Toen ik door het Woldlakebos liep, maakte iemand me erop attent dat op een paaltje gouden sprinkhanen eieren aan het afzetten waren. Er bleken drie vrouwtjes van deze mooi soort op het verweerde paaltje te zitten, die eieren legden in de spleten bovenin het paaltje. En toen was het even wachten op een situatie waarin er een goed zat om te fotograferen, terwijl de ander niet in beeld waren.

Vandaag een heleboel vlinders in m'n tuintje. De lijsterbes gaf een dotje schuim op de stam en alle vlinders uit de buurt (vliegen ook) kwamen langs om mee te eten. Op deze foto de gehakkelde aurelia die hier ondersteboven aan de stam zit met z'n tong in het schuim.

Beeld zoals de titel al omschrijft; Broken. Zowel de heidelibel met kapotte vleugel als het takje waar ze op zit. Maar wel gebruikelijk na bijna een heel seizoen. De kop van de libel heb ik hier plaatselijk verscherpt (oefening baart kunst). Ik vond hier de achtergrond verrassend goed uitpakken.

Net als vorig jaar zaten er langs een fietspad weer houtpantserjuffers in een boom, hangend aan de uiteinden van takjes. Er zit een flinke concentratie in dezelfde boom, wat verderop zie je er veel minder. Gefotografeerd bij tegenlicht.

Vanochtend ben ik weer in alle vroegte op pad gegaan om te spelen met het mooie licht op de heide. De heide is nu echt op z´n mooist en diep paars! Ik heb een doorkijkje gecreëerd met een vlieg op een heidestruik en dubbele belichting toegepast van 2 beelden over elkaar (in de camera).

Hier is ie weer; de groene schildwants. Gezien het kleine formaat moet dit haast wel 1 van die 28 zijn die als eitje in m'n tuin onder een kiwibesblad hingen. Kom er regelmatig nog een stuk of 5 tegelijk tegen die bij elkaar in de buurt blijven. Dit exemplaar laat zien dat een bijna uitgebloeide klaproos nog steeds waarde heeft voor insecten.

De zweefvlieg nam een aanloopje in de lucht om te gaan landen in de smalle weegbree; zijn restaurant. Het is een stuk eenvoudiger om een zittend insect te fotograferen dan vliegend heb ik gemerkt.

Dit insect doet me in deze compositie denken aan De Denker van Rodin. Misschien dat ene pootje dat gebogen onder de kin uitkomt... Het is een vliegje dat thuishoort bij de zogenaamde wappervliegen. In 1820 voor het eerst wetenschappelijk gepubliceerd door Fallen. Meer info is er niet van. In de foto een fijn kleurverloop van groen naar rozeachtig links.

Hier zie je een groot model zweefvlieg; de zogenaamde 'blinde bij'. Hij heet echt zo. Deze zweefvlieg is niet blind en is ook geen bij. Met andere woorden: hij lijkt op een bij zodat anderen denken dat hij kan steken. En dat kan hij niet. Een tikkie meer naar rechts was mooier geweest in deze foto maar helaas niet mogelijk. Had er nog een paar gemaakt en daar kan ik de blinde bij wel verder naar rechts plaatsen, maar alleen op deze foto is de rechtervleugel zo mooi. Daardoor blijft dit de beste.

Ik vond deze mooie tor tijdens het fotograferen van libellen. Hij zat wat onhandig om te fotograferen, maar had er geen bezwaar tegen dat ik het blad waar hij op zat iets draaide tijdens het maken van een paar foto's.

Frisgroene wilde plant met gelijkende hartvorm van de bladwesp. Het viel me op dat het plantje en het insect bij elkaar lijken te horen. Op de achtergrond het gesloten gele bloempje van de plant.

Dit is een moeraspendelvlieg; wie kent 'm niet? Het is een soort zweefvlieg. Wikipedia weet ook niet veel méér dan dat. Deze vlieg was druk aan het werk in de wildebloementuin en z'n ogen zaten vol met stuifmeel. Waarschijnlijk dan ook een vergissing om op een touw te landen. Het zicht was vast wat beperkter dan normaal.

Ook dit insect is slechts tussen 8 en 10 mm klein. De grote klokjesbij. De Grote Klokjesbij verzamelt voornamelijk stuifmeel op klokjes. Het stuifmeel wordt verzameld en naar het nest gebracht met de buikschuier; deze is geel-wit. De vrouwtjes hebben smalle witte haarbandjes op het achterlijf. En leuk om te zien zijn ze ook. In eerste instantie dacht ik dat het een mier was maar vloog weg toen ik dichterbij kwam. Hier rust ze even in de zon op een rozenblaadje.

Een klein beestje met een nog kleiner oog voor het maandthema; de miersikkelwants. Had ik nog nooit van gehoord en/of gezien. Het oog is gestippeld zilver met een grote rode rand eromheen. Het diertje is tussen 8 en 10 mm en jaagt zowel overdag als 's nachts op andere insecten. De vleugels zijn niet volgroeid en ze kunnen dus ook niet vliegen. Op de foto zie je dit insect op het uitgebloeide jacobskruiskruid zodat zachte pasteltinten ontstaan.

De grote keizerlibel hangt hier aan een jeneverbesstruik op redelijke hoogte. Ik kan er dan ook niet echt lekker bij. Met een paar rondjes rond de tuintafel zie ik ineens dat ik de grijswitte achtergrond kan onderbreken door een blad van de plataan van de buren achter de libel te plaatsen. Zo ziet het er verrassender uit.

Geen idee dat deze naam zou kunnen bestaan voor een insect. Maar goed, het zij zo. Hoort thuis in een bloemenveld, niet op de hemelse bamboe. Maar wel een mooi insect met hele grote ogen. En bleef ook nog even braaf stilzitten voor de foto. De kleurencombinatie met avondzon vond ik wel mooi.

In het tuintje van m'n vakantiehuisje stond ook veel wilde peen en er waren genoeg pyamawantsen aanwezig. Deze zat op de wilde peen waar ie niks te zoeken heeft. Hij maakt hier al aanstalten om dan ook weg te vliegen op zoek naar z'n vrienden. Zag het eigenlijk heel toevallig maar vindt de foto dankzij de fijne achtergrond wel mooi.

In het gele kamille-veldje bij m'n vakantiehuisje kwamen veel insecten op bezoek. Door het knallende geel een zomers beeld.

Deze viervleklibel bleef braaf stilzitten in het zonnetje. Van dichtbij kun je zo goed zien (dankzij de zon) dat het een harig type is.

Deze hadden jullie nog tegoed na een eerdere upload van de 28 eitjes onder een kiwibes-blad van de groene schildwants. Er zijn er 27 geboren; 1 heeft het niet gered. Na m'n vakantie waren er 27 verdwenen (die spelen in de tuin denk ik) en 1 lag er dood onder het blad. Ben destijds wel elke dag gaan kijken naar de eitjes. Leuk om es te zien van dichtbij.

Diep in slaap was deze hommel; ik mocht er dichtbij komen en van alle kanten fotograferen. Zo af en toe bewoog er een voetje. In een houding alsof ze in een hangmat lag. Lijkt mij persoonlijk niet zo fijn middenin een brandnetel met bloemen.

Op de Fotodag van DDN mochten we lekker fotograferen in de tuin van Ronald en Ina Bergkamp. De kattenstaart is een geliefde plant voor insecten. De lila-roze bloemen zijn ook voor deze zweefvlieg heel aantrekkelijk.

Op de Deel de Natuur Fotodag Boerenglop werden we heel vriendelijk ontvangen door Ronald en Ina Bergkamp. We konden foto's maken in de tuin en verdeeld in groepjes naar de fotohut. De tuin was een oase van prachtig bloeiende bloemen, waar vlinders en andere insecten volop konden genieten van het nectar.

Deze viervlek libel ging eindelijk op een mooi plekje zitten uitrusten van al dat heen en weer gevlieg.

"Klein stukje vliegen en ik voel me op vakantie; ben nu in Toscane." Dankzij die snorzweefvlieg kon ik toch nog een foto maken van de Toscaanse jasmijn in m'n tuin. Had dat al eerder geprobeerd maar wat is die bloem niet-fotogeniek. Zo vond ik hem wel mooi.

Op een niet zo lekker toegankelijk blad van een kiwibes heeft een groene schildwants eieren gelegd. Na een week of 2 zijn de 28 groene bolletjes veranderd; op ieder bolletje staat nu een dubbele driehoek en 2 kleine streepjes ernaast. Ben benieuwd hoe dit gaat worden. De bolletjes zijn ca. 1mm en de dubbele driehoekjes kun je met het blote oog niet zien.

Ik dacht altijd dat insecten 6 poten hebben; klopt natuurlijk ook, maar deze sprinkhaan heeft ook nog 2x2 extra handjes bij de kaken. Tijdens het eten gebruikt hij deze om het eten goed naar binnen te werken. Op deze foto zijn ze duidelijk te zien. Ook zie je dat de linkervoorpoot een segment mist. Mooi aan de foto vind ik ook de donkere bladeren in de achtergrond met licht randje die schuin weglopen in het beeld. Dit is een 2e versie; bij de eerste ruisonderdrukking gebruikt die verkeerd stond.

Vaak gezocht maar nog nooit eerder gezien. Nu in flinke aantallen gevonden langs stromende beekjes in de Eifel. Deze zat een tijdje stil en opende zijn vleugels af en toe even heel kort.

Deze sprinkhaan woont in onze euonymus/kardinaalsmuts. De nieuwe bladeren van deze plant zijn wit en groeien aan de toppen van de stengels. Blijkbaar zijn deze toppen een delicatesse voor de sprinkhaan. Hij schuilt en slaapt in de donkere bladeren en zo af en toe klimt hij naar het top-restaurant.

De tapijtkever is ca. 2 mm groot en leeft buiten. De larven eten textiel dus binnen niet welkom. Deze kever ontdekte ik bij toeval want zo op het oog kijk je er gewoon overheen. De macrolens ziet meer dan ik.