Na de voederperiode tijdens de winter was het een hele periode geleden dat ik de middelste bonte kon waarnemen, gisterenochtend bij het opkomen van de zon kreeg ik hem onverwacht voor de lens. Vanuit ligschuiltent.

Vol verwondering kijk ik telkens toe hoe diep deze vogels hun bek in de aarde kunnen drukken om wormen op te halen, de opwarming en de daar uitvloeiende perioden van droogte zou niet in hun voordeel spelen.

In de plas dras gebieden zijn ze nu goed vertegenwoordigd, wanneer de paartjes zich gaan vormen heb je wel eens kans om een stel te fotograferen.

Nu de lente er echt aan komt wil ik met deze nog even terug naar de eerste dagen van deze maand, de vriezeman gaf toen 's morgens nog een winters tintje. Vanuit ligschuiltentje.

Blij dat op het einde van de winter toch een groep vinkachtigen de tuin aandoen, met weersvoorspellingen van volgende dagen denk ik niet dat ze lang zullen blijven. Van uit ligtentje.

Toch wel de laatste die ik bewerk uit de steenuiltjes serie van vorige zomer, voor de gelegenheid wil dit jong nog even zwaaien.

Nu het einde van de winter er aan komt bezoeken toch nog een aantal vinken en kepen de tuin, onregelmatig wel, sommige dagen blijken ze elders rond te hangen. Vanuit ligschuiltent.

Voorgaande winters kon ik meestal keep fotograferen in eigen tuin, dit jaar zie ik ze er sporadisch en moest ik er verder op uit. Vanuit schuiltentje.

Nog even een afsluiter bij mijn reeksje van de Havik, toch wel de koning van het bos. Deze werd genomen op geen halve meter van de plaats van mijn voorlaatste upload van deze soort.

Eén en al concentratie bij de blauwe reiger juist voor de aanval die hier niets op bracht. Vanuit drijvende schuilhut.

Meestal te vinden tegen de boomstam maar weet ook wel het voedsel te vinden op de bosbodem, vanuit ligtentje met lens op de rijstzak.

Er viel eerst smeltende sneeuw die ochtend die overging in sneeuw, tegen de middag was alles weer gesmolten en had ik terug een groene achtergrond. Vanuit schuiltentje.

Voor het thema van de maand dook ik even mijn archief in voor de balts van de korhoen op de bolderplaats. Tijdens de baltsperiode verzamelen de mannetjes ’s ochtends voor zonsopgang, met opgeblazen hals, de vleugels de grond rakend en de lierstaart wijd open dansen ze in het rond, af en toe springen ze tijdens het bolderen omhoog terwijl ze hun geroep luidkeels laten horen.

Nog even terug naar de havik waar ik recent wat van heb gepost, hier met houtduif die in korte tijd geplukt werd.

Net als mijn vorige upload genomen vanuit mijn ligschuiltent, vanop rijstzak.

Deze week nog las ik in het tijdschrift van Natuurpunt dat de weidevogels kelderen door de toename van vossen. Jammer, ze zijn zo mooi ! Heb niet beïnvloede dieren aan gevinkt maar in hoeverre dit voor deze vossen kan gezegd worden is zeer de vraag.

Middelste bonte specht als een scharrelkip op zoek naar resterende nootjes onder de voederpost. vanuit ligschuiltentje.

Toen ik die ochtend buiten kwam was het mooie van de sneeuw die in de nacht voordien gevallen was aan het verdwijnen door motregen, vond het jammer, enkele uren later viel er toch smeltende sneeuw die overging in sneeuw waardoor ik toch de winterse sfeer kon mee geven, uiteindelijk kreeg mijn schuiltentje een behoorlijk wit laagje.

Een Buizerd zie ik wel graag op weidepaaltjes, echt een biotoop waar hij aas zoekt toch ?

Aanvulling bij mijn vorige upload, wat me bij deze vogel opviel was de rode kleur van het oog, zou de intensiteit toenemen met de leeftijd ?

Een feest wanneer deze imposante rover voor de lens komt te zitten, wat een kracht straalt dit beest uit !

Blijf deze algemene roofvogel steeds de moeite vinden, het postuur van een arend spreekt me hier aan.

Deze jonge gierzwaluw was uit het nest gevallen, gierzwaluwen hebben kleine weinig ontwikkelde pootjes waardoor ze steeds moeilijk vanop de grond kunnen opstijgen, naar het vogelopvangcentrum gebracht waar ze enkele dagen een stevige voeding krijgen en gewoon in de lucht gegooid worden, de start van een maandenlange vlucht.

Tijdens de bronst ontstaan er gevechten waarbij de geweien als wapens tegen elkaar kletteren, ook gaan ze er mee tegen takken en in het gras te keer, veelal zie je ze met begroeiing in hun gewei rondlopen.

Die ochtend lag ik verscholen op een boerderij om zwaluwen te fotograferen die slijk kwamen ophalen voor de nestbouw, ook de witte kwikstaart kwam voor langs lopen.

Twee maand geleden waren er nog fraaie herfstkleuren.

Door te kruipen konden we een paartje Rotgansje benaderen tot we ze elk afzonderlijk beeldvullend fotografeerden. De pret bleef duren tot wij zowel als de gansjes weg moesten omwille van het opkomende water.

Een foto uit de oude doos toen ik wel meer macro deed, wou hem eigenlijk inzenden voor vorige maandthema maar wegens drukte ben ik er niet toe gekomen.

Bij al de avonden die ik doorbracht bij de steenuiltjes was er maar 1 moment dat de ondergaande zon juist tussen de bomen kwam en kleur bracht op de graszaden in de achtergrond.

Alvorens mijn serie van de steenuiltjes af te sluiten wil ik toch nog enkele beelden van de jongen vertonen die de omgeving begonnen te verkennen. Mijn schuiltentje en statief zijn daar 44 dagen blijven staan, heb er uiteindelijk 26 avonden in gezeten om alles op te volgen. Met dank aan de eigenaar van het terrein.