Ik snap wel waarom van Gogh van zonnebloemen hield, met hun mooi open "gezicht" schijnen ze je toe te lachen met wapperende haren.

De korenbloem (centaurea cyanus), ook wel wilde korenbloem genoemd, is een 30-60 cm hoge, eenjarige plant van de composietenfamilie (asteraceae). Het is één van de drie centaurea-soorten die van nature in België en in Nederland voorkomen. Hij staat op de Nederlandse rode lijst (planten) van 2000. In België heeft de plant de status "achteruitgaand". De korenbloem dankt zijn naam aan de traditionele groeiplaats: op akkers tussen het graan (bron: Wikipedia).

Ik vind het altijd leuk om een avondwandeling te maken doorheen het natuurgebied eventueel als voorbereiding op het fotograferen in de vroege ochtend. Dit blauwtje vond een geschikte overnachtingsplaats. Ik dacht niet dat het nog op zoek zou gaan naar een ander plekje maar toen ik even later terug voorbij kwam was het toch nog weg gefladderd. Er zat ondertussen een sprinkhaan op de bloem die vermoedelijk voor onraad gezorgd had. Ik was wel blij dat ik het moment van voordien toch had vastgelegd. Ik koos ervoor om de omgeving meer mee te nemen in het beeld d.m.v. meervoudige belichting die voor de herhaling van de bloemen zorgt.

De uitgebloeide bloemen in de tuin in combinatie met frisgroene planten en struiken gaven een fijn beeld voor een ICM. Niet echt meer herkenbaar, maar wel met fijne kleuren en vormen.

Een van mijn favoriete bloemetjes, bloeide volop in het Arboretum. Genomen met de Helios lens.

Ik wou even gaan kijken naar de mooie structuur van de sierui in bloei toen ik tot mijn verrassing daar een kleine jager tussen vond. De individuele bloemblaadjes zijn slechts een centimeter groot, zo kan je de grootte een beetje inschatten van dit kameleonspinnetje.

Een gebiedje in mijn buurt is omgetoverd tot een weidevogelgebied. De veldjes zijn in deze tijd van het jaar prachtig geel en vol met kruidenrijke gewassen. Een prachtig gezicht

Overal in parken en tuinen staan ze stralend te bloeien deze fraaie bloemen van de rododendron.

Een zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg.
De voorspelde mist was er niet, maar dit was ook wel genieten.

De bermen kleuren rood met deze fraaie tere bloemen, mijn favoriete bloem, de klaproos.

De bermen zitten er vol van. Een vrolijk gezicht als je door de stad rijdt al die klaprozen tussen het geel van de paardenbloemen of het wit van de margrietjes, het is volop lente.

Foto van Daslook gemaakt met de Helios

Roze tulpen, ICM. De kleuren in Camera Raw zijn aangepast naar zachtere tinten.

Waar het licht blijft hangen

In de stilte van kleur
en het trage bewegen van tijd
wordt alles lichter.

Alsof de dag even blijft staan
om niets anders te zijn
dan precies dit moment.

Primotar 135 mm met 12 mm - 17 mm helicoid.

Waar Alles Zijn Plaats Vindt

Tussen het zachte groen
waar het licht nauwelijks hoeft te spreken
staan ze,
niet om gezien te worden
maar om er eenvoudig te zijn.

In hun stilte
schuilt geen vraag
geen richting die gekozen moet worden,
alleen een langzaam ontvouwen
van wat al aanwezig was.

Hier beweegt niets haastig,
alles vindt zijn plaats
in een ritme dat zichzelf begrijpt.

Primotar 135mm met 20mm tussenring

Altijd mooi de boshyacinten die in het park in drie kleuren te vinden zijn.

De bladontwikkeling van een rode klimroos. Langs de steel ontstaat een velletje dat uiteindelijk een kartelrandje krijgt en pas dan gaat verder groeien tot volwaardig blad. Met tegenlicht kun je zelfs miniscule druppeltjes zien op de zaagtanden.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

In Stilte Gedragen

Zo licht
dat het nauwelijks raakt,

en toch aanwezig blijft
in alles
wat zich opent.

Nog zonder richting
beweegt het licht
langs wat zich aandient.

Niet alles hoeft gezien,
soms is het genoeg
dat het er is.

Primotar 135mm met 12-17 mm helicoid.

De Workshop Dazzling Dahlias was vorig jaar een groot succes, vandaar dat deze workshop nu weer opnieuw op ons programma staat.

Hier vind je alle informatie.

Mogen we jou begroeten bij deze bloemrijke workshop?

Pep Ventosa van 9 beelden in de camera van een bloeiende appel boom met koolzaad in de Betuwe.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Volop in de knop staat de kersenboom bij mij in het park, een lust voor het oog, daar word ik vrolijk van.

Tijdens het koken zag ik hoe dit tulpje prachtig in de schaduw stond in mijn tuin, met een laagstaande zon op de achtergrond. Dus ik ging snel naar buiten met mijn camera waar mijn helios Petzval op zat. Door de lens zag ik een prachtige lensflare ontstaan, die ik bewust in beeld heb gebracht.

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Foto gemaakt met de de Lensbaby Sweet 50.

Heb de foto de titel overleven gegeven..het viel mij gisteren op dat er niet half zoveel
Bosanemoontjes in het bos waren dan andere jaren...
Delen jullie die mening of komt het om dat het in het Noorden wat koud is geweest..
Meervoudige belichting, foto gemaakt met een Super Takumar 50 mm.

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.