Gisteravond wilde ik de tulpen fotograferen met mooi dikke vette wolken, hier was nauwelijks zon, dus dat moet lukken. Toen echter op de plaats van bestemming aan kwamen werd de lucht zo mooi en intens. Genoten van een prachtig einde van de dag.

Vanochtend vroeg even een wandeling gemaakt langs de lekdijk bij lopik...gelukkig de camera meegenomen en kon daardoor deze mooie zonsopkomst op de foto te zetten.

Wat we hier zien is geen balts maar dreiggedrag tussen twee mannetjes Knobbelzwanen op de grens van hun territorium.

Normaliter leg ik de horizon nooit in het midden, maar als boven net zo belangrijk is als beneden kies ik daar soms wel voor. Probleem?

Als je Noorwegen bezoekt dan is de weg 258 één van de zijdalen van route 15 zeker een bezoek waard. Je waant je als je een beetje geluk hebt alleen op de wereld in een bijzonder fotogenieke omgeving.

Een HDR van 4 foto's om de lucht mooi te krijgen, maar ook de doortekening in de lariksen. Mijn project in corona-tijd is het fotograferen van bomen. Deze is gemaakt in november 2020

Proberen een beeld te creeëren met behulp van ICM in camera movement.

Best wel interessant weer voor landschapsfotografie de laatste dagen.

Toen ik terug kwam lopen van het fotograferen van een zwerm spreeuwen viel mij deze mooie lucht op. Vanaf dit voorjaar fotografeer ik met de Canon R6. Mooie camera die goed met iso waarden weet om te springen Deze foto is genomen met ISO 8000

Net even anders dan de vorige creatieve foto waarbij ik heb ingezoomd. Nu net even anders omdat het een schouwspel is waarbij ik mij blijf verwonderen over de reflectie die de zonsondergang te weeg brengt.

De bijen 🐝 zijn druk bezig hier in Spanje in onze tuin met het verzamelen van stuifmeel 😊 Ze vliegen van bloem naar bloem 🌸

 Portfolio Aland de Wit Hoe ben je begonnen met fotografie?Ik had mijn eerste spiegel refl...

Een wandeling in het landschap van de Slufter geeft een divers natuurbeleving weer.

Net even anders de Zonsondergang aan de kust van Texel.

Stralende voorjaarsdag in de slufter waarbij de kleuren in het water zich optimaal laten fotograferen.

Langs de IJsseldijk

Zonsondergang aan de Waddenkust bij Oosterbierum (Friesland)

Een mistige morgen geeft een wat dromerig beeld.

Op de hei deze boom gespot. Dood maar tussen alles wat leeft en bloeit. Foto is van vorig jaar. Vind het contrast op deze foto schitterend.

Afdalen in de kloof om dit spektakel van neerstortend water vast te leggen.

Bedekt met rijp, dat is genieten in de vroege ochtend wanneer het licht net over het veen strijkt.

De bosuil die op visite is in de boom. In plaats van recht ervoor, geeft deze hoek ook mooi weer hoe onopvallend ze zitten voor mensen die niet weten dat ze er zijn.

In Zweden zijn een paar reservaten met het predicaat oerbos. Eén van die bossen heb ik in 1998 bezocht. Bij de ingang van dit reservaat stond een houten kist met daarin een gastenboek. In dat boek vond ik de naam van Fred Hazelhoff, een bekend natuurfotograaf en Scandinavië liefhebber. Door het bos loopt een wandelpad maar als je leuke plekken zoekt om te fotograferen moet je van het pad af en wordt het kruipdoor-sluipdoor. Baardmossen, omgevallen bomen die langzaam vergaan kenmerken het beeld.

Gistermiddag heb ik na het in ontvangst nemen van de Phizer-prik in Zwolle nog maar een tochtje langs de IJssel gemaakt naar één van mijn favoriete plekken. De uiterwaarden stonden weer een beetje onder water en dat is altijd leuk om te zien. Hoewel het gras al fris voorjaarsgroen liet zien was het voor de rest van het landschap toch eigenlijk nog een beetje te vroeg.

Recht uit zee mijn busje in.

Tien minuten later dan de vorige foto van Jökulsárlón. De mist is nu potdicht.

De kenmerkende kleuren van de bergen worden veroorzaakt door Rhyoliet, een vulkanisch gesteente in kleur variërend van geel, via rood tot blauw aan toe. In het analoge tijdperk moest ik soms grote afstanden lopen om storende rommel zoals plastic zakken te verstoppen. Tegenwoordig kunnen we dergelijke troep heel simpel weg klonen. In dit landschap zaten ver weg in de groene vlakte twee Wilde zwanen, die heb ik maar weggepoetst omdat ze teveel op plastic zakken leken.

In de winter van 1997 bevroor het water in de ondergelopen uiterwaarden van de IJssel. Toen het water weer terugliep naar de rivier zakte het ijs in en ontstonden leuke vormen. Het late licht met wat avondrood zorgde voor een aardig sfeertje.

Aan de rand van een vennetje gefotografeerd. De kleuren en structuren vond ik mooi. ICM ingezet om een wat abstract beeld te krijgen. Als je goed kijkt zie je nog wat sneeuwvlokjes voorbij komen 😊

Een mistbank komt over de gletsjer naar ons toe rollen en even later was het potdicht. De snelle weersveranderingen zijn bekend voor dit land. De IJslanders zeggen dan ook dat je maar een paar minuten hoeft te wachten als het weer je niet bevalt. 

Een diascan die ik opnieuw bewerkt heb in Photoshop.