Deze foto werd oorspronkelijk gemaakt tijdens een oefening op de sluitingsdag van het 'Grip op Vogelfotografie' - jaarprogramma van PIX-life. De opdracht was: 'Mens en natuur'. Voor dit 'thema van de maand' heb ik hem omgezet in zwartwit, omdat ik denk dat het beeld zich daar wel voor leent. Licht bijgesneden en wat heldere vlekjes in de achtergrond weggewerkt.

Samen op zoek naar eten, ze bleven in groep dicht bij elkaar. Ik had de kans om een beetje te spelen met de belichting vermits het een rustige ochtend was op het strand en de gefocuste scholeksters niet snel opgeschrikt werden.

Met een vijgentak boven haar hoofd kijkt deze jongedame vanaf de rozenstruik reikhalzend uit naar de lente; fijn dat ze even 'vrij' ging zitten. De mooie kleuren zijn van de gevels van de overburen en de groene vlek links is een kerstboom die klaarligt om afgevoerd te worden. Fijn om te weten dat alledaagse lelijke dingen onherkenbaar mooi kunnen zijn in een foto.

Deze huismus had een zware dag met al die regen. Evenals die andere 18 in m'n minituintje. 2e upload; met dank voor de tips om eea wat sprankelender te maken. De 2 druppels op de tak gingen daardoor wel clippen dus heb ik die met kloonstempel gedempt. En gelijk even 1 takje boven het oog verwijderd.

Wandelingetje in de wijk; er plopt een meerkoet omhoog en ik was snel genoeg... Het oog heb ik opgelicht en verscherpt want dat stond in de schaduw en niet zichtbaar.

Als een flits uit het water...het moment juist voor de vorige foto die ik plaatste denk ik. Als je het plaatsje weet waar hij zal duiken kun je vooraf scherpstellen en overschakelen op manueel en dan je geduld een beetje op de proef stellen.

Hiermee wil ik het bestuur en de moderatoren van Deel de Natuur bedanken voor alweer een fantastisch jaar en voor de vele fijne feedbacks die ik op mijn foto's mocht ontvangen waar ik een hoop uit geleerd hebt en wens jullie een fijne jaarwisseling en een succesvol en fotorijk Nieuwjaar en dat allemaal in goede gezondheid.

Het was een mistige dag, de achtergrond verdween in het niets maar het ijsvogeltje liet zich van zijn kleurrijke kant zien. Veel geduld, focus klaar op manueel en dan de duik....heerlijk genieten van dat tafereel vanuit het schuilhutje.

Experimenteren met lange sluitertijd. Groep Grauwe ganzen vliegen over op weg naar het nieuwe jaar.

Op het zuidelijke havenhoofd van Scheveningen vooral heel veel zilvermeeuwen gefotografeerd. Niet mis mee, want het zijn prachtige vogels, vooral de jongen in hun 1e winterkleed. Je ziet ze genieten bij windkracht 6.

De drieteenstrandlopers waren lekker bezig om bij het opkomende water naar voedsel te zoeken. Het zijn snelle rakkers maar hier nam hij één seconden de tijd voor.

Het meer van Lac du Der op een mistige dag. De ideale omstandigheden om deze ooievaars in de spotlights te zetten in hun biotoop terwijl ze samen op zoek gaan naar iets lekker.

Wanneer de sijsjes in het voorjaar naar beneden komen voor water zitten er vaak ook Kleine of grote Barmsijsjes bij. Hoor ze aan hun gekwetter. Kies altijd een kant waar ik ze het liefst fotografeer. Moet je wel een beetje geluk hebben dat ze daar dan ook gaan zitten.

Deze spreeuw deed zich te goed aan de laatste besjes aan de boom.

De uitgebloeide zonnebloem staat nog steeds overeind in m'n tuintje, al wordt ie nu ondersteund door een bamboetak. Het is de favoriete hangplek van 1 van de huismussen in de tuin. Vol verwachting kijkt hij naar een platte steen waar ik af en toe wat eten op leg. Maar ook in de startblokken om bij beweging heel snel weg te vliegen. De zachte mauvekleurige achtergrond zijn de straatstenen.

Zomaar uit het niets zat deze dame plotseling tegen de stronk die al jaren in het bos staat. Moest wel de mm. aanpassen om haar redelijk in beeld te krijgen, Kreeg maar een paar tellen om tot dit beeld te komen. Schuwe maar een heel mooie soort.

Als er één gaat badderen volgen er beslist meer. Gewoon maar wachten tot er één op de door jou gewenste plaats gaat zitten. Geduld is dan een schone zaak.

Deze meeuw even gevolgd toen hij vanaf de stenen het water in ging en dit lekkere hapje uit het water viste. Was aan het oefenen met snelle sluitertijden om de vogels in beweging en vlucht goed vast te kunnen leggen.

Vanmiddag een herfstconcert? Nee hoor, een verveelde mus die aan het gapen was. Het boeide hem niet dat ik dichtbij kwam... totdat ik de camera voor m'n gezicht weghaalde. Blijkbaar herkent hij een mens pas als hij het gezicht kan zien?

Bij Battenoord vond ik een prachtig tafereel: een groep flamingo's die rustig op één poot stond te slapen of zich zorgvuldig stond te poetsen, hun roze veren afstekend tegen het water. Plots spreidde één van de flamingo's zijn vleugels. De kleuren in zijn veren waren indrukwekkend, een kort moment van beweging in een verder kalm tafereel.

De blauwe reiger ging zich uitgebreid poetsen in een omgevallen fruitboom. Het moment dat hij zijn keel ging krabben zie je niet vaak als ze langs de slootkant staan

Al heel wat keren meegemaakt dat een Sperwer zit te badderen en tevens zit te gapen of warmte af te voeren. Soms zit alles mee en kom je met een foto thuis die je aanstaat.

Soms is hij weken afwezig en zo zit hij plotseling vlak voor je neus te badderen. Als ook het licht nog eens meewerkt kom je met een geslaagde foto thuis.

Zo'n 2x per jaar komt er een automaat door de straat (met mens erop) om alle haagbeuken op de juiste hoogte te krijgen. Het effect is netjes en snel en altijd op de juiste hoogte. Maar als je goed kijkt, zie je dat hier is gesnoeid met botte messen. Jammer. De musjes waren er wel nieuwsgierig naar; zou er nu meer voedsel in bereik zitten?

De landing van een kroeskoppelikaan in 2 foto's. Volgens de exif op exact hetzelfde moment gemaakt. Zat minder dan een seconde tussen. Eerst worden de voeten gestrekt voor een perfecte landing alsof hij nog even gaat skiën. De vleugels naar boven voor het evenwicht...

Al weer heel wat jaren geleden dat geregeld een Kruisbek naar beneden kwam om even bij te tanken.

Wat de uil zo fascinerend vond weet ik niet maar hij/zij keek een hele tijd omhoog.

En langzaam verdwijnt de zon achter de bergen. In het water zie je de reflectie van een klein stukje open lucht dat roze is gekleurd. Bewust dat stukje zonder wolken alleen zichtbaar gemaakt in de reflectie. En uiteraard de reflectie van de pelikaan zelf. Helaas gemaakt met een zoomlens die een inruilwaarde heeft van wel... 14 euro. Wist ik toen niet. Maar op 1080 hoog vind ik hem nog redelijk.

Hij dacht iets lekkers te hebben gevonden maar helaas was het schelpje leeg.

Gisteren op de valreep brak in de namiddag de zon nog even door. Het was eb en de scholeksters, meeuwen en een enkel steenlopertje zochten naar wat lekkers aan de waterkant. Een lagere standpunt was beter geweest bij deze foto maar had helaas mijn regenbroek niet aan en het strand was erg nat. Volgende keer beter.