Meervoudige belichting in de winter van bomen en takken

Raven zijn nog steeds een mythische vogel voor mij, lang weg geweest uit NL en langzaam terugkomend. Elke keer dat ik ze mag zien maakt me blij!

Springstaartjes fotograferen is een vak apart, engelengeduld moet je hebben, maar als het je lukt om deze "snelle jelles" te fotograferen dan geeft dat een goed gevoel.

Ruig Haarmos met het glashaar en dauwdruppeltjes

Foto is een aantal jaren geleden gemaakt. Toen viel een vrij dikke pak sneeuw.

In photoshop samengesteld beeld van judaspenning.

het was een sombere grijze dag..maar wel mooi om te zien het wit berijpte landschap heb die dag dan ook naar hartelust kunnen fotograferen....zo vaak zie je dit in de winter niet meer.

Het lijkt wel of we nooit meer sneeuwrijke winters hebben, maar toch hadden we 'pas' tien jaar geleden een winter met veel sneeuw, vrijwel de hele decembermaand was wit. In die tijd stond een vos in de sneeuw hoog op mijn wensenlijstje en wat was ik blij toen ik dit deze foto kon maken, voor mij een heel speciale foto, al was het alleen maar vanwege de vele sneeuw, maar ook omdat het gisteren precies 10 jaar geleden is! Had hem dus eigenlijk gisteren moeten plaatsen......

tijdens een hele koude ochtend kon ik deze rietgors op een bevroren rietpluim op de foto zetten.

Twee dagen UMCG - de derde oogoperatie - geen narcose want het zou maar een uurtje duren. Dat werd 3,5 uur. ik zolang stilliggen, de arts zolang proberen het zicht in mijn oog te redden.....uiteindelijk verloren we dat! De volgende dag mocht ik naar huis. Toen we thuiskwamen lag het maandblad Roots op de deurmat...met deze foto op de cover. Het gaf mij een boots...."kop op", schouders eronder. Het komt goed! Ook symbolisch voor deze tijd: "kop op" er is nog veel om van te genieten!

Bijna twee jaar geleden hadden we in één keer een heerlijk dik pak sneeuw. Sneeuw heeft voor mij iets sprookjesachtig en ik hoop dat we deze winter nog sneeuw mogen krijgen. Deze foto is bijzonder speciaal voor mij omdat hij in het bos vlakbij huis is gemaakt. Ik loop al jaren door het bos en zie hier de mooie plaatjes maar zelden. Terwijl dat in andere bossen wel gebeurd. Maar met sneeuw ga ik liever geen lange afstanden met de auto rijden, daarom ben ik met de camera ons eigen bos ingegaan.

Op deze sprookjesachtige plek, mogen de eikenbomen elkaar nog gewoon omhelzen en knuffelen. Een virtuele knuffel voor iedereen die hard gewerkt heeft aan deze mooie nieuwe website.