Vliegen deze grauwe ganzen boven een zee of meer met daarin een uitloper van een gebergte? Nee, dat is een illusie.... Om deze foto te kunnen maken heb ik eerst een prachtig stuk van de wolkenlucht in de vroege ochtend gekaderd, ik zag daar echt dat landschap in! en toen was het wachten of er vogels waren die zo aardig waren om mijn compositie binnen te vliegen. Deze Grauwe ganzen werkten lekker mee ;-)

Europese Oehoe, DDN/Olympus fotodag 2019.

Deze dame kwam vlak voor mijn neus haar dorst lessen. Je krijgt dan maar een paar tellen om haar op de foto te zetten.

Europese zeearend.

Geel op geel, je moet het maar treffen dat naast het fietspad de Gele kwikstaart op het Koolzaad neerstrijkt.

Na het poetsen even de vleugels opschudden. Kuifeend.

Niet op de Veluwe maar in Oostenrijk op ruim 2000 meter hoogte kwam deze prachtige roofvogel in een lichte sneeuwbui overvliegen. Wat een gigant.

De tijd vliegt voorbij ook voor de grutto's. Hoe lang nog?

Dit paartje had wel een heel riante plek uitgezocht om te wonen, te midden van een weelderige begroeiing van Lepelblad. Deze plant bevat veel vitamine-C en werd daarom in vroeger eeuwen door zeelui die vaak maandenlang van huis waren, als bron van vitamine C gebruikt om scheurbuik (ofwel scorbuut) te voorkomen. De officiële naam van vit-C is ascorbinezuur, afgeleid van scorbuut.

Zit tie altijd in onze eigen tuin, fotografeer ik hem in de Oostpolder.

Vanuit de vogelhut op Marken, het weer was uitgesproken wisselvallig, stevige buien, felle opklaringen en af en toe een mooie combinatie daarvan. Eigenlijk wel een hele leuke uitdaging om dan te fotograferen!

Weg wezen, de strijd is begonnen bij de Rotganzen.

Afgelopen dinsdag en woensdag zat ik in de vogelhut op Marken, dinsdag was het bar slecht weer, de hut stond te schudden door de wind en de vogels lieten zich niet veel zien. Woensdagochtend waren de omstandigheden beter, buien afgewisseld met zonnige momenten en soms zelfs tegelijk. Spannend licht dus! De ochtend kon niet meer stuk toen er heel even een Zomertaling (man) landde. Ik heb de foto heel erg moeten croppen vanwege een lelijke lichte band vlak boven de kop, een beetje krap dus, maar 't kan zo wel dacht ik.

Grutto's op het wad vlak na zonsopkomst, genieten om daar te mogen staan.

De twee zwanen samen in hun vlucht in combinatie met de wolkenpartij maken voor mij het plaatje compleet.

Bonus voor een vogelhut als ze verschijnen.

De graspieper voelt zich heerlijk thuis in de heide op het Nationaal Park de Hoge Veluwe.

Geregeld komen ze even bij het water bijtanken of om te badderen. Hier stond hij/zij even in the spotlights.

Dit roodborstje stond uit volle borst gisteren te zingen en gaf mij de gelegenheid hem vast te leggen.

Twee boompiepers voor een schuilhut.

Heerlijk in het zonnetje tussen de groene braamstruiken zit deze Kneu te genieten.

De zang van de Grasmus daar kun je niet omheen, mooi of niet maar duidelijk aanwezig.

Winterkoninkje, net iets minder vlug dan het goudhaantje.

Deze reiger stond duidelijk de droge takjes te inspecteren om eventueel te gebruiken voor zijn nest.

Op aanraden van de moderatoren de Appelvink in beeld gezet zonder boom. De foto is gemaakt vanuit mijn camper geheel onverwachts. Tijdens het glaasje wijn en een toastje rond een uur of zes zie ik plotseling de Appelvink naast mijn auto in de boom, vlug mijn camera gepakt 7D met 100-400 lens, door het raam en uit de hand geschoten. Nog nooit een Appelvink zo dichtbij gezien. Hij probeerde het touwtje los te maken, w.s. de bedoeling voor nestmateriaal, wat niet lukte. Daarna niet meer gezien.

Gebeurt niet vaak zo'n mannelijke groene specht voor de hut. Groene specht komt alleen voor een hut om te drinken of te badderen. Deze kwam mooi aanvliegen op een boom alvorens hij ging drinken. Kort bezoek maar genoeg om een paar leuke foto's van te maken. Geen coronaregels overtreden, het verbod op niet essentiële reizen was gisteren opgeheven.

Vrouwtjes kuifeend neemt even een rustmoment.

Vlak voor mijn raam van de camper streek deze Appelvink neer aangetrokken door het draadje wat hij wel kon gebruiken als nestmateriaal maar wat na veel gepluk niet ging lukken. Zeer teleurgesteld vloog hij weg en liet zich niet meer zien.

Schaars zijn de momenten dat ik de waterhoentjes op het droge aantref. Deze was lekker aan het rondscharrelen.

Overal in de natuur zijn de dieren nu bezig om voor nageslacht te zorgen, mooi om de hofmakerij te zien bij sommige stellen zoals bij deze parkieten.