Deze Strandloper liep in gezelschap van enkele Kleine plevieren te foerageren. De Plevieren vlogen weg maar de Strandloper bleef rustig zitten en zette zijn voedseltocht voort. Kon zoveel foto's maken als ik wilde.

Hoewel de Roek niet op een mooie locatie zit ben ik toch redelijk tevreden met dit resultaat. Zo vaak blijven ze niet zitten.

Als je bij het watertje tussen de A28 en het industrieterrein Nijkerk staat kun je de hele dag zien waar de Meerkoet zich daags zoal over opwindt. Op de wal en in het water is het donderjagen wat de klok slaat. Ik had de foto wat verder uit kunnen snijden maar ik vind dat het blauwe water wat kleur aan de foto geeft.

Het blijven prachtvogels en ze zitten met honderden in de polder, samen met hun Groenlandse soortgenoten.

Wat moet een "Strandloper" in de polder?

Komt er een voetganger langs dan trekt de Waterral zich even terug.

Mooi om te zien dat er toch nog wat Grutto's zijn. Hopen op een goede reproductie dit jaar.

Eerst was ze wat schuchter maar toen ze over een sloot vloog voelde ze zich veilig. Was het weer beter geweest had ik voor het betere resultaat de ISO waarde verder kunnen verlagen. Ben toch wel tevreden.

Je rijdt al een tijdje door de polder en het tekort aan vogels maakt je pessimistisch en dan ..........!! Deze Sperwer heeft net een Spreeuw geslagen en gaat deze voor mijn ogen plukken en opeten. Meerdere beelden volgen.

Mooi boven in een boompje zitten glimmen in het zonnetje.

Eindelijk een ekster die bij het loslaten van het gaspedaal niet wegvliegt. Maak je niet vaak mee.

Deze Kemphaan was de voorbode van de grotere getalen Kemphanen die binnenkort naar de polder komen.

Deze Bosuil zat hoog in een boom in de buurt van Windesheim. Hoewel de Bosuil op ongeveer 20 meter hoogte zat (ik denk dat ik in een hoek van +/- 60 graden omhoog stond te fotograferen) lijkt het op de foto net of je bijna op ooghoogte met de Bosuil staat. Mooi met een stilzittend onderwerp is dat je goed gebruik kunt maken van een statief. Als je ook een draadontspanner gebruikt kun je zonder last te hebben van beweging van de camera zoveel als je wilt variëren met diafragma en ISO waarden.

Nu de sloten weer ijsvrij zijn is het weer makkelijker om aan de kost te komen.

Samen met mijn broer waren we afgekomen op de melding: Witoogeend - Aythya nyroca in Lelystad. De eend ook wel vastgelegd maar de Tortel zat er zo mooi bij in het zonnetje dat deze natuurlijk ook even meegenomen werd.

Op het wad maar ook gewoon in de haven zwommen meerdere Eidereenden. Helaas waagden de mannetjes zich niet in de haven dus dat houd ik nog te goed hoop ik.

Je ziet de Knobbelzwaan overal maar je kunt er maar zelden een mooi plaatje van maken.

Dezelfde Waterral nog een keer maar nu zonder storend rietstengeltje. Is inderdaad wel mooier.

Deze Reiger stond volgens mij echt te kijken waar met al dat ijs nog ergens wat te eten was.

Als een haas zich onbespied voelt in zijn leger heb je mooi de kans om verschillende belichtingen, ISO waarden en diafragma's uit te proberen. Ik vond deze opname de beste.

Deze Watersnip zat op nog geen 30 cm van de rand van de weg maar liet zich niet door auto's verjagen ook al reden ze binnen de meter met een aardige snelheid langs de snip. In de natuur leer je steeds weer bij want als iemand mij verteld had dat deze schuwe vogels zo dicht lans de weg zouden foerageren had ik het waarschijnlijk niet geloofd. Ik heb nog gedacht de snip te fotograferen terwijl er een auto langs raasde maar dat leek me toch echt te gevaarlijk.

Wintertaling in de winter.

Hoewel er al volop gepaard wordt door de wilde eend houd dit eendje zich nog even afzijdig.

Sta je langs een rietkraag te posten en dan opeens is hij er. Kick moment.

In de Mastenbroeker polder kwam ik dit stel zwanen tegen. Mooi licht dacht ik dus knippen maar.

Ik heb +/- 30 minuten bij deze Houtsnip gestaan en al die tijd heeft de snip zich niet bewogen. Onder het motto: als ik niet beweeg zien ze me niet. Een wandelaar werd de vogel toch te veel en met zijn karakteristieke zigzag vlucht maakte hij zich uit de voeten. Gelukkig had ik toen mijn foto al gemaakt.

Rondom Zwolle zijn opvallend veel overwinterend Canadese ganzen. Een enkele vogel verliest zijn angst voor de mens en is daarom goed te benaderen. Hierdoor kon ik mooi deze foto maken. Ondanks de kou toch een mooi zonnetje en door de weerkaatsing door de sneeuw licht genoeg. Een paar groene sprietjes maken het volgens mij af.

Met dank aan een poes. Eerst zat de Houtsnip op honderd meter maar omdat een poes naderde verplaatste de vogel zich steeds in mijn richting. De Houtsnip had van mij nog veel dichterbij mogen komen maar je moet het geluk niet dwingen maar een kans geven zullen we maar zeggen. Dit was voor het eerst dat ik een Houtsnip voor de lens kreeg en in de loop van de middag kreeg ik zelfs nog een kans. Zou het aan de sneeuw en kou liggen?

Deze "zwarte" meerkoet liep lekker in het zonnetje te grazen.