De koude (-12 graden) getrotseerd voor winterse foto's in het vroeg ochtendlicht bij het Kootwijkerzand.

Zoekend naar een solitaire boom in de sneeuw (zonder succes) kwam ik uiteindelijk op mini-landschapjes.

Ik zie ook veel watersnippen op het moment die momenteel in de wat open slootjes en andere niet bevroren stukjes hun voedsel zoeken, deze was rustig aan het foerageren.

Deze mannelijke vink vloog van takje tot takje maar kwam even later de gevallen zaadjes van de uitgebloeide distel even oprapen. 

In de Mastenbroeker polder kwam ik dit stel zwanen tegen. Mooi licht dacht ik dus knippen maar.

Ik heb +/- 30 minuten bij deze Houtsnip gestaan en al die tijd heeft de snip zich niet bewogen. Onder het motto: als ik niet beweeg zien ze me niet. Een wandelaar werd de vogel toch te veel en met zijn karakteristieke zigzag vlucht maakte hij zich uit de voeten. Gelukkig had ik toen mijn foto al gemaakt.

Vanochtend 2 uur buiten in de kou gestaan om ijskristallen te fotograferen. Was alweer lang geleden dat dat kon. Dit is toch wel een discipline op zich, maar ik ben zelf erg tevreden met het eindresultaat. Stack van 5 foto's met een 100 mm macro en twee tussenringen van samen 56 mm. Dat tezamen met de converter voor de Canon EOS R is dat een hele toeter die op de camera zit.

Gistermiddag dooide de sneeuw op takjes van dennenboompjes doordat de zon erop scheen en de druppels vormden toch weer een ijspegel en ook andere mooie structuren. Zelfs in de pegel zie je nog mooie tekening.

Takken met sneeuw

Heel voorzichtig steken kleine rode puntjes boven de sneeuw uit en het oude sporenkapseltje houdt de boel goed in de gaten.

Vanmorgen toch er maar even op uit geweest. Adembenemend mooi. maar o zo koud.

De sfeer is met sneeuw zo anders, zo bijzonder. Waarschijnlijk omdat we dit niet zo vaak meemaken. Hier ICM ingezet om die sfeer te vangen.

Wind, zand en sneeuw zorgen voor verrassende structuren, zoals deze 'kraters' op het Zandvoortse strand.

Oorzaak,,,, vorst en kabbelend water.

Een groepje bomen in de sneeuw genomen met ICM en daarna verder bewerkt met PS.

Vandaag in het Liesbos sneeuwtaferelen gefotografeerd en werd getriggerd door dit blaadje wat als enige aan deze tak hing. Mijn Helios lens met 12 mm tussenring gepakt, om de fraaie achtergrond te krijgen.

Even rusten op het ijs.

Roodborstje in de sneeuw. Met deze kou zijn ze contant op zoek naar voedsel en worden minder schuw.

Vanmorgen zag ik de ijsbloemen op het raam van de deur van onze schuur. Een prachtig onderwerp om macro-opnames van te maken.

Het is al weer een aantal jaren geleden dat de Berkel bijna bevroren was. Alleen bij de buitenbochten waren nog gedeeltes open door de stroming. Liggend, op een oud tuinstoelkussen, op het ijs kon ik zo deze toch wel schuwe Dodaars op een rustige manier fotograferen. Zelfs als er af en toe schaatsers voor mijn neus voorbij kwamen deerde hen dat niet.

als je verdwaald in de sneeuw is er een meerkoet die je, met zijn pootafdruk, wel de weg naar huis toe wijst.

Heerlijk vandaag in de Kaapse Bossen gewandeld. Om te fotograferen was wat lastiger daar er erg veel zon was. Altijd wat he met die fotografen. Is er eindelijk sneeuw, dan is er teveel zon. Maar op een aantal plaatsen in het bos was het licht wel erg fraai, zoals op dit bospad. Warm licht vrs. koele schaduwen.

Jonge aanplant van helmgras bij de strandafgang zorgt voor een leuk lijnenspel met ritme en herhaling.

Misschien niet het meest fijne beeld wat je wil zien van een vogel, maar ook dit is natuur. De dieren hebben het duidelijke zwaar nu in de winter.

Rondom Zwolle zijn opvallend veel overwinterend Canadese ganzen. Een enkele vogel verliest zijn angst voor de mens en is daarom goed te benaderen. Hierdoor kon ik mooi deze foto maken. Ondanks de kou toch een mooi zonnetje en door de weerkaatsing door de sneeuw licht genoeg. Een paar groene sprietjes maken het volgens mij af.

Macro opname van deze volhouder.

Voor de foto gebruik gemaakt van een statief, zelfontspanner en grijsverloopfilter (zachte overgang 0.9 Lee) . Sigma objectief 14-24mm F2.8 art

Deze foto heb ik afgelopen zondag gemaakt waarbij ik wind en sneeuw trotseerde.... uiteraard met de camera veilig in plastic verpakt. Niets is mooier dan een vers dik pak sneeuw.

Met dank aan een poes. Eerst zat de Houtsnip op honderd meter maar omdat een poes naderde verplaatste de vogel zich steeds in mijn richting. De Houtsnip had van mij nog veel dichterbij mogen komen maar je moet het geluk niet dwingen maar een kans geven zullen we maar zeggen. Dit was voor het eerst dat ik een Houtsnip voor de lens kreeg en in de loop van de middag kreeg ik zelfs nog een kans. Zou het aan de sneeuw en kou liggen?

Dit roodborstje was op zoek naar iets eetbaars en toen die opkeek had hij een snaveltje vol sneeuw, vond het vertederend.