Op de tuintafel een flits opstelling met twee losse flitsers en daarboven een witte paraplu. De wespen gelokt met wat siroop. En dan vooral rustig blijven en veel uitproberen tot de scherpte en belichting goed is .. Zo van dichtbij zijn toch wel bijzonder mooi .

De ultieme lichtpuntjes; dansende eendagsvliegjes in de zon. Ook dit weekend waren ze er nog. Laat in de middag in het laatste streepje zon dat nog over de dijk kon komen. Scherpstellen met de hand en grotendeels op de gok uiteraard. Was ik blij mee dat dat redelijk goed lukte. Je kunt zelfs zien dat een aantal beestjes rode 'onderdelen' heeft. Het plantje heb ik er bewust niet afgehaald; dat geeft m.i. wat diepte. Categorie heb ik macro ingevuld; maar met telelens gemaakt.

Mooie zonsondergang op de aankomstdag van onze vakantie. Camera op het hekje steunend wilde deze bladluis net vertrekken naar de zon. Maar opgepast voor het struikeldraadje (spinrag) op de haag.

Dit is natuurlijk niet hoe het thema 'structuren' bedoeld is, maar hier hielp de larve de structuur van een rozenblad bloot te leggen. Zorgvuldig at hij het bovenste gedeelte van het blad op zonder de nerfjes aan te tasten. Had deze foto nog liggen en vond 'm wel toepasselijk voor het thema.

Het fotograferen van vliegende insecten is een flinke uitdaging.  In deze Tutorial   geeft Jan van Gastel je een duidelijke uitleg met veel tips over hoe je deze uitdaging aanpakt om tot geslaagde beelden te komen.

Lieveheersbeestje onderweg op de rand van de afvalcontainer. Het zonlicht weerkaatste via de auto die erachter stond geparkeerd op de grijze bak. De blauwe lucht weerkaatste in het raam van de auto. Vond het zo wel een mooi beeld vormen, zonder dat je kunt zien dat hier een auto staat.

Kennelijk konden de naamgevers niet beslissen wat dit nu eigenlijk voor een insect is. Deze bleef even stil staan in de lucht, vlak voor me. Net lang genoeg om een foto te maken.

Helaas vanwege een gescheurde kuitspier (afstapje niet gezien) maar kort van een vakantie in de Ardennen kunnen genieten, maar toch nog bij een veldje met reuzenbalsemien enkele hommels kunnen vastleggen.

We liepen langs een hoornaar nest in de Amsterdamse waterleidingduinen. Het was aangegeven met bordjes anders hadden we het misschien gemist. De hoornaars vlogen af en aan dus fotograferen maar.

Schaatsenrijders zijn insecten die van prooien leven die in het water vallen zoals kevertjes die niet kunnen zwemmen. Ook eten ze waterdiertjes die aan de oppervlakte komen.

Er vlogen verschillende soorten witjes tussen de zwanenbloemen, waaronder kleine geaderde witjes. Ze gingen van bloem naar bloem, een mooie gelegenheid om ze vliegend vast te leggen

Als je wil dat ze wegvliegen blijven ze juist lang zitten. Minutenlang gewacht tot de libelle opvloog en toen afgedrukt, met de camera in precapture modus.

Deze bij was tegen en spinnenweb of een deel daarvan gevlogen en dat betekende het eind van zijn leven. Geen spin in de buurt te bekennen, dus wellicht was het een deel van een oud web.

Na al dat gefladder heeft ook een vlinder zijn rustpunt nodig. Geen hotel met vijf sterren, maar één bloem met een zonnig hart is genoeg. Hier landt hij, niet uit vermoeidheid, maar uit vertrouwen. Alsof hij weet: op sommige plekken hoef je even helemaal niets, alleen te zijn, en misschien een beetje mooi.

Deze vlinder had minutenlang op deze bloem gezeten en stijgt hier net op om naar een volgende bloem te gaan. Deels door de vegetatie heen gefotografeerd.

Bij het rijtje klaprozen die het eerste zonlicht vingen, was het druk met insecten. Een paar keer geprobeerd deze vliegend 'te vangen'. Deze vond ik er wel sfeervol uitzien.

Al lang geleden dat ik deze juffer weer eens tegenkwam. Deze lag lekker te rusten op een varenblad. Het was even zoeken naar een goed standpunt ten opzichte van de varens, maar uiteindelijk lukte dat aardig.

Dit mooie insect zat samen met een ander exemplaar op een omgevallen, dorre boomstam, waar ik op was gaan zitten om wat te eten. Ze waren bezig een holletje uit te graven. Deze had net een hap zand weggebracht en was op weg terug naar het holletje.

Deze hoornaar vloog alsmaar rond en joeg de vlinders weg die ik probeerde te fotograferen. Op een gegeven moment zat hij heel even stil

Deze Bruinrode Heidelibel hield zich goed vast tegen de wind die haar heen en weer wiegde.

Opgerold op de bloemknop van de kamillebloem lag deze fraaie kamillevlinderrups. Mijn eerste ontmoeting met zo'n mooi rupsje.

Deze wesp had interesse in de buitenkant van de knoppen van de trompetbloemen. Weet niet waarom. Ondertussen vlogen bijen en hommels af en aan voor de open bloemen. De wesp ergerde zich er duidelijk aan. Viel niet aan, maar ging wel dreigend rechtop staan als er weer een hommel voorbijkwam. En zo had ieder insect een eigen stukje bloem.

Deze Camillerups lijkt de Camillebloem te omarmen.

Vanmiddag weer een tijdje bezig geweest met vliegende bijen. Ze zijn zeer onvoorspelbaar in hun (weg) vliegrichting, dus veel missers. Maar des te leuker als het dan lukt.

Langs een berghelling in de omgeving van Cochem zag ik in mijn ogenhoeken een beweging. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zag wat voor insect ik gespot had.

Een paar keer bezig geweest met het vastleggen van vliegende insecten. De bedoeling was vlinders, maar die zaten er erg weinig, dus de aandacht verlegd naar bijen.

Dit soldaatje klom in een rietstengel omhoog en ging om zich heen zitten kijken.

Op zaterdag 12 juli zijn we zeer vriendelijk ontvangen bij de familie Bergkamp in Boerenglop. Met koffie en wat lekkers konden we kennismaken met de andere deelnemers van de DDN fotodag. Daarna mochten we lekker door de mooie rijk bloeiende bloemen tuin met vijver fotograferen. Deze distelvlinder is in Nederland vooral bekend als trekvlinder.

Vandaag was ik wat aan het oefenen op libellen in de tuin. Dit leuke juffertje kwam steeds terug op dezelfde plek; na het vliegen van een klein rondje nog even de vleugels wat opschudden. En alle 4 de vleugeltjes heel even uit elkaar. Juist op dat moment vastgelegd; het lijkt nu net een indianentooi.

Tot wel 7 jaar leeft het dier als larve in dood hout. Het volwassen dier leeft slechts zo'n drie weken. Dit is een close up van de kaken van een dood mannetje dat ik vond bij het uitlaten van de hond. Met een Laowa 25mm ultra macro (geen electronica dus geen exif info). Afbeeldingsmaatstaf ongeveer 3x. Stack van 157 opnamen.