Parende grutto's bij zonsopkomst. Meer lente gevoel kan bijna niet!

Naar aanleiding van de cursus Spring in Pastels probeerde ik 2 Paardenbloemen te deze techniek vast te leggen. Plat op mijn buik mijn compositie te maken verstoorde gelukkig deze Putter mijn plan. Ik was daar super blij mee. Het moment dat ik de Putter scherp had en afdrukte steeg hij op. Met als dit het resultaat. Van de Paardenbloem is niets meer van terecht gekomen.

Ik had ze al enkele malen gezien in de Eempolder, maar ze vlogen steeds net op te grote afstand langs. Gisterenavond lukte het om een foto van dit mannetje te maken.

Het was al weer een hele tijd geleden dat ik in de Eempolder een kemphaan had gezien. Gisterenavond zag ik er twee. Ze vlogen niet ver van me vandaan op en ik kon deze net fotograferen.

Koolmees in een dennenboom

In de periode van droogte in 2018 kreeg ik veel soorten op bezoek bij het water, waaronder ook Zwarte Spechten. Tapte elke dag vers en koel water bij. In de omtrek was heel weinig water voor handen dus ik was spekkoper. Het was zweten in mijn onderkomen want de temperatuur was geregeld 38 graden en hoger. Onder de Lariksbomen lag de bodem bezaaid met appeltjes die spontaan en mede door de vogels omlaag kwamen.

Naar de Eiffel geweest om te proberen een rode wouw te fotograferen, maar helaas.....ze bleven te ver weg. Deze glanskop lukte wel.

Met smart werd er gewacht op de thuiskomst van deze ijverige erchtgenoot.

Ik was een lepelaar aan het fotograferen, toen ik plotseling in het water achter mij deze futen hoorde. Drie is één teveel, er ontstond een flink gevecht. De adrenaline in mijn lijf zorgde ervoor dat ik meteen ging klikken. Zo stom dat mijn sluitertijd op 1/800 stond en ik dat niet in de gaten had. De foto's zijn voor mijn gevoel net aan scherp, maar het had echt beter gekund. Ik ben benieuwd naar jullie feedback. Wel weer een les geleerd.

Pimpelmezen voor een schuilhut, baltsgedrag man vrouw.

Grote Bonte Specht man in het laatste uurtje licht.

Dorstige Blauwborst, waarschijnlijk net aangekomen in ons kikkerlandje.

Soms vloog er een krakeend langs. Deze liet mooi de bovenkant van zijn vleugel zien.

In het dal van de Drentsche Aa bij Oudemolen zitten ooievaars op verschillende natuurlijke nesten. Wij staan daar soms in de buur op een minicamping als we onze dochter en kleinzoon bezoeken. Ik neem dan vaak een vroege ochtend in de omgeving om te genieten van de natuur en het een en op beeld te zetten. Dit keer de ooievaars. Het was af- en aanvliegen bij de nesten, klepperende begroetingsrituelen en wisselen van de wacht als het gaat om het bebroeden van de eieren. Fors onderbelicht.

Koolmees met reflectie in het laatste avondlicht voor een schuilhut.

Ik vind gaaien best lastig te fotograferen. Ze vliegen snel weg en vliegen haast altijd van je af als je ze vliegend wilt fotograferen. Deze had me pas in de gaten nadat ik hem gefotografeerd had.

Met enige regelmaat ben ik bij de lepelaars. Bij bewolkt weer gaat de highkey modus aan. Deze vogels lenen zich daar uitstekend voor.

Snelle vliegers, kuifeenden. Dit mannetje had ik net snel genoeg in het vizier om er een foto van te kunnen maken.

Soms is er een combinatie van licht, omgeving en ook nog eens een vogel ter plaatse. De Appelvink -vrouw komt hier net met haar kop boven het maaiveld uit.

Als het paring achter de rug is dan gaat de Fuut even met zijn vleugels wapperen, altijd leuk om hem zo uit het water te zien opheffen.

Weinig vliegende vogels vanochtend, maar deze wilde eend kwam het uiteindelijk toch even goed maken.

De Torenvalk zit een beetje teleurgesteld dat er niets meer te eten valt en schud zichzelf even uit.

Zon is leuk, maar ook lastig. Ofwel de aalscholver werd heel donker, ofwel het water heel licht. Dit leek me wel een mooi compromis.

De Tjiftjaf is terug in het land en nu de zon is doorgebroken na al die regen laat de Tjiftjaf graag horen dat hij er weer is.

Het is bar koud en de natte sneeuw kan de Torenvalk niet bekoren, is dat de reden dat zij zich laat horen.

Er zat een koppeltje krakeenden bij de Huizer pier. De man vloog even een rondje en ik kon hem bij de landing fotograferen, net voordat hij achter het riet verdween.

Er zaten volop eenden in het water bij de Huizer pier, maar het duurde lang voor er een langs kwam vliegen. Uiteindelijk kwam er toch een.

Zanglijster die heerlijk een uitgebreid bad nam voor een fotohut.

Nog eentje van het Velduiltje zweven boven de grond op zoek naar prooi!

Bij hoogwater zaten deze scholeksters hutjemutje bij elkaar op een droog plekje, een zogenaamde hoogwatervluchtplaats.