Deze hoornaar vloog alsmaar rond en joeg de vlinders weg die ik probeerde te fotograferen. Op een gegeven moment zat hij heel even stil

Deze Bruinrode Heidelibel hield zich goed vast tegen de wind die haar heen en weer wiegde.

Opgerold op de bloemknop van de kamillebloem lag deze fraaie kamillevlinderrups. Mijn eerste ontmoeting met zo'n mooi rupsje.

Deze wesp had interesse in de buitenkant van de knoppen van de trompetbloemen. Weet niet waarom. Ondertussen vlogen bijen en hommels af en aan voor de open bloemen. De wesp ergerde zich er duidelijk aan. Viel niet aan, maar ging wel dreigend rechtop staan als er weer een hommel voorbijkwam. En zo had ieder insect een eigen stukje bloem.

Deze Camillerups lijkt de Camillebloem te omarmen.

Vanmiddag weer een tijdje bezig geweest met vliegende bijen. Ze zijn zeer onvoorspelbaar in hun (weg) vliegrichting, dus veel missers. Maar des te leuker als het dan lukt.

Langs een berghelling in de omgeving van Cochem zag ik in mijn ogenhoeken een beweging. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zag wat voor insect ik gespot had.

Een paar keer bezig geweest met het vastleggen van vliegende insecten. De bedoeling was vlinders, maar die zaten er erg weinig, dus de aandacht verlegd naar bijen.

Dit soldaatje klom in een rietstengel omhoog en ging om zich heen zitten kijken.

Op zaterdag 12 juli zijn we zeer vriendelijk ontvangen bij de familie Bergkamp in Boerenglop. Met koffie en wat lekkers konden we kennismaken met de andere deelnemers van de DDN fotodag. Daarna mochten we lekker door de mooie rijk bloeiende bloemen tuin met vijver fotograferen. Deze distelvlinder is in Nederland vooral bekend als trekvlinder.

Vandaag was ik wat aan het oefenen op libellen in de tuin. Dit leuke juffertje kwam steeds terug op dezelfde plek; na het vliegen van een klein rondje nog even de vleugels wat opschudden. En alle 4 de vleugeltjes heel even uit elkaar. Juist op dat moment vastgelegd; het lijkt nu net een indianentooi.

Tot wel 7 jaar leeft het dier als larve in dood hout. Het volwassen dier leeft slechts zo'n drie weken. Dit is een close up van de kaken van een dood mannetje dat ik vond bij het uitlaten van de hond. Met een Laowa 25mm ultra macro (geen electronica dus geen exif info). Afbeeldingsmaatstaf ongeveer 3x. Stack van 157 opnamen.

Met opgerold tongetje en voldaan ging deze keizersmantel vlinder even zitten uitrusten op de Mexicaanse zonnebloem.

Dit Lieveheersbeestje was duidelijk op jacht naar luizen want op de rietstengels zaten er een hoop van dus aan luizen geen gebrek.

Een prachtig sierlijke vlinder die aan het genieten was van al dat hele lekkere nectar.

"Zelfs na 3 liter gel en 5 uur kammen besloot mijn haar: 'Vandaag doen we het lekker zelf.' Ik noem het windvlaag chic met een vleugje jungle fever. Geen filter kan deze coupe nog redden, maar hé - stijl is ook maar een mening.

Hier hebben we te maken met een vrouwtje van het bruin zandoogje te herkennen aan de witte kern op haar oogvlek.

In stilte wacht zij, klein, geduldig, vol belofte. Straks kust de wind haar vleugels en begint haar vlucht.

Bijna thuis na een lange wandeling; maar eindelijk toch nog een vlinder op m'n pad. Een nogal verweerd en/of versleten bont zandoogje. De 2 strakke strepen zijn spinragdraden.

Gisteren blij om te zien dat er bij mij in het park vrij veel vlinders rondfladderden. De meeste waren gehakkelde aurelia's maar ook witjes, atalanta's en dagpauwoog vlinders vlogen rond in tegenstelling tot de hommels en de bijen die er nauwelijks te zien waren.

Deze glasvleugelpijlstaart had er zin in en vloog van bloem tot bloem en dan net zo'n momentje moet je snel pakken want ze vliegen razend snel.

Korte vakantie genomen in Buurse, vlakbij de Buurse beek. Op sommige plekken stroomt het water en daar zaten weidebeekjuffers. Heel vliegerig en snel opgeschrikt, maar met wat geduld er toch enkele kunnen fotograferen.

Het was nog donker in de vroege ochtend. De kalkmuur van het hotel werd verlicht en daar zat deze gestreepte pijlstaart. Hij draagt een prachtige bontjas. De foto heb ik een kwartslag gedraaid want vond ik mooier uitkomen.

Op een plek hoog in de bergen van Lesbos barst het van de vlinders. Het 'onkruid' wordt er namelijk niet verwijderd en/of gemaaid zodat alles vrij en blij kan blijven bloeien. De titel van de foto heeft de vlinder te danken aan z'n mooie vleugels.

Het geelsprietdikkopje kom je zeer regelmatig tegen in Lesbos. Terwijl ik die hier nooit heb gezien. In beweging doet dit vlindertje denken aan een nachtvlinder, maar dat is het toch echt niet.

Behalve gierzwaluwen waren er weinig vogels dicht genoeg bij in de Eempolder. Toen dus maar geprobeerd die te fotograferen.

Een stukje land waar onlangs een vuurtje is geweest. Op een verbrande tak vond ik deze kever met heel mooie kleuren. Op de verbrande aarde / rotsen waren intussen al gele en rode bloemen opgekomen.

Best wel nog wel trots op deze al wat oudere foto van het Klein geaderd witje (2022). Stuur hem nu in voor de thema van de Maand

Voorzichtig wandelt deze Zuringrandwants tussen de bramenstruik doorns.

Op de laatste stengel van het koolzaad in m'n tuin raast de rups van het koolwitje langs het blad. Eten, eten, eten. Tot er niets meer over is.