Aanvulling op mijn upload van gisteren. Genomen zonder schuiltent en toch nauwelijks uitgesneden.

De Rode eekhoorn in het hoge noorden is zo anders, vind hen best mooi en in de berken werkt deze kleur als camouflage.

Terwijl de temperaturen hier nu de pan uit swingen had ik amper een maand geleden het reflecterende licht van een dik pak sneeuw.

Niet dat ik wil blijven vervelen met de korhoenders maar deze kan er als afsluiter misschien nog net bij.

Na de korhanen wil ik ook enkele beelden van het vrouwvolk delen, dit vrouwtje zat in een klein dennenboompje het bolderen en vechten te aanschouwen. Nu en dan at ze enkele dennennaalden. De sneeuw vormde hier een natuurlijk reflectiescherm.

Bij momenten gaat het bolderen van de haantjes over in gevechten, op sommige foto's zijn als gevolg daarvan verminkingen aan de ogen merkbaar.

Bij bepaalde omstandigheden zoals tegenlicht en koude kan je de ademwolkjes in beeld brengen.

Bij bepaalde omstandigheden zoals tegenlicht en koude kan je de ademwolkjes in beeld brengen.

Deze aanvulling op mijn vorige upload omdat het allereerste zonlicht hier zo mooi kleur bracht.

Toen de temperatuur tijdens de dag positief werd ging het biotoop op de baltsplaats een nieuw decor vormen. Dat de nachten nog bitter koud waren getuigen de klontertjes ijs die hier aan het uiteinde van de staartveren vast gevroren zaten, op de hoge resolutie goed zichtbaar.

Poosje niet meer actief geweest hier, reisje Finland achter de rug, balts van Korhoen mooi mogen ervaren. Begin mei lag er nog een dik pak sneeuw maar op de baltsplaats was er bij het eerste ochtendlicht volop activiteit,

Nog even een aanvulling en meteen afsluiter op mijn vorige uploads met de eekhoorns. Normaal dulden ze onderling geen aanwezigheid, hier was het anders, het zal dan ook een koppel geweest zijn.

Deze periode van het jaar krijg ik telkens de meeste eekhoorns bij de voederpost, blijkbaar zijn ze nu door hun wintervoorraad heen. Soms zie ik er vier, erg onverdraagzaam zijn ze wel tegen over elkaar. Liggend vanop rijstzak.

Was ondertussen weer enkele jaren geleden dat ik mijn lighut voor buizerd nog plaatste, als ze dan voor de lens komen is het genieten.

Aanvulling op mijn vorige upload, samen smullen van wat ooit een muis was.

Koppeltje torenvalken in de omgeving van de nestkast, zo vroeg in het voorjaar en die dag toch meerdere paringen kunnen aanschouwen.

Evenals mijn upload van gisteren genomen tegen de stam van de oude perelaar in de tuin.

Genomen in de tuin tegen de stam van de oude perelaar. Onderwerp in de schaduw en zon op afgevallen boombladeren gaf deze achtergrond.

Wegens werkzaamheden thuis er even tussenuit geweest, op de valreep wil ik toch een bijdrage leveren aan de maandopdracht. Een Korhaan komt zich presenteren terwijl in de achtergrond de balts verder gaat.

Meerdere Middelste bonte spechten bezoeken de tuin, soort in opmars Takje bij de voederplaats.

Even wat kleur in deze donkere grijze dagen, de bloemen van de gele plomp zijn hier de lichtjes.

Toch merkwaardig die vleesetende plantjes, de suikerachtige afscheiding op de tentakels vormen hier lichtpuntjes.

Door de visjes met hun tong omhoog te drukken tegen de weerhaakjes op hun gehemelte slagen de puffins erin om tijdens hun duik meer dan10 visjes te vergaren.

Nog even een vervolg op mijn vorige upload, wanneer ik in de Alpen ben trek ik redelijk wat tijd uit om marmotten te fotograferen, eerst wat zitten observeren en om daarna het statief bij hun gangenstelsel te parkeren. met wat geluk komen ze nieuwsgierig als ze zijn naar het geklik van de camera luisteren. Met de 24-105, brandpuntafstand op 40mm.

Met de drijvende schuilhut kon ik in het natuurgebied waar ik veelal fotografeer deze aalscholver zo kort benaderen dat ik een portret kon fotograferen. Vanop afstand lijken dit maar zwarte vogels maar in hun prachtkleed hebben ze wel een aantal kleuren, het groene oog met blauw ringetje rond, het geel en oranje zien we meestal niet. Niet uitgesneden.

Foto genomen om 02.16 uur s'nachts toen een poolvos eieren ging roven bij broedende eidereenden. In juni gaat de witte wintervacht over naar de bruine zomervacht die reeds in september alweer zal wisselen.

De donkere achtergrond werd gevormd door de schaduwkant van de wortelkluit van een omgewaaide boom. Een flauw winterzonnetje deed deze zwam mooi oplichten. Een lichtpunt ga ik het zelf niet noemen.

Op een of andere manier zag ik tussen de stam en afhangende tak een doorkijkje in het mistige bos.

Aan allen de beste wensen voor 2023 Veel geluk, gezondheid en fotoplezier !

Na het poetsen van de veren slaan de vleugels veelal even open. Half oktober was het nog wat aangenamer om het waadpak aan te trekken en in de modder te gaan liggen.