Reuzenzwam tegen een boomstam die begroeit is. Zelf nog nooit gezien.

Goudvliesbundelzwam tegen een boomstam. Alleen de naam is al mooi.

Deze had ik nog liggen; een verdroogd herfstblad aan een tak. Met het zonnetje erbij droogt de kous lekker verder aan de waslijn.

Park Zypendaal wordt bewaakt door drie markante, dikke tamme kastanjes. De drie "Romeinse" wachters van Gulden Bodem dateren uit eind de 17e of begin de 18e eeuw. Ik ben zwaar onder de indruk van deze bomen en hun structuren met prachtige kleurschakeringen. Ik ben zeker van plan ze in verschillende omstandigheden vaker vast te leggen. De iso moest hier behoorlijk omhoog, maar dit was nog redelijk te corrigeren in de nabewerking.

Een grote omgevallen vliegenzwam toonde mooi zijn lamellen. Met een lampje licht door de hoe laten schijnen.

Alsof moeder natuur een grapje uithaalde: "Laten we ze kleine sombrero's geven, dat valt vast niemand op." Maar hier staan se dan. Trots, pluizig en perfect in formatie. Geen mariachi te horen, maar wel het stille ritme van het bos.

De stam van de Douglas is zeer robuust en prachtig, ze zijn heel hoog. De structuur is grof en indrukwekkend. Loofbomen staan er dicht tegen en dat zorgt voor een mooi geheel in de lucht

Dit mooie drietal stond op een donker plekje in het Asserbos, ze blijven leuk om tegen te komen.

Een zonsondergang middenin het bos. De lucht kleurt goud en laat hier en daar wat tussen de bladeren door. Samen met de witte bollen waar te weinig bladgroei is. De scherpgestelde tak van een beukenboom (denk ik) geeft zilveren lijntjes rondom. Foto klaar? Dan in het donker de weg weer proberen te vinden... :-)

 Thema van de maand november "Herfstbos" Welk seizoen zou jij kiezen?Als je aan natuurfoto...

Op zoek naar lekkers scharrelt deze Gaai door het bos.

Deze gezellige bosvogel liet zich een paar keer zien bij de hut, gelokt door het voer dat her en der verspreid was. Even stond hij met zijn kop in de lichtbundel die tussen de takken door viel. Ik vind de beetje mysterieuze sfeer wel bij de vogel passen.

In de vroege adem van de dag, waar de wind nog zacht slaapt, vindt de stilte haar kleur in tere bloemblaadjes, die het licht dragen als een belofte. Deze foto is gemaakt met een vintage lens.

In het Strofilias-bos op het schiereiland Peleponnesos in Griekenland vind je vele mooie plekken. Eén daarvan was dit bos met oude kronkelige bomen. De zon scheen op de verdorde varens op de bosgrond, waardoor er een mooi kleurenspel ontstond met de donkere boomstammen het het groene bladerdak.

Zwaar onderbelichte foto in donker bos met open stukjes fel zonlicht. Ik vond het zo wel een spannende foto worden. Zien jullie wat het is?

Nog een laatste plaatje van de wilde zwijnen van mei. Naarmate de zon zakte ontstonden allerlei spotlights, lastig maar toen dit zwijn in de spotlight ging staan was het ook wel weer gaaf.

Foto met al zijn groentinten geprobeerd een andere sfeer te geven.

Ik blijf nog even doorgaan met de zwijntjes (bijna klaar). Vaak zie je de volwassen dieren met groot gemak flinke takken opzij gooien met hun neus. Deze frisling was druk aan het oefenen met een wat bescheidener tak. Weer in de drukte van het bos, met lastig licht maar het hoort er ook wel bij. 'gemanipuleerd beeld' omdat het dier in de achtergrond heel dicht bij de rand zat en het me niet lukte er een goede compositie van te maken. Dus dan maar een randje er bij gemaakt met 'generatief vullen'

Deze frisling had door dat er iemand stond en keek me nieuwsgierig aan. Twee andere frislingen scharrelen in de achtergrond rustig verder.

Met een eikenblad als ooglapje speelt deze frisling voor piraat

Een grote groep wilde zwijnen was aan het foerageren op een plek tussen hoog gras waar fotografisch niets te halen was. Ik heb gegokt waar ze naar toe zouden gaan en ben daar op een bospad gaan wachten. De gok pakte goed uit en ik heb zeker een uur tussen de zwijnen gestaan. Deze dame is eens goed aan het kijken wat daar nu op het pad staat, ze hadden me wel door maar bleven rustig hun gang gaan. Een fijne ontmoeting!

De Latijnse naam, Allium ursinum, betekent 'ui van de beren', onze oosterburen noemen de plant Bärlauch'. Dat schijnt een verwijzing naar het (bij)geloof dat beren na hun winterslaap als eerste daslook zouden eten. Je schijnt er lekkere pesto van te kunnen maken. Toen ik vanochtend in het bos kwam schrok ik me een hoedje, het is al bijna uitgebloeid. Zeker twee weken eerder dan ik gewend ben. Gelukkig waren er hier en daar nog mooie plukjes te vinden.

Door met de cd te spelen in het zonlicht kreeg ik wel een mooi effect. Ik heb de witbalans op koel gezet om nog een frissere uitstraling te bekomen.

Terwijl ik liggend op de grond mijn best deed om Daslook te fotograferen, zag dit er voor wandelaars wat raar uit. Ik ben tijdens deze dag 4 keer aangesprokken of alles goed ging met mij. Sommige wandelaars schrokken een beetje toen ze mij ineens zagen liggen. Ik hoorde ook een keer iemand zeggen, "oh gelukkig hij beweegt nog". Toch word ik ook wel weer blij van deze bezorgdheid.

In de lente zie ik meer onderwerpen in de buurt voor probeersels. De moderatoren bezorg ik nu meer werk. Al krijg ik de indruk dat men dat beoordelen met plezier en goedwillend behulpzaam doet. Eerder had ik een bewogen foto uitgeprobeerd van bomen in de buurt met zonsopgang. Dat komt toch door dat je van anderen foto's op die manier ziet op deze en andere sites. Hier probeerde ik boogvorm-penseelstreken, waarbij het licht op de bloemen uitkomt. F16 1/15sec ISO1600 Exp-1 Detail iets verzadigd.

Vandaag nog eens terug naar de meiklokjes geweest om nog wat leuke foto's te maken van dit meiklokje. Het blijft zoeken tussen de bladeren om er eentje apart te vinden waar mooi licht opzit.

Langs de paadjes groeit mometeel weer van alles. Daslook is er daar een van. Gemaakt met de primotar 135 mm 3.5

Op zoek naar mooi zonlicht vond ik dit meiklokje tussen de bladeren.

Verkoolde stammen na natuurbrand in de bossen bij De Clinge, Zeeuws Vlaanderen. De door de letterzetter gedode sparren brandden als fakkels. In categorie Mens en Natuur geplaatst omdat de mens deze brand heeft veroorzaakt.

De bosanemoon is een prachtige en fragiele bloem. Deze delicate bloemen, met hun witte of zachtroze bloemblaadjes, bedekken de bosbodem als een zacht tapijt en brengen kleur in de vaak nog kale bossen. De bosanemoon groeit het liefst in loofbossen en op open plekken waar het zonlicht door de nog kale boomtakken kan schijnen. Bosanemonen zijn verrassend veerkrachtig en hebben een unieke manier van verspreiden; ze maken gebruik van mieren, die de zaden meenemen en zo helpen bij hun voortplanting.