Gewoon op de grond is toch net wat natuurlijker.

Wat zijn ze mooi op kleur deze tijd van het jaar. (Ik wist niet dat de Rallen onder de Kraanvogelachtigen - Gruiformes vallen dus weer wat geleerd.)

Je wacht er al een tijdje op en dan ineens zit er een pracht span Geelgorzen voor je. Om op het goede moment af te drukken probeer je beide vogels in de gaten te houden maar dat is bijna onbegonnen werk. Deze foto is dan ook een beetje geluk.

Op de slagboom komt het vogeltje mooi los van de achtergrond.

Ganzen problematiek of niet, deze Grauwe ganzen gaan ervoor.

Nog even en we kunnen weer genieten van de paringsrituelen van de Kleine plevier.

In winterkleed zijn de Zwarte ruiters niet erg zwart. In prachtkleed daarin tegen doen ze hun naam wel eer aan.

Zo van uit de auto.

Onderweg naar de Velduilen zagen we deze mooie man van de Torenvalk. Hij liet zich van alle kanten fotograferen en daar hebben we goed gebruik van gemaakt.

Je hoort de Tureluur denken: ik kom toch van rechts.

Ik zag een span patrijzen lopen in het lange gras. Dan zag ik weer twee kopjes, dan weer één of helemaal niets. Toen ik naast de Patrijzen stond heb ik helaas niet meer dan één kopje gezien hoewel toch beide patrijzen min of meer zichtbaar waren. Jammer van dat lichte strootje maar het is niet anders. Wel een leuk moment.

Toch best mooie vogels die Houtduiven.

Aan de Gravenweg - Wijhe zit een vrouwelijke Torenvalk die zich niets aantrekt van fotograven (zolang ze in de auto blijft zitten) en dat is een reden om regelmatig even te gaan kijken. Eerst dacht ik dat de valk aan de verkeerde kant van de weg zat om een mooi beeld te maken maar een tegenlichtopname bleek ook een mooi plaatje op te leveren.

Jaren weinig aandacht aan de Merel besteed wat fotograferen betreft onder het motto: die komt nog wel een keer. Toen kwam het virus onder deze vogels en waren er op het laatst in onze buurt nog maar een paar over. Nu krijgt de Merel wel de nodige aandacht van mij en dat verdienen zo ook want het zijn prachtige vogels en ze zingen ook nog eens geweldig.

Onderweg naar de Oehoe bij Zandhove - Zwolle kwam ik deze woerd tegen. Mooie weerspiegeling in het water dus even meepikken en ik vind de Wilde eend een van de mooiste eenden die er zijn.

Het Haas zat gewoon in een tuin.

Hop met een smakelijke kokermot.

Zelfs het drukke Vuurgoudhaantje moet af en toe even rusten.

Nu het blad nog niet aan de bomen zit kun je mooi koppeltjes Kauwen fotograferen

Na het verjagen van de nodige concurrenten strijkt de Grauwe gans weer bij zijn partner neer.

Mooi om te zien dat naast het eten van bessen ook - net zoals vliegenvangers doen – op insecten gejaagd wordt.

Mooi Reebokje met een bastgewei.

De Merel moet zich hier in een supermarkt wanen.

Autofocus had er moeite mee maar toch gelukt.

Er zwommen enkele Middelste zaagbekken in de haven van Lauwersoog. Normaal lijken de koppen van de male een beetje zwart maar als ze de kop goed op het licht draaien verschijnt er een mooie groene glans.

In een niet groene omgeving komt het vogeltje toch net even iets beter uit.

Deze Goudvink laat zich de besjes lekker smaken.

In deze in de winter blad dragende struik/boom met al die besjes is de Koperwiek moeilijk te spotten. Meestal zitten ze zo verscholen dat er geen mooi beeld te maken is. Deze wilde echter wel even poseren – al was het kort maar net lang genoeg - voor een foto.

Steeds denk je "nu heb ik wel genoeg Torenvalken op een paal" maar ik kan het toch ook weer niet laten.

Het valt nog niet mee om met het keiharde licht tegenwoordig de belichting een beetje goed te krijgen.