Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

In de druppels regen op het rozenblaadje staan 2 bergen; een rode en een witte. Voor mij opvallend zijn de rode punten aan de blaadjes; die zie je alleen als ze nog jong zijn. Uiteindelijk worden ze donkergroen en kun je ze niet meer aanraken omdat ze erg scherp worden.

deze bosanemoon heb ik gefotografeerd op landgoed valkenstijn in assen
mooi licht en bijzonder grote bokeh

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.

Wat nog gesloten lijkt,
draagt al het verhaal in zich,

kwetsbaar en vol kracht,
klaar om te verschijnen.

Ook ik kon de verleiding niet weerstaan en ben afgelopen zondagochtend over de bosbodem gaan kruipen. Onder andere met de ttartisan moderne trioplan.

De natuur op zijn best. Overal zie je nu de fraaie bloesem die lente aankondigt.

In het gefluister van zacht licht,
ontvouwen drie stemmen zich tot één stilte.

Twee dragen het licht,
één vangt het in volle overgave.

Wat afzonderlijk begint,
vindt in verstilling zijn verbinding.

Een fragiele balans van vorm en ziel,
waar verschil geen scheiding kent.

In dit tedere samenspel,
bestaat geen ik of jij.

Nog een beetje timide begon deze bosanemoon voorzichtig open te gaan bij de zonnestralen.

Wat is het telkens leuk om zo een variatie van foto's te bekomen met de cd. Verder bewerk ik de foto in de LR.

Bosanemonen zijn hele mooie bloemen om op één vierkante meter te gaan zitten en je fantasie de vrije loop te geven. Vanochtend was het zo ver, heerlijk bezig zijn met deze tere bloemetjes.

De verwelkte bos bloemen van het jubileum van m'n man. Ik had hem al gewaarschuwd deze vooral niet weg te gooien, want verwelkt en verdroogd zijn die bloemen veel mooier. Met een ICM kun je immers de kleuren weer helemaal terughalen.

Gisteren van de gelegenheid gebruik gemaakt van de achtergebleven dauwdruppels op de bloemen. Met mijn cd'tje aan de slag en wat kwamen er weer mooie kleuren te voorschijn.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Één vierkante meter, meer heb je niet nodig om je te vermaken met je macrolens en de krokussen.

Telkens is het afwachten wat het licht doet met de CD , deze is weer wat anders geworden en met een beetje bewerking in de LR is dit het resultaat.

Dit jaar duurde het even wat langer maar zij zijn er weer, de krokussen, dus lekker weer met de macro aan het spelen geweest.

Een sneeuwklokje tussen de winterakonieten.

De natuur begint te ontwaken en de eerste sneeuwklokjes en winterakonieten komen tevoorschijn, tijd om de macrolens weer tevoorschijn te halen.

Samengesteld beeld van bloemen en grassen

De bloemen groeien binnen in een kas tegen plastic. De vormen ( vervormingen ) en het licht spreken mij aan. Temeer omdat het beeld voor mij compleet wordt door de slak die buiten tegen het plastic zit. Ik heb gefotografeerd met zwak tegenlicht.

Tussen een groep met toeters van telelenzen, zelf op bescheiden afstand, met 105 mm vast; het damhert (in zijn geliefde rustomgeving): tussen takken nabij een of meer bomen. Ander bestand dan de grafische bewerking van meerdere opnamen. Deze meer vanaf de grond genomen om het gewei tegen de (lichte) lucht te krijgen. I.p.v. de open duinvlakte met erachter en boomrand. Zo doemen de takken ook iets meer boven het hert op. Onbewerkt, alleen verkleind naar 1080 px hoog. F16 1/200sec ISO 640 Exp0.3.

Afgevallen trompetbloemen op het terras. Na een flinke regenbui vallen de zwakke bloemen en laten een mooi patroon achter op de stenen. Door verdamping door de zon zie je de structuren terugkomen omdat er ongelijkmatig wordt gedroogd. Er vormen zich contouren rondom de bloemen.

Het veldje waar de bijeneters zich verzamelen; extra vroeg opgestaan. Maar helaas, blijkbaar gaan die pas de lucht in als de bijen er ook zijn; zodra de plantjes roepen in de zon. Maar het opkomende zonnetje over het bloemenveld geeft ook een sfeervol plaatje.

Aan de rand van het hondenveldje stond deze kamille solo. Nergens een andere te zien. Was eenmalig blijkbaar, want dit jaar stond ie er niet.

Volop Hommels vliegen in mijn tuin.

Het takje van de heide met witte bloemknopjes lijkt door de roze heide te worden aangeraakt en dat beeld vond erg mooi. Je kan zelf een invulling aan geven.

 Verslag Workshops Dazzling Dahlias12 en 14 augustus  Workshop Dazzling Dahlias 12 au...

De workshop bij De Tulperij onder leiding van Brigitte is een echte aanrader. Na het tonen van haar foto's ga je echt super geïnspireerd aan de slag. Dit is een poging om het high key beeld met wat soft focus vast te leggen. Niet altijd makkelijk, de lat leg je dan best hoog voor jezelf en voor mij best een stuk uit mijn comfort zone... Camera: D7200, 50 mm lens, F2,5; iso100; 1/1250 Benieuwd naar jullie opmerkingen.