De zalmzwam stond al een tijdje op mijn wensenlijstje. Toen ik 2 november de kans kreeg deze te fotograferen stond ik een beetje te kwispelen. Op de (wazige) achtergrond zie je guttatiedruppels maar de structuur van de hoed vind ik het mooist. Dit is een incamera gestackte foto van 8 beelden.

Deze vrij zeldzame Granaatbloemwasplaat kwam ik begin deze maand tegen op een mooie ochtend. Het gras was nog kletsnat van de dauw en het zonnetje scheen heerlijk. Wat een cadeautje.

Een rondje door het herfstbos leverde meerder mooie foto op. ik vergeet nooit meer ook eens naar de grond te kijken. klein sausje toegevoegd.

Deze plooivlieswaaiertjes zijn precies bloemetjes die aan een takje groeien. Ik heb die deze week gevonden tijdens ons verlof in de Veluwe. Ik kon dit takje goed mee nemen om dan verder aan ons huisje een mooie foto te maken.

Een rode kool zwam in een donker bos flink onderbelicht vervolgens met een losse flitser ingeflitst. Om de flitser een flashbender gedaan om het zwammetje minimaal en precies te belichten.

Dit groepje paddenstoelen waren door hun kleur een blikvanger op een afgezaagde boomstam.

Tijdens mijn fotowandeling over Heidestein viel mijn oog op dit mooie mosje. Het leken voor mij allemaal kleine toeterjes die omhoog wezen. Na wat gezoek op internet blijkt dit een kortsmos (Cladonia) te zijn die in symbiose leeft met een alg. (Trebouxioid). De .. “hoedjes” … vormen de vruchtlichamen, ook wel sporen genoemd. Ook aan de rand van de bekertjes vormen zich sporen. In de beker vangt het bekermos een waterdruppel op. Als het goed is past deze precies in de beker. (bron internet)

Dit hazenpootje lag gebroken op het gras in de tuin, ik vermoed door een neergedwarreld blaadje. Ze zijn dan ook zo kwetsbaar. Ik gebruikte blaadjes om er rond te leggen en heb de kleur van die blaadjes teruggeschroefd in de nabewerking om de aandacht op de structuren van het hazenpootje te leggen. De zon zorgde voor het tegenlicht.

Tranen van goud met een naam die deze schoonheid niet verdient.

Door wat bladeren dicht tegen de zonnekap te leggen komt de amethistzwam mooi uit tegen de achtergrond.

Mijn oog viel op de vorm en afstekende kleur tussen de herfstbladeren. Op en top herfst.

Ik heb bij deze foto gewerkt met reflectieschermen. Eentje om de zon wat tegen te houden en een ander waar ik de gouden hoes over gedaan heb. Door een lichtje te plaatsen voor het gouden scherm gaf dit mooi zacht tegen licht op de bladeren.

Het Speulderbos is niet alleen mooi vanwege de prachtige dansende bomen, maar er staan ook veel paddestoelen. Hier een nog heel vers groepje porseleinzwammen onder hoge donkere bomen.

Deze drie paddenstoeltjes konden mooi geïsoleerd worden vastgelegd

Wat ronddolen in de duinen van Parnassia waar de Kleine beer met een reuze beklimming van het Jacobskruiskruit is begonnen.

 Workshop Magical springZaterdag 12 april 2025 De Lente is een voorbode voor nieuw leven, ...

Deze heksenschermpjes zijn innig verstrengeld.

Ik heb geëxperimenteerd met het samenvoegen van 2 foto´s in de nabewerking, ondermeer om de lichtinval tussen de boomblaadjes te kunnen meenemen in de foto samen met het fragiel hazenpootje.

Tijdens een wandeling door het natuurgebied " de Bruuk" zag ik deze bijna uigebloeide paardebloem. Te leuk om niet te fotograferen

Jonge vliegenzwam

Amethystzwam tussen de felle herfstbladeren van de Amerikaanse eik.

Tussen de afgevallen bladeren van de amberboom vond ik dit klein plooirokje in de tuin. De zachte kleuren omlijsten mooi het paddenstoeltje.

Mooiste tijd voor mij van het jaar de herfst . Een zoektocht naar kleuren en licht in het bos . En vooral de rust omdat je de hele dag tijd heb , omdat je onderwerp niet beweegt. Gewoon uren zoeken en puzzelen tot het klopt. De foto flink onderbelicht ( ivm fel tegenlicht ) ,vervolgens de paddenstoel uitgelicht met een ledlampje en reflectie scherm .

Tijdens een fotoweekend in het Viroinval gefotografeerd. Lang moeten zoeken voor we deze plek vonden met tientallen grote geaderde witjes. Een focusstack van 5 foto's

Deze bloemetjes staan nu prachtig te bloeien aan het vijvertje bij onze dochter. De koude nacht heeft dauwdruppeltjes achter gelaten en de zon schittert nog in het water.

Geen bijzonder licht of omstandigheden en zo kabbelt de fotografische ochtend door zonder noemenswaardige kliks. Totdat de feller wordende zon wat bedauwde webjes aanlicht. Alle macroringen op de lensbaby composer en aan de slag. Wat de Hubble telescoop in het oneindige zoekt, dat vind ik dichtbij. Meer dan een basisbewerking heeft de foto niet nodig, alles zit er al in.

Tijdens een middagwandeling zag ik op een zuidhelling deze insecten vliegen. Ik ben in de avond terug gekeerd om vele foto's, dus ook deze te maken.

Gisteren morgen aan het oefenen geweest met achtergebleven dauwdruppels op de witte asters die nu volop aan het bloeien zijn in de tuin.

Inktzwammen in het Zandhove bos.

Een tweede upload van mijn enige zonnebloem. Ik hoor vaak mensen zeggen dat ze 'goed bezig zijn door inheemse planten en bloemen in de tuin te hebben'. Maar ze weghalen zodra ze zijn uitgebloeid. Dit is een foto van een zonnebloem zoals de natuur deze bedoeld heeft. Opruimen volgt later als de zaden zijn gegeten of verspreid. De vraag is echter; wie is er bereid een verdorde bloem die echt niet meer mooi is te laten staan?