Ik houd enorm van sfeerfoto's, maar vind het ook enorm leuk om buiten de lijntjes te kleuren met heel strak werk. Een crème witte dahlia stond al heel lang op mijn wishlist. Deze kon ik dus niet laten passeren met zijn maagdelijk witte kleur zonder enige imperfectie. Niet de sfeer van de nazomer, maar wel een bloem die typerend is voor de maand september.

Vorig jaar stonden er veel zonnebloemen in de tuin , de avondzon zorgde toen weer voor mooi tegenlicht om de zonnebloem te fotograferen.

September opent een nieuw seizoen de nazomerse warmte en de vochtige lucht komen samen...deze paddenstoeltjes ontdekte ik in onze tuin. De veelheid aan druppeltjes rondom hen zorgde voor reflecties en sfeer.

De meeuw zit hier in Noord-Brabant op een paaltje, de boom die je ziet in de weerspiegeling van het water van rivier De Maas, staat in Gelderland. Foto is genomen op een wat saaiere dag met een laat avondzonnetje van links. De paaltjes met opgekruld prikkeldraad zijn bedoeld om de koeien in de wei te houden en niet te laten oversteken naar de wei ernaast. Maar dit jaar is het water niet laag geweest dus reparatie was overbodig. Bijna een zwart-witje.

Een boeket bloemen met o.a. deze vrucht ( buiten geplukt, lijkt op framboos maar is het volgens mij niet) stond in een vaas. Deze vrucht viel in het water, waarna ik een foto heb gemaakt door het glas. De combinatie van luchtbelletjes en de eveneens ronde vormen van de vrucht vind ik mooi. En om een zachte uitstraling te bereiken heb ik een lens van Lensbaby ( de zogenoemde Velvet) gebruikt.

Na een hele tijd sap van de lijsterbes drinken met 30 graden, werd het even te veel voor deze vlinder. Afkoelen dan maar op het koude metaal van een windmolen. Al gingen de bladen zacht heen en weer, de vlinder bleef er gewoon op zitten. Een blad van de wilgenboom dat verstrikt was geraakt in de windmolen heb ik er digitaal maar even afgehaald.

Ik vond deze foto nog in mijn archief toen ik weer eens ging opruimen. Het is een prachtig bloemetje dat tussen de zaden zat van het bloemen mengsel. In de late zomer zijn er dan toch nog wat beginnen te bloeien .

Het Icarusblauwtje vloog vandaag voor het eerst in mijn voortuin en lande op de half uitgebloeide Guldenroede die nu schoonste tijd gehad heeft. Net toen ik een foto wilde maken kwam een Blinde bij naast hem zitten. Twee .....in één klap.

Deze foto heb ik van dichterbij genomen om één bloemetje scherp te krijgen. Door dat de zon door het bladerdek kwam kon ik mooie bubbeltjes op de rest van de bloem bekomen.

Blijkbaar had de rups toch nog meer honger (of ging gewoon even de benen strekken) en liep het blad en de stengel af. En dat is een road to nowhere want de plant is echt op. Helemaal onderaan nog een paar centimeter groen, maar wel om te delen met 5 andere rupsen. Op zoek naar een plekje om te verpoppen misschien?

Dit is een foto van het eerste ei van het koolwitje dat ik heb zien leggen. Het kleine mini-eitje op dat ene stengeltje koolzaad dat in de voortuin staat heb ik in de gaten gehouden. De rups heeft zo te zien voldoende gegeten want is aardig groot geworden. En die ene stengel is bijna kaal, al heb ik gezien dat er nog meer (kleinere) rupsen op zitten.

Zeldzaamheid is een relatief begrip, in heel Nederland is deze soort zeldzaam maar in het Woldlakebos doet hij het heel goed en is hier nu dan ook in grote getalen te zien. Kenmerkend voor de soort zijn de druppelvormige vlekjes op de segmenten van het achterlijf. Dit is een mannetje, waarvan de kleur veel roder is dan van het vrouwtje.

Soms hangt het web met de spin net heel even stil.

De regen had mooie druppeltjes achtergelaten op de lupinen. De ochtendzon zat nog tussen een grote boomwaardoor ik nog een zacht beeld kon maken.

De oplettende kijker ziet misschien nog een ander insect in deze foto

Op de voorgrond de vergeelde toppen van het oude palmboomblad; op de achtergrond het nieuwe ongeschonden blad. Vond de strepen met wat flauw zonlicht erdoorheen wel mooi uitkomen. En typisch nazomer (dan snoei ik de bladeren altijd bij).

1 kant van de dijkhelling is (nog) niet (voor de 2e keer) gemaaid. Het groepje distels dat op die plek staat wordt druk bezocht door de vlinders. Het is een leuk gezicht om te zien, al die fladderaars op 5 m2. Maar ook jammer. Want het was niet nodig geweest om al die inheemse planten en bloemen weer te verwijderen.

De nazomer is de periode dat de Kempense heidelibel verschijnt.

Tot mijn verrassing toch een vooraanzicht van de rups Koninginnepage gemaakt. De rechterhand weet soms niet wat de linker doet.

Deze vlindersoort helemaal alleen op een paar eenzame distels; moest ik thuis opzoeken wat het was. Logisch; de distelvlinder. In deze 2e upload de vlinder erbij gezocht die wel scherp was op het oog. Denk dat ik gewoon de verkeerde had gepakt bij de eerste upload. De drukke foto door het felle licht wat getempered. Waarbij je toch nog kunt zien dat de zon door de vleugels heen schijnt. Kan me van heel lang geleden herinneren dat ik die vroeger wel vaak zag.

Rups- Koninginnepage op Venkel, de Prachtkaars kruist de rups en dat wilde ik niet verstoren.

De honingbij bezocht de watermunt in de tuin. Op de achtergrond kwam de zon door wat takken heen. Net zo lang geprobeerd totdat de bij precies voor het licht kwam door de wind want de watermunt bewoog zachtjes heen en weer.

Wat een ontdekkingen doe je soms toch met de macrolens. Een raynox lensje voorzetlensje brengt je nog dichterbij. Midden in de witte scherm van de wilde peen bloeit een piepklein bloempje dat symbool staat voor een druppeltje bloed. In Engeland wordt de wilde peen ook wel 'Queen Anne's lace' genoemd. Het verhaal vertelt dat koningin Anne haar vinger prikte tijdens het maken van kantwerk (lace) De functie van dit bloempje is het aantrekken van insecten.

Dit zaaddoosje van een klaproos wordt als het ware gelift door de grassen. De grassprieten geven een speels effect.

Ik vond deze foto nog in mijn archief , de achtergrond zijn de mooie kleuren van de hortensia die het astrantia bloemetje een zachte omkadering geven.

Bij deze foto wou ik wat meer detail van de bloem hebben en wel met een witte achtergrond. Gelukkig was de lucht een beetje bewolkt om dit te bekomen.

Gisteren even mijn nieuwe speeltje uitgeprobeerd, de RF 100 mm Macro lens van Canon. Dit objectief kan macro tot 1.4x ipv de standaard 1x en heeft tevens een aparte ring, waarmee de sferische aberratie beïnvloed kan worden. Mooi speelgoed dus. De eerste foto ziet er al veel belovend uit wat mij betreft. Na 15 jaar heeft mijn oude vertrouwde100 mm met een ijzeren behuizing (ouderwetse degelijkheid) zonder stabilisatie even het veld moeten ruimen, maar wie weet komt ie nog eens uit de kast. Cosmea bloem gefotografeerd in eigen tuin van eigen opgekweekte zaadjes. Hier is dus gebruik gemaakt van de SA ring. 

De avondzon zorgt steeds voor zachte kleuren om de foto af te werken. Deze pot met scabiosa heeft het deze zomer goed gedaan , de hommels en de koolwitjes hebben er deugd van gehad.

De compositie van de eerste upload trok inderdaad de blik weg van het licht. In deze tweede upload een stukje links eraf gehaald, maar ook 1 roze blaadje dat schuin naar beneden wees; dat viel meer op door de compositie te veranderen. Het wilgenroosje zag ik hier voor het eerst en het schijnt een geheel eetbare plant te zijn. Hij stond hier praktisch naast het bitterzoet en die is dan weer giftig.

Nog maar even in het archief gedoken voor het maandthema Paars, kwam daarbij dit sneeuwklokje in het lila tegen.