Een gladiool in eigen tuin, maar dan creatief van heel dichtbij.
Voor mij gaat het hier puur om de kleuren en de vormen.
Lensbaby Sweet 50 met twee macro convertor lensbaby ringen (8 + 16 mm) aangevuld met een 20 mm tussenring. Veel ringen dus.

Op 18 augustus verzorgde Brigitte van Krimpen net als vorig jaar weer de bloemrijke Workshop Dazzling Dahlias.
In De Tulperij leefden de leergierige deelnemers zich enthousiast uit op al deze fraaie dahlia's.

In dit verslag kun je meegenieten van deze geslaagde workshop

 Verslag Workshop Dazzling Dahlias18 augustus 2026 Net als voorgaande jaar was de dahlia w...

Zonsopkomt bij de Indische Oceaan aan de kust bij Diani Beach - Kenia.
De indrukwekkende wolken waren voor mij een drive om lekker vroeg op te staan, dit beeld is vlak voor zonsopkomst gemaakt.

Op de valreep toch nog maar wat paars.
De zonnehoed met een bijzondere gele bleke kleur stond mooi te shinen tegen een paarse bloemen achtergrond.
Genomen met een Lensbaby Sweet 50 en 6 mm macroconvertor ring.

Aangezien de maand bijna voorbij is en het maandthema 50 tinten paars van toepassing is op de fotodag van gisteren, toch nog maar een landschapsfoto.
Stack van twee beelden om de scherpte van voor- tot achtergrond te verkrijgen.

Gisteren tijdens de fotodag van DDN op de Zuiderheide was het genieten van al het paars, de enthousiaste deelnemers en fijne gesprekken.
Natuurlijk heb ik ook landschapsfoto's van al dat paars tussen het stuifzand, maar tja... er moest natuurlijk ook even wat creatiefs uit de koker komen.
Meervoudige belichting van twee beelden in de camera, zonder verder enige manipulatie. Alleen de witbalans is een tikkie koeler gezet.

Hart van een lavatera bloem.
kleine crop vanuit een enkele macro opname.

Een wat ouder beeld, maar nog niet aanwezig in mijn portfolio hier op DDN.
Gemaakt met een Meyer Gorlitz Oreston 50 mm objectief met tussenring bij een volle diafragma opening van F/1.8

Een bijzonder zomer bloemetje wat ik nog nooit eerder had gezien. 
Bijzonder fotogeniek, vooral in de details.
Pom poms of mulla mulla is een vaste plant uit de amarantenfamilie die afkomstig is uit het zuidwesten van West-Australië, maar is geen algemeen bekende of winterharde tuinplant in Nederland.
Het is een kruipende plant met een gemiddelde hoogte van slechts 5-30 centimeter. De  bloemen bloeien tussen september en januari. Dit is een kleine uitsnede van een stack van 2 opnames.

Zoveel paars had ik nog niet gemaakt deze maand. Maar de zomerbloeiers bij de Tulperij hebben mij geïnspireerd om maar eens flink wat paarse plaatjes te maken.
Niet alleen voor dit maandthema, maar ook als opstap voor een mogelijke nieuwe workshop voor volgend jaar.

Gomphrena - Globe Amaranth is een zomerbloeier die ik eigenlijk nog nooit gezien had.
Een fotogeniek bloemetje dat graag even tegen een donker achtergrond vastgelegd wilde worden.

De roodsnaveltok is 43 tot 46 cm lang. Deze tok is van boven bruinachtig zwart en de kop en de hals zijn bijna wit, waarbij opvalt dat het wit van de hals als een witte streep doorloopt tot op de rug. De staart lijkt van onder wit, maar de middelste staartpennen zijn zwart. De snavel is dofrood gekleurd, naar beneden gebogen en (voor een neushoornvogel) vrij smal. De ondersnavel wordt bij de basis donkerder tot zwart.
Hij heeft zijn naam te danken aan zijn roep, die klinkt als 'tok-tok'. Roodsnaveltokken kunnen uitstekend vliegen, maar vertoeven veel op de grond, waar ze hun kostje bij elkaar scharrelen. 
Hier zit hij lekker in het avondzonnetje tussen de stekels van een acacia boom.

Dahlia's zijn inmiddels weer hip en helemaal niet meer oubollig.
Zeker in een frisse HIgh Key setting.

De waterbok is een prachtige verschijning met zijn grote ogen en wimpers, zeker zo van dichtbij.
Het is een van de grotere antilopen soorten die er zijn.

Ik ben net een weekje terug van een prachtige zeer intensieve reis door Kenia, een rollercoaster aan mooie momenten. Hoe vaak de camera geklikt heeft zal ik maar niet zeggen, maar dit is vast het eerste beeld dat ik graag wil delen. Een aapje dat door vele inwoners van Afrika gezien wordt als een plaag, daar het ongelooflijk brutaal is, eten steelt en gewassen kan kapot maken.
Wat direct opvalt zijn de sprankelende ogen in het zwarte gezicht. Ze worden ook niet voor niks black-faced genoemd.
Volgens de omschrijving is hun huid olijfgroen tot grijs, een kleur die in de schaduw pas goed tot uiting komt. Ze komen uit de familie van de meerkatten. Dit exemplaar is een mannetje.

Tja... nog maar een insect met geel en rood.
De afgelopen 3 dagen waren wat dat betreft behoorlijk productief. In geen tijden heb ik zoveel insecten gezien en ook kunnen fotograferen. Dus als jullie het teveel vinden, laat het me maar weten.
De pyamawants heeft een opvallend gestreept dekschildje, hij wordt niet voor niks de gevangeniswants genoemd. Maar ook zijn gestippelde buikje mag er zijn. Deze zit op een wilde venkelplant, gefotografeerd met het insect in mijn eigen schaduw en op de achtergrond zon.

De stadsreus wordt groter dan de meeste andere zweefvliegsoorten en kan een lengte van 2,5 centimeter bereiken. Hij leeft zoals alle zweefvliegen van nectar en stuifmeel. Het dier kan niet steken, maar lijkt door grootte en kleuren op de wel van een angel voorziene Europese hoornaar (Vespa crabro). Deze voordeel biedende gelijkenis met een andere soort wordt mimicry genoemd.
(bron: Wikipedia)

Insect in mijn eigen schaduw gezet en zonlicht in de achtergrond om tot een fijne pastel achtergrond te komen. Dat moest niet te lang duren want ze houden van veel zon en vliegen anders weg.
Stil zitten doen ze sowieso niet.

Deze bijtjes zijn 5 tot 7 mm groot, zwart, met smalle wittige haarbandjes op het achterlijf. Mannetjes hebben een naar beneden gekromd achterlijf. Tronkenbijen zijn ook goed te herkennen aan het gedrag: de vrouwtjes lopen over de bloemen terwijl ze hun achterlijf op en neer wiebelen. De vrouwtjes hebben gele verzamelharen aan de onderkant van hun achterlijf. 
Hoe klein ze zijn zie je aan de bloemhoofdjes van het boerenwormkruid waar de bij op zit, die zijn elk maar 8mm, je zou er dus bijna aan voorbij lopen.

Deze had ik nog nooit gezien, het zijn nimfen van verschillende stadia. Tezamen is dit kluitje ongeveer 3 cm doorsnede. Ze zitten op de zaaddoos van een goudsbloem. 

Deze wants komt van oorsprong waarschijnlijk uit Ethiopië, maar komt nu in vrijwel alle tropische en subtropische gebieden voor. De soort blijft zich ook verspreiden naar gematigde gebieden waar deze vooral in kasgewassen te vinden is. De zuidelijke groene schildwants veroorzaakt problemen in veel voedsel- en vezelgewassen, waaronder belangrijke kasgewassen en kunnen een echte plaag zijn.
De wantsen zien er na elke vervelling weer anders uit, er zijn 5 gedaantewisselingen (instar).

Het is een stack van 6 foto's, jammer genoeg zijn niet alle nimfen haarscherp, maar ze zaten niet echt stil, dus ik ben er toch wel blij mee.

Gister maar weer aan de macro van insecten gewaagd. Oef ....dat viel nog niet mee, maar deze ben ik wel blij mee. De doodskopzweefvlieg is een van de 340 soorten zweefvliegen die in Nederland voorkomen, waarvan er 300 inheems zijn. En dat zijn dan alleen nog maar de zweefvliegen. Lastig om al dat vliegende spul uit elkaar te houden terplekke. De determinatie moest dus maar thuis gebeuren en dan kom je best verrassende soortnamen tegen.

Abstracte structuren blijven me intrigeren.
Deze deed het wel goed met een koele kleur.

De laatste tijd ben ik veel gefocust geweest op meervoudige belichting direct uit de camera, maar zo af en toe kriebelt het toch weer even om een uitstapje te maken naar een samengesteld beeld in Photoshop. Uiteraard allemaal van eigen beeldmateriaal.
Deze dark mood is samengesteld uit 5 verschillende beelden.

Het Nationaal Park Timanfaya (Spaans: Parque nacional de Timanfaya) of Montañas del Fuego (letterlijk: vuurbergen) is een natuurgebied op Lanzarote, het gebied bestaat uit een uniek vulkanisch, "maan" landschap. Dit landschap ontstond door een vulkaanuitbarsting in 1730. Er is nog steeds sprake van vulkanische activiteit. Op sommige plekken voel je de warmte van het vuur onder je voeten.
Als je een maal aangekomen bent bij het bezoekerscentrum met je eigen auto kan je het park verder bezoeken met een speciale bus die dan een rondje door het gebied rijdt. De uitzichten zijn dan echt spectaculair, zeker als er net een zonnetje door piept wat de kleuren explosief doet lijken.

Een landschap wat indruk op me maakte en wat er om schreeuwde om in panorama te fotograferen.
Uiteraard ook nog losse beelden van een meer intiem landschap gemaakt.
Geel en blauw voeren de boventoon in het beeld.
Panorama van 14 staande beelden samengevoegd in Lightroom en daarna verder bewerkt on Photoshop.

Wat koelte op een warme dag leek me wel gepast.
Gemaakt bij de pier en het strand van Vorupør- Jutland - Denemarken. Te midden van het Nationaal Park Thy.
De golven waren daar lekker hoog.

Deze klaproos verdiende het om even van wat dichterbij te bekijken.

Gisteren behalve snoepende hommels ook nog mij uitgeleefd op vliegende libellen. Dat was ook de reden van gaan naar dit warme plekje. Het vennetje was dit jaar echter belabberd voorzien van water, dus het aantal libellen viel dik tegen. Gelukkig deze jongen nog even te pakken gekregen. Oef... zeker als ze frontaal aan komen vliegen gaat dit zo... snel.
Thuis zag ik pas dat ie een LHBtje als lunch had bemachtigd.
Maar in de categorie Macro geplaatst, want er is geen andere categorie voor insecten die met een teletoeter zijn gefotografeerd.
.

vandaag sinds hele lange tijd maar weer eens op stap voor insecten. Oef... wat was het heet in de zandbak van natuurgebied Meijendel. Maar de hommeltjes waren wel lekker druk met snoepen van de kattenstaart.

Een suikerdiefje heeft niet voor niets deze naam, hij houdt namelijk enorm van het zoet uit bloemen.
Het voedsel bestaat voornamelijk uit nectar, en om deze te bereiken prikken ze een gaatje in de bloemkelk. De meeste vogels bestuiven tevens de bloem, maar deze niet, vandaar de naam 'dief'.
Het suikerdiefje wordt ook wel geelbuikje of Caribische pimpelmees genoemd. Het vogeltje heeft een donkere rug en een opvallende oogstreep en een geborstelde tong)
Daarnaast bezitten suikerdiefjes nog veel meer unieke eigenschappen. Zo zingen de meeste vogelsoorten om met elkaar te kunnen communiceren. Het gezang dat suikerdiefjes produceren, lijkt echter eerder op het geluid dat insecten maken! Bron: Beautiful Bonaire & Wikipedia)