De Gevangeniswants of Pyjamaschildwants is heel gemakkelijk te herkennen met zijn opvallende brede rode strepen op het schild

Dambordvliegen zijn niet erg geliefd, ze komen vaak voor op rottend vlees. Maar met hun rode ogen zien ze er best mooi uit.

Als een Meikever mannetje een vrouwtje tegenkomt vindt de paring plaats.

De volwassen hoornaar is een vegetariër, die leeft van plantensappen vol suikers. Deze werksters drinken sap uit een berkenboom.

De vleugels van de meikever maken tijdens het vliegen een opvallend brommend geluid.

In een donker stukje tussen de planten probeerde ik iets te fotograferen; en zag ineens deze mooie vlieg landen op het appelboompje. Gauw op de foto gezet zonder naar de instellingen te kijken. Bijna het hele beeld wit. En een heel mooi insect te pakken inclusief de bloesem. Lijkt nu wel of ze tussen de wolken zweven.

De Meikever kruipt in het voorjaar uit de grond waar hij drie tot vier jaar als larf heeft doorgebracht. De mannelijke meikevers sporen een partner op met behulp van feromonen die door de vrouwtjes worden uitgescheiden.

Op een klein klaverveldje in de buurt van het water drinkt dit geelsprietdikkopje uit de klaverbloemen. Het was druk met vlinders in Lesbos, Griekenland. De soort heb ik in Nederland niet eerder gezien, maar ik vind het diertje de moeite waard om te fotograferen.

Deze honingbij heb ik uit een volle vaas met water gevist met het takje dat je links op de foto ziet. De bij zit hier bij te komen en op te drogen in de zon. M'n eerste upload was een minder scherpe foto die ik achteraf te veel had verscherpt. Bij deze foto zijn de details van de bij stukken beter. Ik zie hier zelfs dat ook bijen tenen hebben met kleine nageltjes. Nooit geweten en/of op gelet. Wat zijn het toch mooie beestjes.

Wat een training voor je spieren, deze foto. Oog- hand- en armspieren dan. Scherpstellen op de nieuwe baby van een bladluis. Dat kan uiteraard niet via AF. En iedere ademhaling zorgt voor onscherp beeld. Ik had geen idee dat de bladluis levend wordt geboren. Hier kun je dat duidelijk zien; pas op het eind buigt de moeder naar voren zodat de pootjes van de baby de tak raken. In kleur vond ik deze te rommelig worden dus gekozen voor zwart-wit.

Bij het zien van de foto van Loes (klein in beeld) dacht ik gelijk weer aan deze foto die ik nog had liggen. En aangezien die in het thema vd maand past, stuur ik hem dan ook maar in. Fijn dat je me even hielp herinneren!

Het laatste jasje van een groene schildwants. Normaal vind je deze in juli of augustus, dit skeletje vond ik eind september. Net een spookje tussen het donkere groen, ik vind het een wonderlijke verschijning dus wilde hem graag delen.

De libel ging steeds rusten op een stam waar de schors vanaf is gevallen . De tinten en scheuren van het hout vond ik wel een mooie achtergrond voor de libel.

Een toevallige ontmoeting; ik zit op de stoep met m'n camera bij een bloemetje (niet gelukt overigens) en plotseling valt er 'iets' op m'n broek wat er daarna af stuitert de stoep op. Met m'n camera nog voor m'n ogen kijk ik wat het was. 2 Groefbijen die voor het nageslacht zorgen. Scherpgesteld op het mannetje. Moest wel ff heel snel. Tot m'n verbazing was dat nog gelukt ook. De bijen (deze zijn minder dan 1 cm) trokken zich niets van me aan. De achtergrond is dus een wazige stoeptegel.

De laatste twee weken aardig wat icarusblauwtjes gezien. Deze twee kon ik tussen wat takjes door parend fotograferen

Na een hele tijd sap van de lijsterbes drinken met 30 graden, werd het even te veel voor deze vlinder. Afkoelen dan maar op het koude metaal van een windmolen. Al gingen de bladen zacht heen en weer, de vlinder bleef er gewoon op zitten. Een blad van de wilgenboom dat verstrikt was geraakt in de windmolen heb ik er digitaal maar even afgehaald.

Blijkbaar had de rups toch nog meer honger (of ging gewoon even de benen strekken) en liep het blad en de stengel af. En dat is een road to nowhere want de plant is echt op. Helemaal onderaan nog een paar centimeter groen, maar wel om te delen met 5 andere rupsen. Op zoek naar een plekje om te verpoppen misschien?

Dit is een foto van het eerste ei van het koolwitje dat ik heb zien leggen. Het kleine mini-eitje op dat ene stengeltje koolzaad dat in de voortuin staat heb ik in de gaten gehouden. De rups heeft zo te zien voldoende gegeten want is aardig groot geworden. En die ene stengel is bijna kaal, al heb ik gezien dat er nog meer (kleinere) rupsen op zitten.

Gefotografeerd bij tegenlicht. (Nog) ietsje minder verscherpt dan vorige upload. Niets vervaagd, ook niet in vorige upload.

1 kant van de dijkhelling is (nog) niet (voor de 2e keer) gemaaid. Het groepje distels dat op die plek staat wordt druk bezocht door de vlinders. Het is een leuk gezicht om te zien, al die fladderaars op 5 m2. Maar ook jammer. Want het was niet nodig geweest om al die inheemse planten en bloemen weer te verwijderen.

Deze vlindersoort helemaal alleen op een paar eenzame distels; moest ik thuis opzoeken wat het was. Logisch; de distelvlinder. In deze 2e upload de vlinder erbij gezocht die wel scherp was op het oog. Denk dat ik gewoon de verkeerde had gepakt bij de eerste upload. De drukke foto door het felle licht wat getempered. Waarbij je toch nog kunt zien dat de zon door de vleugels heen schijnt. Kan me van heel lang geleden herinneren dat ik die vroeger wel vaak zag.

De honingbij bezocht de watermunt in de tuin. Op de achtergrond kwam de zon door wat takken heen. Net zo lang geprobeerd totdat de bij precies voor het licht kwam door de wind want de watermunt bewoog zachtjes heen en weer.

Gefotografeerd tijdens een vlindertelling, tegen een achtergrond van gele bloemen. Er vlogen aardig wat libellen van deze soort rond.

Dit LHBtje hing lekker aan de roggehalm en leek even bij te komen alvorens hij weer met de klim begon.

In een groep rennen mieren de hele dag rond en zijn hard aan het werk. Solo gaat dat blijkbaar net iets anders. Deze zat helemaal alleen in de zon en liep rustig wat heen en weer. Maar steeds weer terug de warmte in en lekker rustig. Niks werken vandaag... De druk groene kleuren en een rozenblad onderin vroegen wat mij betreft om zwart-wit.

Tsja, deze vlinder hing aan een plankje. Kop naar beneden. Heb de vlinder dan toch maar digitaal omgedraaid want stond er een beetje raar bij. Oog en zwart-witte rand aan achterzijde vleugels wat verscherpt.

Toen ik door het Woldlakebos liep, maakte iemand me erop attent dat op een paaltje gouden sprinkhanen eieren aan het afzetten waren. Er bleken drie vrouwtjes van deze mooi soort op het verweerde paaltje te zitten, die eieren legden in de spleten bovenin het paaltje. En toen was het even wachten op een situatie waarin er een goed zat om te fotograferen, terwijl de ander niet in beeld waren.

Vandaag een heleboel vlinders in m'n tuintje. De lijsterbes gaf een dotje schuim op de stam en alle vlinders uit de buurt (vliegen ook) kwamen langs om mee te eten. Op deze foto de gehakkelde aurelia die hier ondersteboven aan de stam zit met z'n tong in het schuim.

Beeld zoals de titel al omschrijft; Broken. Zowel de heidelibel met kapotte vleugel als het takje waar ze op zit. Maar wel gebruikelijk na bijna een heel seizoen. De kop van de libel heb ik hier plaatselijk verscherpt (oefening baart kunst). Ik vond hier de achtergrond verrassend goed uitpakken.

Net als vorig jaar zaten er langs een fietspad weer houtpantserjuffers in een boom, hangend aan de uiteinden van takjes. Er zit een flinke concentratie in dezelfde boom, wat verderop zie je er veel minder. Gefotografeerd bij tegenlicht.