Deze Watersnip zat op nog geen 30 cm van de rand van de weg maar liet zich niet door auto's verjagen ook al reden ze binnen de meter met een aardige snelheid langs de snip. In de natuur leer je steeds weer bij want als iemand mij verteld had dat deze schuwe vogels zo dicht lans de weg zouden foerageren had ik het waarschijnlijk niet geloofd. Ik heb nog gedacht de snip te fotograferen terwijl er een auto langs raasde maar dat leek me toch echt te gevaarlijk.

Wintertaling in de winter.

Hoewel er al volop gepaard wordt door de wilde eend houd dit eendje zich nog even afzijdig.

Sta je langs een rietkraag te posten en dan opeens is hij er. Kick moment.

In de Mastenbroeker polder kwam ik dit stel zwanen tegen. Mooi licht dacht ik dus knippen maar.

Ik heb +/- 30 minuten bij deze Houtsnip gestaan en al die tijd heeft de snip zich niet bewogen. Onder het motto: als ik niet beweeg zien ze me niet. Een wandelaar werd de vogel toch te veel en met zijn karakteristieke zigzag vlucht maakte hij zich uit de voeten. Gelukkig had ik toen mijn foto al gemaakt.

Rondom Zwolle zijn opvallend veel overwinterend Canadese ganzen. Een enkele vogel verliest zijn angst voor de mens en is daarom goed te benaderen. Hierdoor kon ik mooi deze foto maken. Ondanks de kou toch een mooi zonnetje en door de weerkaatsing door de sneeuw licht genoeg. Een paar groene sprietjes maken het volgens mij af.

Met dank aan een poes. Eerst zat de Houtsnip op honderd meter maar omdat een poes naderde verplaatste de vogel zich steeds in mijn richting. De Houtsnip had van mij nog veel dichterbij mogen komen maar je moet het geluk niet dwingen maar een kans geven zullen we maar zeggen. Dit was voor het eerst dat ik een Houtsnip voor de lens kreeg en in de loop van de middag kreeg ik zelfs nog een kans. Zou het aan de sneeuw en kou liggen?

Deze "zwarte" meerkoet liep lekker in het zonnetje te grazen.