Elk jaar zit ik te wachten of er weer een Wespendief zich aandient. Als er dan plotseling toch een door het bos huppelt dan is in ieder geval mijn jaar weer geslaagd.
Ook de zon hielp mij bij het maken van de foto. Hierdoor raakte ik het rommelige gedeelte in de achtergrond een beetje kwijt.
De dame in kwestie was behoorlijk aan de donkere kant maar niet minder mooi! Plaats de foto nooit in het seizoen!!

Denk, een toepasselijke foto voor de tijd van het jaar.
De foto is puur natuur. Soms zit het mee.

Witte doorschijnende structuren die sterk lijken op honingraat.
Dit stukje is 3cm breed en 3cm hoog en fijn spul om te fotograferen.
Gebruik geen toeters of bellen en fotografeer het kleine spul altijd met natuurlijk licht wat me op dat moment wordt aangeboden.

Had hem al aan een kale boom zien hakken maar hij kon volgens mij de mooie stronk niet weerstaan.
Gelukkig verknalde hij die niet.
Geen uitsnede.

Na het vogelen nog even de Knotszwam gefotografeerd want ik wist dat om die tijd de zon op het onderwerp zou schijnen.
Moest flink onderbelichten om tot het resultaat te komen wat ik voor ogen had.

Zonder dat ik hem had gehoord hing hij ineens aan de boom. Ook brak de zon door en zat hij plotseling volop in het licht.
Dus meteen heel ver de belichting naar beneden waardoor deze foto ontstond. Men kan zien dat de jonge specht toe is aan een nieuw tenue.
Bijna de gehele foto.

De Dames zijn in het broedseizoen behoorlijk fel tegen alles wat hen niet past.

Veel fotografen vinden het maar niks met de duiven maar in bepaalde omstandigheden vind ik dit toch wel een beetje anders!

Moest die avond nog even terug voor klein onderhoud.
Naderhand nog één uurtje in de Kiekkast gezeten.
De natuur gaf mij dit cadeau.

Met het warme weer van de laatste weken was ik spekkoper in het Bos.
Hier een Sperwer-man die op 3m. afstand alle tijd nam om af te koelen.
Gewacht tot het mooie licht op de vogel viel en afgedrukt.
De vogels zijn totaal niet schuw bij dit warme weer. Ze kwamen geregeld bij het koude water om te drinken en badderen.
Rust en genieten in het bos.

Mooie soort die toen geregeld naar beneden kwamen om te drinken.
Jonge mannetjes kennen geen overgangskleed maar ruien geleidelijk naar de rode kleur.

Zo af en toe komt er een om de hoek gluren of het veilig genoeg is bij het water.
Hoor ze al zonder dat ik ze zie. Elke specht wie naar beneden komt herken ik door het gekras van de poten als ze zich laten zakken.
Hierdoor ben ik ze vaak een slag voor. Gebruik dan de stille modus. Vooral de Zwarte, Middelste en Groene Specht zijn behoorlijk schuw in het bos.

Vanuit onze woonkamer zag ik plotseling een Roofvogel naar een paaltje aan de overkant van de Berkel vliegen.
Even de verrekijker gepakt en daar zat warempel een Wespendief-man. Vlug mijn camera gepakt en ingesteld.
Eerst een paar foto's gemaakt van hem op het paaltje maar die zijn later in de prullenmand beland.
Gewacht totdat hij het luchtruim koos. Fotografeer altijd op de M stand en die kwam weer goed van pas. (belichting)
Uitsnede gemaakt en alleen de kop iets verscherpt.

Was nog niet zo gemakkelijk om de wants op de uitgebloeide schermbloem van het zevenblad zo te fotograferen.
Heb even moeten wachten tot de wants uiteindelijk meewerkte.

Tijdens het fotograferen van vlinders en insecten kwamen deze twee plotseling aanvliegen en gingen pal voor me aan een blad hangen.
Moest snel handelen want ze waren ook zo weer verdwenen.

Had het geluk dat ik de beginfase van een Netpluimpje vond ( plat rond schijfje met witte bolletjes ). 
Alles in gereedheid gebracht en tussen het vogelen door een paar keer terug om te kijken hoe het ervoor stond.
Na ruim 3u. ziet het er zo uit, dus tijd om af te drukken.

Wanneer het flink heeft geregend loop ik eerst de mij bekende plaatsen na als ik naar het bos ga vogelen.
Heb dan ook altijd mijn macro spul bij me voor het geval dat.
Dit keer waren de condens druppeltjes een mooie bijkomstigheid bij het fotograferen van dit Netpluimpje dat ik vond.

De juveniel was zich van geen kwaad bewust dat iemand hem in het vizier had.
Deze moet nog heel veel leren want ze zijn als ze ouder worden behoorlijk schuw.

Als de situatie daar is dan ben ik de laatste die er niet wat mee doet.

Met het natte weer van de laatste dagen kom ik soms weer bijzondere slijmzwammetjes tegen.
Deze kon ik mooi in de beginfase vastleggen, moet je een beetje geluk bij hebben.
Mooi de zon erop en flink onderbelichten, kom je al gauw bij een mooie sfeer.
Gebruik nooit toeters en bellen en het moet zo natuurlijk mogelijk bij mij.

Soms zijn fotografen niet zo gecharmeerd van foto's van de rugzijde van vogels.
Ik denk daar heel anders over.

Als je jeuk hebt dan moet je maar even krabben.

De twee stonden mooi los van een groepje. Mijn pijlen daar maar opgericht.
Ze zijn ongeveer 7-8mm. hoog.

Mooie soort die zo af en toe even komt buurten. Deze foto is van een paar jaar geleden.

Als je uit bad komt zie je er soms niet uit!!

Een rondje Lauwersmeer bracht mij deze foto.
Gefotografeerd vanuit de mobiele schuilhut met de wind en zon in de rug.

Je treft het of je treft het niet! Drie fases in één shot.

Pimpel in een kleurrijk geheel. Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd.

De Dame had een mooi plekje uitgezocht en de fotograaf was er content mee.
Tevens had ze goed zicht wat er rondom haar gebeurde.
Geen uitsnede.

Deze zijn alweer op hun retour maar niet minder mooi!
Gefotografeerd van boven naar beneden langs een dikke rottende boomstam.
Moest even nadenken want ik moest de foto naderhand omdraaien.
Boven en onderkant wat donkerder gemaakt en een paar lichte puntjes weggewerkt.