Bekroning
Moest flink onderbelichten om tot het resultaat te komen wat ik voor ogen had.
Moest die avond nog even terug voor klein onderhoud.
Naderhand nog één uurtje in de Kiekkast gezeten.
De natuur gaf mij dit cadeau.
Zo af en toe komt er een om de hoek gluren of het veilig genoeg is bij het water.
Hoor ze al zonder dat ik ze zie. Elke specht wie naar beneden komt herken ik door het gekras van de poten als ze zich laten zakken.
Hierdoor ben ik ze vaak een slag voor. Gebruik dan de stille modus. Vooral de Zwarte, Middelste en Groene Specht zijn behoorlijk schuw in het bos.
Had het geluk dat ik de beginfase van een Netpluimpje vond ( plat rond schijfje met witte bolletjes ).
Alles in gereedheid gebracht en tussen het vogelen door een paar keer terug om te kijken hoe het ervoor stond.
Na ruim 3u. ziet het er zo uit, dus tijd om af te drukken.
De juveniel was zich van geen kwaad bewust dat iemand hem in het vizier had.
Deze moet nog heel veel leren want ze zijn als ze ouder worden behoorlijk schuw.
Als je jeuk hebt dan moet je maar even krabben.
Je treft het of je treft het niet! Drie fases in één shot.
Bijzonder dat ik ze op deze manier heb gevonden en gefotografeerd. Zag iets heen en weer gaan door de wind op een kaal stuk liggende boomstam en tot mijn verbazing zag ik deze geklonterde draadwatjes. Heb 15 min. op mijn knieën gezeten totdat de wind heel even stil viel en kon afdrukken, maar ja dan weer overeind dat was me een dingetje!!
Meestal groeien ze in groepjes maar deze twee oudjes dachten er anders over. Geen uitsnede.