Een zonsopkomst bij Werk aan de Groeneweg.
De voorspelde mist was er niet, maar dit was ook wel genieten.

De bermen kleuren rood met deze fraaie tere bloemen, mijn favoriete bloem, de klaproos.

De bermen zitten er vol van. Een vrolijk gezicht als je door de stad rijdt al die klaprozen tussen het geel van de paardenbloemen of het wit van de margrietjes, het is volop lente.

Foto van Daslook gemaakt met de Helios

Roze tulpen, ICM. De kleuren in Camera Raw zijn aangepast naar zachtere tinten.

Waar het licht blijft hangen

In de stilte van kleur
en het trage bewegen van tijd
wordt alles lichter.

Alsof de dag even blijft staan
om niets anders te zijn
dan precies dit moment.

Primotar 135 mm met 12 mm - 17 mm helicoid.

Waar Alles Zijn Plaats Vindt

Tussen het zachte groen
waar het licht nauwelijks hoeft te spreken
staan ze,
niet om gezien te worden
maar om er eenvoudig te zijn.

In hun stilte
schuilt geen vraag
geen richting die gekozen moet worden,
alleen een langzaam ontvouwen
van wat al aanwezig was.

Hier beweegt niets haastig,
alles vindt zijn plaats
in een ritme dat zichzelf begrijpt.

Primotar 135mm met 20mm tussenring

Altijd mooi de boshyacinten die in het park in drie kleuren te vinden zijn.

De bladontwikkeling van een rode klimroos. Langs de steel ontstaat een velletje dat uiteindelijk een kartelrandje krijgt en pas dan gaat verder groeien tot volwaardig blad. Met tegenlicht kun je zelfs miniscule druppeltjes zien op de zaagtanden.

Een bloemen explosie op een zonnige dag

In Stilte Gedragen

Zo licht
dat het nauwelijks raakt,

en toch aanwezig blijft
in alles
wat zich opent.

Nog zonder richting
beweegt het licht
langs wat zich aandient.

Niet alles hoeft gezien,
soms is het genoeg
dat het er is.

Primotar 135mm met 12-17 mm helicoid.

De Workshop Dazzling Dahlias was vorig jaar een groot succes, vandaar dat deze workshop nu weer opnieuw op ons programma staat.

Hier vind je alle informatie.

Mogen we jou begroeten bij deze bloemrijke workshop?

Pep Ventosa van 9 beelden in de camera van een bloeiende appel boom met koolzaad in de Betuwe.

Onder de grotere bloemen
vinden de kleine rust.
Beschermd door wat hen overstijgt.

Primotar 180 mm met tussenring 30 mm

Het is tulpentijd. De bollenvelden staan in bloei. Een prachtig gezicht al die gekleurde lappen grond.

Volop in de knop staat de kersenboom bij mij in het park, een lust voor het oog, daar word ik vrolijk van.

Tijdens het koken zag ik hoe dit tulpje prachtig in de schaduw stond in mijn tuin, met een laagstaande zon op de achtergrond. Dus ik ging snel naar buiten met mijn camera waar mijn helios Petzval op zat. Door de lens zag ik een prachtige lensflare ontstaan, die ik bewust in beeld heb gebracht.

Wit dat niets verbergt
en toch alles vervaagt.
Een vorm die fluistert:
ik ben er nog,
al is het maar net.

Primotar 180mm i.c.m 32 mm tussenring

Foto gemaakt met de de Lensbaby Sweet 50.

Heb de foto de titel overleven gegeven..het viel mij gisteren op dat er niet half zoveel
Bosanemoontjes in het bos waren dan andere jaren...
Delen jullie die mening of komt het om dat het in het Noorden wat koud is geweest..
Meervoudige belichting, foto gemaakt met een Super Takumar 50 mm.

Ze spreken niet,
maar klinken toch samen.
In harmonie ontstaat iets sterks,
een samenspel dat niet breekt.

Primotar 180 mm F3.5 en 36 mm tussenring.

De lensbaby weer tevoorschijn gehaald en met de lenteklokjes zitten spelen.

Ze reiken, duwen, verdringen zich omhoog,
alsof de zon iets te verdelen heeft.
Een straaltje is genoeg.
De rest? Die wacht… of leert duwen.

Primotar 135 mm met tussenring van 12 mm.

Op zoek naar de kievitsbloemen kwam ik deze pinksterbloem tegen. Een mooie sierlijke bloem. Helaas zat er geen oranjetipje op.

Hier vervaagt de wereld tot gevoel.
Geen verplichtingen, geen haast, alleen pastelkleuren en licht.
Wat overblijft is zachtheid,
en de geboorte van iets moois.

Gemaakt met een Meyer Gorlitz 180 mm op F3.5 en met één tussenring van 36 mm.

In de druppels regen op het rozenblaadje staan 2 bergen; een rode en een witte. Voor mij opvallend zijn de rode punten aan de blaadjes; die zie je alleen als ze nog jong zijn. Uiteindelijk worden ze donkergroen en kun je ze niet meer aanraken omdat ze erg scherp worden.

deze bosanemoon heb ik gefotografeerd op landgoed valkenstijn in assen
mooi licht en bijzonder grote bokeh

Tussen vervagende vormen
vindt het licht
een nieuw begin.

In een gloed van zacht geel
ontwaakt een stille bloem.

Half verborgen,
fluistert zij heel zacht:

kijk mij eens schijnen,
niet luider dan het licht,

niet groter dan de lente,
maar precies genoeg
om even de dag geel te kleuren.