Tussen honderden Knobbelzwanen zwommen deze geelsnavels. Het was zowat windstil waardoor het een mooi rustig beeld is geworden.

Op sommige plekken zijn er gelukkig nog wat van deze musjes te vinden. Meestal zitten ze verscholen in heggen of struiken maar soms laten ze zich ook bewonderen.

Onze grootse weidevogel blijf een genot voor het oog. Deze liet zich gewillig fotograferen, zo vanuit de auto.

Als ze niet mooi in de zon zitten komen de kleuren van de Vink er niet echt mooi uit.

Eerst hoor je ze en met een beetje geluk zie je ze. Ze gaan mooi boven in de vegetatie zitten dus soms krijg je een kans.

Deze week in België geweest om vlinders te spotten. Ook hier vielen de aantallen tegen maar toch nog wat leuke plaatjes kunnen maken.

Bij onze vakantiewoning zat deze - prachtig op kleur zijnde - Aalscholver zijn veren te drogen. Soms heeft het minder mooie weer ook voordelen anders hadden er vast al gezinnen in het water gelegen.

Even een uitstapje naar België gemaakt. We gingen voor het Tijgerblauwtje maar het Bleekblauwtje mag er ook zijn.

Eerst hoor je ze, dan zie je er één en dan blijken ze ineens ook vlak naast de auto te lopen. Hoe doen ze dat?

Het is natuurlijk jammer dat er bomen in de tuin staan die door o.a. droogte slecht in het blad staan. Voor een fotograaf een klein voordeel.

Soms gaan ze gelijk op het goede plekje zitten. Prettig voor de fotograaf.

Net voor een weekje Duitsland weigerde mijn 50 mm. macro lens zijn diensten. Dan maar vlinders fotograferen met mijn 135 mm. Het lijkt wel of de bloembladen de vlinder net als een vleesetende plant willen vangen.

In een wielandje voor ons vakantieonderkomen vlogen meerdere Argusvlinders.

Deze Eidereend zat lekker op een kade in Lauwersoog het verenpak te vervangen.

De Grauwe klauwier werd zowat van de draad geblazen.

Terwijl ik probeerde een Turkse lelie te fotograferen lande er een Purperstreepparelmoervlinder op de bloem. Beiden niet alledaagse soorten volgens mij. Hoeveel geluk kun je hebben.

Ook al is de vlinder nog zo kleurrijk, als hij op het zandpad gaat zitten lijk hij wel verdwenen. (Ziet u ook een indiaan in de bovenvleugel?)

Hier heb je dus mijn dilemma. Klein diafragma: achtergrond onrustig. Groot diafragma: niet alles scherp. Moet nog even aan de ideale oplossing werken.

Het zijn vennetjes van niets maar toch vliegen er aardig wat libellen rond.

Het lijkt wel of de Witsnuitlibel na het uitsluipen direct belaagd wordt maar het is gelukkig zijn oude huidje.

Het zijn vlindertjes van niks maar er vlogen er honderden. Een foto maken was niet echt makkelijk. Deze copula bleef gelukkig wat langer zitten.

Ik weet niet of het blauw van de Blauwe vuurvlinder blauw genoeg is voor het thema van de maand maar ik gok het er maar op.

Mooi op een takje dat niet door de mens voor de IJsvogel geplaatst is.

Ik hoorde de Tureluur wel maar het duurde toch even voor ik hem zag en hem voor de lens had.

Dit paartje Kleine mantelmeeuwen staat mooi op een duin op de uitkijk. Het groen en enkele bloemetjes geven kleur aan de foto net als de oranje snavelvlek en de rode ring om de ogen van de vogels.

Meesje staat er mooi op maar die stam op de achtergrond .....

Soms met velen, soms alleen maar altijd een belevenis als je ze voor de lens krijgt.

Zo zitten ze rustig te eten en dan opeens als raketten in het rond te vliegen. Leuk om een tijdje te aanschouwen.

De Grote stern komt helaas de laatste tijd in het nieuws i.v.m. de vogelgriep en dan vooral in het noorden van ons land. In Zeeland lijkt, zo als op de foto te zien is, nog weinig aan de hand. Als deze kolonie gezond blijft kan die misschien zorgen voor een spoedig herstel van de soort.

Altijd een feest als een vlinder op een mooi plekje in de natuur gaat zitten. Door de eenzame stengel, die net wat boven de rest van de vegetatie uitstak, kwam hij mooi los van de achtergrond. De vlinder gaf me ook mooi de tijd om een foto te maken. En dat grasje aan de onderkant ...... Ik heb het even weggelaten maar de foto werd er niet mooier van.