De verwelkte bos bloemen van het jubileum van m'n man. Ik had hem al gewaarschuwd deze vooral niet weg te gooien, want verwelkt en verdroogd zijn die bloemen veel mooier. Met een ICM kun je immers de kleuren weer helemaal terughalen.

Gisteren van de gelegenheid gebruik gemaakt van de achtergebleven dauwdruppels op de bloemen. Met mijn cd'tje aan de slag en wat kwamen er weer mooie kleuren te voorschijn.

Zacht licht over stil gras, paarse en gele bloesems wekken de dag. De winter laat zijn laatste zucht los, terwijl kleur opbloeit in het gras, heel zacht. De aarde ademt weer langzaam in en bloeit. 🌸

Één vierkante meter, meer heb je niet nodig om je te vermaken met je macrolens en de krokussen.

Telkens is het afwachten wat het licht doet met de CD , deze is weer wat anders geworden en met een beetje bewerking in de LR is dit het resultaat.

Dit jaar duurde het even wat langer maar zij zijn er weer, de krokussen, dus lekker weer met de macro aan het spelen geweest.

Een sneeuwklokje tussen de winterakonieten.

De natuur begint te ontwaken en de eerste sneeuwklokjes en winterakonieten komen tevoorschijn, tijd om de macrolens weer tevoorschijn te halen.

Samengesteld beeld van bloemen en grassen

De bloemen groeien binnen in een kas tegen plastic. De vormen ( vervormingen ) en het licht spreken mij aan. Temeer omdat het beeld voor mij compleet wordt door de slak die buiten tegen het plastic zit. Ik heb gefotografeerd met zwak tegenlicht.

Tussen een groep met toeters van telelenzen, zelf op bescheiden afstand, met 105 mm vast; het damhert (in zijn geliefde rustomgeving): tussen takken nabij een of meer bomen. Ander bestand dan de grafische bewerking van meerdere opnamen. Deze meer vanaf de grond genomen om het gewei tegen de (lichte) lucht te krijgen. I.p.v. de open duinvlakte met erachter en boomrand. Zo doemen de takken ook iets meer boven het hert op. Onbewerkt, alleen verkleind naar 1080 px hoog. F16 1/200sec ISO 640 Exp0.3.

Afgevallen trompetbloemen op het terras. Na een flinke regenbui vallen de zwakke bloemen en laten een mooi patroon achter op de stenen. Door verdamping door de zon zie je de structuren terugkomen omdat er ongelijkmatig wordt gedroogd. Er vormen zich contouren rondom de bloemen.

Het veldje waar de bijeneters zich verzamelen; extra vroeg opgestaan. Maar helaas, blijkbaar gaan die pas de lucht in als de bijen er ook zijn; zodra de plantjes roepen in de zon. Maar het opkomende zonnetje over het bloemenveld geeft ook een sfeervol plaatje.

Aan de rand van het hondenveldje stond deze kamille solo. Nergens een andere te zien. Was eenmalig blijkbaar, want dit jaar stond ie er niet.

Volop Hommels vliegen in mijn tuin.

Het takje van de heide met witte bloemknopjes lijkt door de roze heide te worden aangeraakt en dat beeld vond erg mooi. Je kan zelf een invulling aan geven.

 Verslag Workshops Dazzling Dahlias12 en 14 augustus  Workshop Dazzling Dahlias 12 au...

De workshop bij De Tulperij onder leiding van Brigitte is een echte aanrader. Na het tonen van haar foto's ga je echt super geïnspireerd aan de slag. Dit is een poging om het high key beeld met wat soft focus vast te leggen. Niet altijd makkelijk, de lat leg je dan best hoog voor jezelf en voor mij best een stuk uit mijn comfort zone... Camera: D7200, 50 mm lens, F2,5; iso100; 1/1250 Benieuwd naar jullie opmerkingen.

Deze vlinder had minutenlang op deze bloem gezeten en stijgt hier net op om naar een volgende bloem te gaan. Deels door de vegetatie heen gefotografeerd.

Een bewerking van twee foto's waarbij een texture gebruikt hebt.

Opgerold op de bloemknop van de kamillebloem lag deze fraaie kamillevlinderrups. Mijn eerste ontmoeting met zo'n mooi rupsje.

Ondanks wat haar naam doet vermoeden, is de ‘gewone’ kameleonspin een heel bijzonder spinnetje. Ze maakt geen web van stevige spinsels zoals Spiderman, maar gebruikt een andere opvallende superpower - of moeten we zeggen ‘onopvallend’? Deze spin kan zichzelf namelijk zo goed als onzichtbaar maken door van kleur te veranderen.

Deze wesp had interesse in de buitenkant van de knoppen van de trompetbloemen. Weet niet waarom. Ondertussen vlogen bijen en hommels af en aan voor de open bloemen. De wesp ergerde zich er duidelijk aan. Viel niet aan, maar ging wel dreigend rechtop staan als er weer een hommel voorbijkwam. En zo had ieder insect een eigen stukje bloem.

Een nieuwe creatie. Gemaakt met behulp van meervoudige belichting via Photoshop.

In een veld met prachtige bloemen heb ik er een zonnebloem uitgekozen om groot in beeld te zetten tegen een kleurige achtergrond.

Zelden zie je een ooievaarfoto in een bloemenweide. Ik vond hem prachtig kleuren in deze ietwat uitgedroogde en gelige omgeving. Er was hier niet veel te halen aan voedsel. De 2 bijbehorende poelen staan ook redelijk droog en werd door een drietal blauwe reigers al leeggehaald. De ooievaar was dan ook weer snel vertrokken.

Het is alweer een paar maanden geleden dat gele klaprozen de rotstuin van de botanische tuin in Nijmegen sierden. Ik vind dit altijd een leuke bloem om mee te experimenteren. Hier heb ik dubbele belichting toegepast, waarbij ik in de modus ´vermenigvuldigen´ gekozen heb om in de achtergrond vaag 2 gele klaprozen te laten verschijnen.

Normaal staat er elk jaar veldje vol van maar dit jaar helaas door de droogte zijn ze snel verdord.

Zonnebloem op een andere manier gefotografeerd ... Geinspireerd door het werk van Vincent van Gogh

Dit mooie kleurrijke papaverveld gaf mij een vrolijk gevoel.