Niets leuker dan een nieuwe wereld creëren met een boom als hoofdonderwerp. Samengesteld uit twee beelden.

Halverwege de maand wordt het toch wel eens tijd om mee te gaan doen aan het maandthema van mijn favoriete onderwerp: bomen. Dit is een meervoudige belichting in de camera, waaraan verder amper iets bewerkt is. Het blijft toch intrigerend en leuk om zelf je eigen nieuwe "werelden" te creëren, door gebruik te maken van deze techniek.

Altijd maar snel die meerkoeten, deze kon ik gelukkig bijhouden met de camera.

Dit beeld doet me denken aan een stoom van Lava door de groene heuvels, wat zie jij?

Is het vanuit de lucht of vanaf de grond? Maakt niet uit toch, het beeld boeit me en spreekt me aan en dat is genoeg.

Bij deze abstracte foto is het vast gemakkelijker te zien wat het onderwerp is. Dat is nu juist het leuke van abstract, het hoeft niet altijd volledig onherkenbaar te zijn. Zolang het maar intrigeert en associaties oproept. Het kleurenspel en de lijnen en vlakken vind ik daar persoonlijk het meest belangrijk min.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct kan zien wat het is, maar dat is nu juist ook het leuke aan abstract werk. Iets zien en maken waar anderen aan voorbij lopen. Stack van 9 beelden samengevoegd met Helicon Focus software.

Eentje uit de oude doos, gewoon omdat het daar zo mooi was.

Het was gisteren weer genieten met een leuke groep deelnemers om gezamenlijk te struinen door de duinen van de AWD. En wat hebben we geboft met het weer.

Graag deel ik een experimenteel beeld met jullie, voor sommige misschien de vraag of dit nog natuurfotografie is, of dat het gaat naar beeldbewerking en kunst. Voor mij liggen beiden zaken heel dicht bij elkaar. Voor diegenen die niet weten waar ze naar kijken: Het is een ICM foto van helmgras. In de nabewerking is het beeld gemixt met zichzelf in Photoshop door gebruik te maken van verschillende blending (overvloei) modi,

Het uiteindelijke beeld doet met denken aan vlechtwerk met in het  centrum "boter kaas en eieren", vandaar de titel.

Uitzicht op de vallei vanuit Caminito del Rey - een kloof en bergpad in Zuid Spanje. Panorama van 8 beelden.

Ik blijf het intrigerend vinden als je niet direct een associatie hebt wat een foto precies laat zien. Ik ben dus benieuwd of iemand ziet wat het is.

Wat was het genieten van dit uitzicht die ochtend samen met Loes. De lichtval, het weer, weinig wind, alles was gewoon perfect. Het heeft resulteert tot een serie met flink wat opnames van deze plek, je wist gewoon niet waar je moest kijken, zo mooi was het. Dit is mijn eerste beeld van deze plek, toch wel een van mij favorieten van deze prachtige reis samen.

Het blijft leuk om in de natuur patronen en structuren te ontdekken.

Waarschijnlijk niet iedereen zijn cup of tea, maar ik word er erg blij van. Gisteren een paar uur in de polder bezig geweest met lange sluitertijden op vliegende vogels, een vak apart. Deze wil ik graag met jullie delen. Weer een stapje verder de ladder op van mijn creatieve fotografie.

Een indrukwekkende kustlijn met vele mooie uitzichten en grillige rotspartijen. Aan de mensjes op het strand kan je zien hoe groot het is.

Tja, lekker spelen met kleurtjes en structuren, daar houd ik wel van. Jammer genoeg moest de compressie stevig omlaag anders was het file aanzienlijk meer dan 2 Mb, daar het een stack is van 6 opnames.

Een heerlijk thema om eens helemaal los te gaan op al dat moois in de natuur, zonder dat het direct herkenbaar is. En dan zeker in zwart- wit.

Leuk he als je niet kan zien wat het is. Althans dat vind ik. Abstractie blijft me daarom ook intrigeren.

Twee zielen een gedachte! Ook mijn laatste upload voor het maandthema stond gepland als een zilverreiger, zonder dat te weten van dat dit ook het geval was voor Loes.

Steenloper, verscholen tussen de rotsen en het opspattende schuim van de golven. Wit genoeg denk ik zo.

Never a dull moment at sea, al is het alleen al om al die mooie zandstructuurtjes die elk uur ander kunnen zijn.

Schuimbelletjes op het strand, ze blijven me intrigeren, zeker met van die leuke vormen. Deze is voor mij een danseres.

Ik vind ze zo gracieus die stelkluten, zeker in een frisse witte lichte setting.

Samengesteld beeld van bloemen en grassen

In Glen Coe ligt de richel Aonach Eagach en drie markante heuvels die men de Three Sisters of Glen Coe noemt (Nederlands: Drie Gezusters van Glen Coe). De drie bergen zijn: Beinn Fhada, Gearr Aonach en de Aonach Dubh, alle drie toppen van Stob Coire nan Lochan. Allemaal uitlopers van Bidean nam Bian (een groot berggebied met 20 km aan berggraten met veel subtoppen). Langs de weg door het dal is een parkeerplaats waar je goed zicht hebt op de drie heuvels. Deze ochtend was het licht licht prachtig met wat nevel en wolken. Het dynamisch bereik van een moderne camera is groot, met dit was way to much. Dus 2 panorama's van elk 6 foto's. Eentje voor de bergen en landschap en eentje voor de lucht en wolken. In de nabewerking samengevoegd met behulp van Luminocity masks (Helderheidmaskers) van TK (Tony Kuyer) daar ik geen fan ben van HDR en dat vaak nepperig vindt. Veel werk, maar het resultaat ben ik blij mee.

Een indrukwekkende kolkende massa water op een prachtige plek in Schotland. Wel op een dag dat er veel regen viel, dus het was nogal een dingetje om de lens steeds te poetsen en dan nog zo'n onhandige zak over de camera. En dan sta je ook nog eens op een smalle weg waar de dikke toeristen bussen langsrijden, maar hij staat erop en ben er blij mee. Panorama van 7 horizontale opnames.

Deze oorzwammetjes leken niet echt hinder te ondervinden van de koude en sneeuw van afgelopen week.

Eindelijk hier in het Westen ook wat sneeuw, maar dan ligt er in het hele land zoveel, dat autorijden toch niet verstandig is. Tja, wat dan te doen als je geen bos in de buurt hebt. De polder maar in, want ook daar zijn er kansen. Hier heb ik de ICM techniek gebruikt.

Vanmiddag toch maar eventjes naar buiten gegaan om wat sneeuw te snuiven. Hier in het uiterste Westen van het land is het meer pap en blijft het minder goed liggen, dus het was een uitdaging. Wat dat betreft mis ik een bos dichtbij. Dan maar lekker op de creatieve toer, niks mis mee.

Glen Etive road wordt beschouwd als een van de mooiste wegen door de Highlands van Schotland. Een singeltrack road door een indrukwekkend landschap, met bergen, watervallen en op elke hoek een prachtig uitzicht op weer iets heel anders. Aan het einde van de 12 mile is Loch Etive al even indrukwekkend. Kortom genieten als je daar mag staan en dit mag fotograferen. Dit panorama is een stack van 9 horizontale beelden.