Bij dit plasje verschillende zangvogels zien badderen.

Hoewel de Gele kwikstaart niet op de oever te zien is wordt hij wel weerspiegelt in het water. Je zou beginnen te geloven in spoken zo.

Even lekker al het stof van de hele dag van je afspoelen.

Rijd je op de snelweg in Zeeland, zie je in de verte in de Duindoorns enkele nesten van de Lepelaar. Na een beetje zoeken liep er ook nog een weg door de duinen op "Fotoafstand" van de nesten. Effe knippen natuurlijk ook al was het laat.

Mooi dat de Fazant het in de duinen zo goed doet.

Na een bad moeten alle veren weer gecontroleerd worden want de Kwikstaart moet het van vliegen hebben.

Ze staan haast nooit op gelijke afstand van de fotograaf dus probeer je nog wat te redden met een klein diafragma. Dat ze vaak in het lange gras lopen helpt ook niet echt mee. Toch mooi dat er weer kuikens van de Grutto zijn.

De Buizerd laat zich de Fazant goed smaken en neemt de fotograaf op de koop toe.

Dat is het leuke van jonge weidevogels. Zo zie je ze niet en zo komen ze uit de dekking lopen.

De vogel die zijn naam eer aandoet.

Veel zangvogeltjes langs de Zeedijk maar de Tuinfluiter toonde zich het mooist.

Lukte mij tot nu toe nog nooit een sprong Reeën allemaal scherp te krijgen.

Eindelijk een Regenwulp en ook nog een vliegbeeld.

Het valt nog niet mee om met zo'n laag zonnetje achter de Roek nog wat doortekening te krijgen in de zwart/blauwe vogel. Deze Roek heeft zijn jongen nog in het nest gelet op de gevulde krop.

Ze vliegen er met honderden maar even tijd voor een foto.....ho maar. Ze zijn natuurlijk ook druk met voerzoeken voor de jongen waar el meerder van zijn uitgevlogen.

Gewoon op de grond is toch net wat natuurlijker.

Wat zijn ze mooi op kleur deze tijd van het jaar. (Ik wist niet dat de Rallen onder de Kraanvogelachtigen - Gruiformes vallen dus weer wat geleerd.)

Je wacht er al een tijdje op en dan ineens zit er een pracht span Geelgorzen voor je. Om op het goede moment af te drukken probeer je beide vogels in de gaten te houden maar dat is bijna onbegonnen werk. Deze foto is dan ook een beetje geluk.

Op de slagboom komt het vogeltje mooi los van de achtergrond.

Ganzen problematiek of niet, deze Grauwe ganzen gaan ervoor.

Nog even en we kunnen weer genieten van de paringsrituelen van de Kleine plevier.

In winterkleed zijn de Zwarte ruiters niet erg zwart. In prachtkleed daarin tegen doen ze hun naam wel eer aan.

Zo van uit de auto.

Onderweg naar de Velduilen zagen we deze mooie man van de Torenvalk. Hij liet zich van alle kanten fotograferen en daar hebben we goed gebruik van gemaakt.

Je hoort de Tureluur denken: ik kom toch van rechts.

Ik zag een span patrijzen lopen in het lange gras. Dan zag ik weer twee kopjes, dan weer één of helemaal niets. Toen ik naast de Patrijzen stond heb ik helaas niet meer dan één kopje gezien hoewel toch beide patrijzen min of meer zichtbaar waren. Jammer van dat lichte strootje maar het is niet anders. Wel een leuk moment.

Toch best mooie vogels die Houtduiven.

Aan de Gravenweg - Wijhe zit een vrouwelijke Torenvalk die zich niets aantrekt van fotograven (zolang ze in de auto blijft zitten) en dat is een reden om regelmatig even te gaan kijken. Eerst dacht ik dat de valk aan de verkeerde kant van de weg zat om een mooi beeld te maken maar een tegenlichtopname bleek ook een mooi plaatje op te leveren.

Jaren weinig aandacht aan de Merel besteed wat fotograferen betreft onder het motto: die komt nog wel een keer. Toen kwam het virus onder deze vogels en waren er op het laatst in onze buurt nog maar een paar over. Nu krijgt de Merel wel de nodige aandacht van mij en dat verdienen zo ook want het zijn prachtige vogels en ze zingen ook nog eens geweldig.

Onderweg naar de Oehoe bij Zandhove - Zwolle kwam ik deze woerd tegen. Mooie weerspiegeling in het water dus even meepikken en ik vind de Wilde eend een van de mooiste eenden die er zijn.