Het Haas zat gewoon in een tuin.

Hop met een smakelijke kokermot.

Zelfs het drukke Vuurgoudhaantje moet af en toe even rusten.

Nu het blad nog niet aan de bomen zit kun je mooi koppeltjes Kauwen fotograferen

Na het verjagen van de nodige concurrenten strijkt de Grauwe gans weer bij zijn partner neer.

Mooi om te zien dat naast het eten van bessen ook - net zoals vliegenvangers doen – op insecten gejaagd wordt.

Mooi Reebokje met een bastgewei.

De Merel moet zich hier in een supermarkt wanen.

Autofocus had er moeite mee maar toch gelukt.

Er zwommen enkele Middelste zaagbekken in de haven van Lauwersoog. Normaal lijken de koppen van de male een beetje zwart maar als ze de kop goed op het licht draaien verschijnt er een mooie groene glans.

In een niet groene omgeving komt het vogeltje toch net even iets beter uit.

Deze Goudvink laat zich de besjes lekker smaken.

In deze in de winter blad dragende struik/boom met al die besjes is de Koperwiek moeilijk te spotten. Meestal zitten ze zo verscholen dat er geen mooi beeld te maken is. Deze wilde echter wel even poseren – al was het kort maar net lang genoeg - voor een foto.

Steeds denk je "nu heb ik wel genoeg Torenvalken op een paal" maar ik kan het toch ook weer niet laten.

Het valt nog niet mee om met het keiharde licht tegenwoordig de belichting een beetje goed te krijgen.

Helaas heeft de Grijze eekhoorn de Rode eekhoorn in grote delen van Engeland verdreven. (Er schijnen zelfs reservaten voor de Rode eekhoorn te zijn ingericht om de soort te behouden.) Het blijven daarom wel mooie, leuke beestjes om te fotograferen en echt schuw zijn ze niet.

Als ik een Ekster zie die ik wil fotograferen vliegt deze over het algemeen tijdig weg. Ik was daarom verbaasd dat dit span bleef zitten en zich ook nog liet vastleggen. Daarnaast zaten ze ook nog eens op een mooie struik met rode vruchten wat voor mij het plaatje compleet maakt. Ik ben er blij mee hoewel ze wel wat dichterbij hadden mogen zitten. Next time.

Altijd als ik bij mijn zoon in Engeland ben gaan we ook even naar Cannock Chase. Daar is altijd wat te zien.

Altijd als ik bij mijn zoon in Engeland ben gaan we ook even naar Cannock Chase. Daar is altijd wat te zien.

Tussen allerlei plevieren en ruiters liep deze Strandloper.

Even een beetje uitrusten en wat poetsen.

Het is omdat de Houtsnip bewoog anders had ik hem waarschijnlijk gemist.

Leuk aan deze foto is dat de vlinder op de onderkant van de bladeren zit maar toch van boven gefotografeerd is.

Ik kon niet helemaal recht voor de vlinder komen en dacht dat het niets zou worden. Thuisgekomen en op het scherm bekeken vind ik toch dat het een leuk plaatje geworden is.

Dit gorsje weet wel de aandacht op zich te vestigen in het geel/groene landschap.

Tussen honderden Knobbelzwanen zwommen deze geelsnavels. Het was zowat windstil waardoor het een mooi rustig beeld is geworden.

Op sommige plekken zijn er gelukkig nog wat van deze musjes te vinden. Meestal zitten ze verscholen in heggen of struiken maar soms laten ze zich ook bewonderen.

Onze grootse weidevogel blijf een genot voor het oog. Deze liet zich gewillig fotograferen, zo vanuit de auto.

Als ze niet mooi in de zon zitten komen de kleuren van de Vink er niet echt mooi uit.

Eerst hoor je ze en met een beetje geluk zie je ze. Ze gaan mooi boven in de vegetatie zitten dus soms krijg je een kans.