De kemphaanmannen ondergaan in de lente een ware metamorfose wanneer ze zich in het balts tenue gaan kleden. Deze kemphaan zit nog midden in zijn verkleedpartij, maar het begin is al te zien.

Afgelopen zondag heb ik aan de waterkant mogen genieten van de mooie Geoorde Fuutjes, dat was helemaal 'Leve de lente'! Ik kon een hele serie fijne plaatjes schieten dus het was heel moeilijk kiezen, er gaat dus vast nog wel meer voorbij komen denk ik.

Om het af te leren nog eentje van de grutto's vorige week én omdat deze op de valreep nog mooi in het thema Herhaling past.

Vorige week echt een paar prachtige uurtjes bij de grutto's mogen beleven, dus ik deel graag nog een plaatje. Hopla de lucht in!

Gisteren voor het eerst sinds lange tijd de macrolens weer eens in mijn handen gehad, want ja, die bosanemoontjes die lokken toch ieder voorjaar weer! Een foto als deze had ik vooraf niet in mijn hoofd zitten, die ontstond ineens spontaan, dat vind ik vaak het fijnste, me gewoon laten leiden door wat er mogelijk is en wat er in me opkomt.
Gemaakt met handmatige Laowa lens, denk met f/4

Door de harde wind bleven de Grutto's bij het opvliegen telkens iets langer hangen dan normaal, hetgeen leuke fotokansen gaf, en na afloop natuurlijk zeker geen 'hangover'

De Dodaars duikt vaak onder water en komt als een duveltje-uit-de-doos op onverwachte plekken weer boven, ze kunnen je uren zoet houden. Ik zag de mooie herhaling van de reflecties van het riet en heb gewacht tot hij zich daar een keer liet zien.

Afgelopen donderdag naar Vogelhut Vuren geweest, alwaar in een nestkast een paartje Torenvalken huist. Het was een dag met allerlei soorten licht en in de tweede helft van de middag was de lichtval even práchtig. En dan maar hopen dat er een valkje zo bereidwillig is om even in dat decor plaats te nemen. Spannend, want je weet dat lichtval heel snel verandert, maar mannetje Torenvalk verscheen op tijd ten tonele!

Ik had de Krooneenden al vaker gezien in de AWD, maar altijd te ver weg. Afgelopen zaterdag ben ik een poos op de oever gaan liggen wachten, en jawel, af en toe kwamen ze wat dichterbij. Niettemin moest ik deze foto toch nog flink croppen, al was het alleen al omdat er een stuk of 30 zaten en er dus altijd wel een of meer hinderlijk in beeld zwommen. Als je daar dan een poos ligt te kijken vergroot dat natuurlijk de kans op mooie momentjes, zoals dit paartje met de snaveltjes vol groenvoer.

'Het regent zonnestralen', dat was mijn eerste gedachte als titel, en het past wel bij 'maart roert zijn staart'. Na de sneeuwbuien van vrijdag helemaal, want je kunt natuurlijk ook sneeuwvlokken in de bokeh zien ;-). Gebruik gemaakt van het tegenlicht en de lichtpuntjes op het water, bewust wat gras in de voorgrond meegenomen, dat verdubbelt en herhaalt zich zo leuk.

Toen ik voor het eerst een foto zag met een scherpe bloem en een onscherpe ernaast dacht ik: dit kan niet, dit moet photoshop zijn. Maar het kan wel! Dat is 'schilderen met kleuren', iets dat we je gaan leren in de Workshop Paint in Colors op 21 april in het Thijssepark. Voor de liefhebbers: er zijn nog enkele plaatsjes vrij!

Afgelopen zondag mijn eerste Grutto's weer gezien en ook een groep Kluten, was weer genieten en de lekkere wolkenlucht kreeg ik erbij kado!

Duo in duplo, als dat geen herhaling is!

Landende Drieteenstrandlopertjes bij de Zuidpier van IJmuiden, de tweede zorgt voor een leuke herhaling.

Het was gisteren erg stil met de vogels tijdens mijn tochtje door de AWD en dan ga je andere onderwerpen zoeken, zoals deze rietpluimen met de schitteringen van het water erachter. Geprobeerd wat orde in de chaos te scheppen en op die manier de herhalingen in beeld te brengen.

Liggend aan de waterkant kwam de Tafeleend wat dichterbij en begon rustig de veren te poetsen.

Lekker smullen van de zaadjes in het riet, het mag duidelijk zijn hoe de Rietgors aan zijn naam komt.

Liggend aan de waterkant verscheen deze Tafeleend in mijn zoeker, erg schuw, dus heel stilletjes achter een pol riet blijven liggen en toen kwam hij even wat naderbij,

Krakeenden zijn prachtig getekende eendjes, maar ik zag pas hoe mooi de vleugels zijn toen het me lukte om er een in de vlucht te vangen.

Een paar dagen geleden eens een kijkje genomen bij een plasje in Spaarndam. Van vorig jaar herinnerde ik me te hoog riet om mooi te kunnen fotograferen, maar er bleek drastisch te zijn geruimd, waardoor een laag standpunt mogelijk was. Gelukkig nog wel voldoende riet voor mooie gekleurde reflecties in het water en een paartje Wintertalingen wilde wel even op precies het goede plekje zwemmen. Ik kon niet kiezen, dus daarom een plaatje van zowel man als vrouw, hier het prachtige mannetje.

Een paar dagen geleden eens een kijkje genomen bij een plasje in Spaarndam. Van vorig jaar herinnerde ik me te hoog riet om mooi te kunnen fotograferen, maar er bleek drastisch te zijn geruimd, waardoor een laag standpunt mogelijk was. Gelukkig nog wel voldoende riet voor mooie gekleurde reflecties in het water en een paartje Wintertalingen wilde wel even op precies het goede plekje zwemmen. Ik kon niet kiezen, dus daarom een plaatje van zowel man als vrouw, hier de dame.

Was ik afgelopen week al heel blij met mijn zwemmende Grote zaagbek, een paar dagen later lukte het me om deze prachtige eend in de vlucht te vangen, nu dus helemáál happy!

In deze tijd van het jaar is het in de Amsterdamse Waterleidingduinen genieten van de wintergasten zoals de Grote zaagbek. Ik had al meerdere keren vergeefs geprobeerd deze prachtige maar schuwe eend eens goed in beeld te krijgen. Afgelopen maandag lukte dat eindelijk, en ook nog eens vanuit een lekker laag standpunt. Dit is het mannetje, met zijn gelige buik ook wel Boterbuik genoemd, het vrouwtje staat nog op mijn wensenlijstje.

Zo af en toe begeef ik mij eens op het creatieve pad. Zo ook hier, in een stapel boomstammen met herfstbladeren zag ik mooie warme herfsttinten maar een foto ervan vond ik nogal saai. Daarom eens iets met ICM geprobeerd, tijdens een langere belichting de camera bewogen en wat verplaatst, daarbij lang genoeg op één plek belicht om nog wat scherpte te houden. Het resultaat vond ik best verrassend en spannender dan een 'gewone' foto. Maar ik kan me goed voorstellen dat niet iedereen dit waardeert.

Eind september kleurde een klein eilandje bij HBN10 al in mooie herfsttinten. Dan is het hopen, en geduldig wachten tot een watervogel zo aardig wil zijn om op de juiste plek voor het eilandje langs te lopen. De Watersnip werkte een keertje fijn mee.

Ik heb bij deze dode bomen een hele poos staan wachten tot er een vogel in kwam zitten, want dat leek me net even leuker. De duif kwam een paar keer langs maar keek dan net de verkeerd kant uit. Maar de aanhouder wint: hij draaide zich eventjes om.

Tussen al het wit eens even wat anders: Appelvink in lowkey.

Ik had deze groep spreeuwen al in het vizier toen ze ineens bijna rakelings over me heen vlogen, echt een heel gaaf moment!

Een Boswitje op de witte Wilde peen, dat leek me nog wel een aardige bijdrage aan het maandthema Wit. Door zo laag mogelijk tussen de witte bloemetjes door te fotograferen ontstond aan de onderzijde een natuurlijk en zacht wit vignet.

Voorjaarsbloemen zijn voor menig macrofotograaf de start van een nieuw seizoen. Ze kunnen een fotograaf inspireren tot het maken van prachtige schilderachtige foto’s in de mooiste kleuren.

Wil jij dat graag leren?  Dan is de Workshop Paint in colors echt iets voor jou!

Er zijn nog wat plaatsjes vrij, dus meld je snel aan!

Nieuwsgierig naar onze andere activiteiten? Neem dan ook eens een kijkje bij Rubrieken/Activiteiten