenlicht een gouden combinatie

Het gouden licht net na zonsondergang. Als er dan in tegenlicht een vogel voorbij vliegt is dat een grote bonus.

De torenvalk zat geduldig op het hekwerk de omgeving te verkennen. Bij het naderen van een fietser besloot hij toch weg te vliegen en kon ik dit moment vastleggen. Opname gemaakt in de Eempolder waar veel torenvalkjes te zien waren.

Genomen vanaf de Zuidpier bij IJmuiden. Lekker snel over het water spattend voor de aalscholver de lucht in ging.

Kokmeeuwen in winterkleed vind ik toch wel mooie beestjes. En als het dan lukt om te pannen met een lange sluitertijd en de dynamiek van zowel vleugels als de achterliggende zee in beeld te krijgen dan wordt ik daar wel blij van.

Een kokmeeuw in winterkleed vind ik altijd veel interessanter als met zijn zomerjasje aan. Misschien maar een gewone meeuw, maar zo met de vleugels en de veertjes open toont hij toch voor mij zijn ware schoonheid met al die gradaties wit, zo zwevend boven de Noordzee.