Door de weerspiegeling krijg je een surrealistisch beeld, je weet niet goed waar je moet kijken.

De Zijlkolk is een aftakking van de Overijsselse Vecht even ten noorden van Zwolle. Een zuchtje wind veroorzaakt een lichte rimpeling, een paar zwemvogels trekken glinsterende sporen in het stille water.

dit leek me wel een mooie foto om het nieuwe jaar mee te beginnen...vroeg in de ochtend gemaakt en nog wat reflectie,,voor het thema van de maand,, te zien in het water. iedereen de beste wensen en hopen op een normaal,,wat eigenlijk meer dan genoeg is,,jaar.

In 2004 kon je nog met je campertje aan de oever van het gletsjermeer overnachten en werd je ‘s morgens gewekt door de krijsende Noordse sterns. In de zomer van 2016 kon je amper nog een plek op de parkeerplaats vinden. Maar afgelopen zomer zal het wel lekker rustig zijn geweest (ook dit is een gescande dia).

Wat zou ik me graag nog meer willen toeleggen op bosfotografie, maar hier in het Westen zijn niet heel veel mooie bossen te vinden, dus altijd met de auto op stap. Het Speulder- en in dit geval het Sprielderbos blijven een magische aantrekkingskracht op mij uitoefenen en daardoor speciaal Dit jaar nog extra bijzonder met de nieuwe camera op pad en omdat ik nu full frame heb en mijn crop factor "kwijt" ben moest ik steeds "voor" mijn fotomaatjes gaan staan, een aparte ervaring voor beiden.

Even terug naar de tijd dat ik in de Lofoten was. Februari en alles diep bevroren en onder een dikke laag sneeuw.

Een bizar gezicht al die rekken met hangende stijf bevroren stokvissen. Zo gaat dat Lands wijs, lands eer.

Prettige feestdagen en een sprankelend 2021

Opgegroeid in de wieden. Nog steeds een favoriete plek om regelmatig naar toe te gaan...varen, fietsen, lopen daar. Vanmiddag waren we er ook even. Buien en zon wisselden elkaar af...donkere wolken, regenbogen. Waanzinnig dat licht en die kleuren. Een berk, zomaar aan de kant van de weg tussen de meren, gefotografeerd nét vóór zonsondergang. Mijn roots....supermooi gebied!!!

Elk jaar weer blijven we dromen van een witte kerst, althans als je de liedjes hoort op de radio. Maar dromen komen zelden of nooit uit. Om toch een beetje in de sfeer te komen deze foto van een paar jaren terug.

Een bijzondere plek blijft voor mij de westkust van Friesland aan het IJsselmeer. De rust die hiervan uit gaat. Het alleen maar horen van het geluid van golvend water, de wind en het roepen van vogels. Bij deze opname: een zonsondergang aan het IJsselmeer bij de haven van Stavoren.

Zonsopkomst bij natuurgebied Lentevreugd

Maaspark Ooijen-Wanssum is een gebied dat anders is dan andere natuurgebieden. Het is met meer dan 500 hectare het grootste aaneengesloten gebied met Maasnatuur in Noord-Limburg. In dit gebied staat het oorspronkelijke Maasterrassenlandschap centraal en is de invloed van het water overal merkbaar. Wanneer de waterstanden in de Maas verder stijgen, zal de gehele tien kilometer lange Maasarm van Ooijen tot Wanssum zich vullen en op spectaculaire wijze meestromen met Mooder Maas.

Foto gemaakt in Drouwenerzand!

Vorige week aan het eind van de middag nog even een frisse neus halen na weer een week thuis werken achter het beeldscherm, De zon trakteerde ons nog net voordat hij onderging op een knipoog... Ook bedoeld voor deze mooie vernieuwde en verbeterde site. Van harte gefeliciteerd met dit resultaat Team Deeldenatuur!

Vorig jaar zag ik op een tentoonstelling in Amersfoort de schitterende wolkenfoto's van Saskia Boelens. Toen er een fotowedstrijd werd uitgeschreven over wolkenfoto's geïnspireerd door de befaamde landschaps- en wolkenschilder John Constable met Saskia in de jury door Het Teylers Museum in Haarlem ben ik naar de IJssel bij Wilp gegaan (mijn lievelingsgebied) om er wolkenfoto's te maken. Deze foto viel in de prijzen en hangt nu in het museum.