In mijn achtertuin staat een schapenhekje rondom de vijver zodat de hond er niet steeds in springt. Op 1 van de knopen (kruispunten) lag een spin te genieten van het zonnetje. Hij hield me goed in de gaten maar vond een paar foto's toch wel OK. Hij ligt in ieder geval relaxed te chillen op het knooppunt.

Gisterochtend, bijna windstil, tijd om naar uitsluipers te zoeken. In no-time hadden we er een stuk of 15 gevonden. Heerlijk om dat proces te volgen. Dit exemplaar moet nog drogen en op kleur komen en dan is hij klaar om de weide wereld in te vliegen.

Bij de foto van Ronald van Dijk van een uitsluiper vertelde hij dat het soms wel eens mis ging met het uitsluipen, ik had dat nog nooit gezien, maar gisteren kwam ik dit tegen. Leef je 3 jaar onderwater als lelijke larf, is het eindelijk zover dat je uit je jasje mag kruipen en gaat er iets mis...Zul je nooit kunnen vliegen als mooie Smaragd Libel..Ik vond het een trieste aanblik en besloot er een foto van te maken.

De eerste van dit jaar voor mij en puur toeval dat de ene die ik zag vliegen naast een soortgenoot neerstreek.

Op een mooi veldje vonden we ongeveer 10 mooie Oranjetipjes. Het waren voornamelijk vrouwtjes maar de mannetjes hebben we ook gevonden. Het bewolkte weer gaaf een mooi sfeer aan dit tafereel. Dan ben je toch wel een beetje in de wolken.

Voor deze foto heb ik gespeeld met dubbele belichting waarbij ik heb gekozen voor 'vermenigvuldigen'. Erg leuk om te doen en altijd een verrassing wat eruit komt.

Meervoudige belichting in de camera, foto gemaakt met de Meyer Optik Görlitz Domiplan.

Jacobskruiskruid is een geliefde plant bij allerlei insecten dus loont het de moeite om daar een tijd met je camera op statief te wachten of er iets leuk gaat gebeuren.

De vuurjuffertjes blijven momenteel lang op de takjes hangen waar de larven kropen om uit te sluipen. Ze krijgen helaas niet de kans om op te warmen. De pootjes van de larve komen niet zo scherp door maar toch leuk dat ze nog zichtbaar zijn. De bloemen op de achtergrond zijn bijna uitgebloeide dotterbloemen.

De meeste insecteneters houden niet van geel-zwart gestreept omdat ze onplezierige ervaringen met wespen hebben. De Wespspin past zich daarbij aan door altijd met het achterlijf omhoog in haar web te zitten waardoor ze het meest als wesp opvalt. Een grote Wespspin is altijd een vrouwtje. De mannetjes zijn minuscuul klein. Het betreft een stack van een flink aantal opnamen om alles scherp te krijgen, dus de poten maar ook de zigzag structuur in het web (het zogenaamde stabilement).

Vandaag een beetje binnen gewerkt en een paar bloemetjes geplukt. Deze Euforbia doet het heel goed in de tuin en de bloemetjes apart zijn echt wel speciaal . Op statief gewerkt.

Voor in het dorp staat een joekel van een Prunus. Door de storm waaide de bloei gisteren allemaal weg. het leek wel of het gesneeuwd had. Deze bloemblaadjes waaiden in een waterplasje op de stoep ik vond het wel een leuk beeld om de vergankelijkheid in beeld te brengen,

Het waaide behoorlijk... toen maar geflitst op het 2de sluiter gordijn.

Foto gemaakt met een 70-200mm lens met tussenringen, 1/500 sec, ISO400 13 april 2024

Na de regen zijn de kleuren nog eens zo mooi als de zon er door komt. Het mooi licht opgezocht om deze madeliefjes op de foto te zetten.

Boshycinten gefotografeerd met een Lensbaby velvet 56 in eigen tuin.

Op de Colors of Spring workshop was het mooi weer maar wel veel wind. Veel bos anemonen waren al bijna uitgebloeid; er waren veel bloemen die al in "verval" waren. Zoals bij deze: nog maar 1 blaadje en de meeldraden ook al weg. Maar nog steeds mooi, wat mij betreft.

Na de regen komt er regelmatig de zon even door en dan is het de moment om even de tuin in te gaan. Madeliefjes staan vrolijk tussen het gras te bloeien en ben dan op zoek geweest waar het licht mooi was.

Tijdens de leuke en leerzame workshop colors of spring met Brigitte in Oegstgeest kwam dit beeld op mijn lens: alles is zo'n beetje anders: de bloempjes kijken naar links, ze zijn niet de mooisten meer , de voorste staat niet prominent in het lichtste deel, etc. Maar ik was er zelf toch blij mee! Alle begin is moeilijk, nietwaar? Hopelijk kan de moderator dit eigenwijze beeld toch waarderen? Aan de anemoontjes ligt het niet!

Op de colors of spring workshop weer veel geleerd. Nog niet zo makkelijk als je nog nooit geprobeerd hebt om met een macrolens bosanemoontjes te fotograferen. En dan ook nog een beetje "zacht" graag... En dat terwijl veel bosanemoontjes al in de laatste bloeifase verkeerden en er zo nu en dan ook nog best wel wat wind stond. Gelukkig verder mooi weer en uitstekende begeleiding van de immer kundige en vriendelijke Brigitte die voor iedereen aandacht had. Dank voor de mooie dag!

Aan de rand van een aardappelveld vond ik deze prachtige rups van de zeldzame doodhoofdsvlinder

Gisteren avond kwam de zon er nog eens door. Door de regen waren de kleuren intens. Deze Heuchera "Paris" bloeit normaal maar in juli maar was nu al aan het bloeien en dat kwam mooi uit om samen in harmony te zijn met de boshyacinten .

Tijdens een wandeling op de Hoge Vuursche in Baarn zag ik een pad met veel paardenbloemen met citroenvlinders er omheen dwarrelend. De foto is genomen met een Helios lens.

In het voorjaar is deze kleine rouwvlieg massaal terug te vinden op de vegetatie. In dit geval op de gele hondstand (Erythronium spec. L.). Uit de hand gefotografeerd en een witte paraplu gebruikt als afscherming tegen het zonlicht.

Lange tijd dacht men dat deze planten botbreuken bij het vee (met name schapen) veroorzaakten, vandaar de naam Beenbreek. De meest waarschijnlijke verklaring voor de botbreuken is echter dat Beenbreek uitsluitend groeit op zure bodems, waar niet of nauwelijks kalk in zit en die kalk is nodig voor een gezond skelet.

Geel is de kleur die ik toch wel associeer met de Lente en het voorjaar, maar telkens vind ik het een hele lastige kleur om te fotografen, vandaar dat de meeste digitale gele bloemetjes weer in de prullenbak belanden, maar deze heeft de ballotage overleefd.

foto gemaakt met de Meyer Optik Görlitz Domiplan

Wat is het toch moeilijk om het speenkruid te fotograferen . Ondanks het gebruik van een paraplu zie ik toch een wit blaadje. Maar ik vond het geheel wel mooi met het open en het dicht bloemetje.

Als voorbereiding op het libellenseizoen nog even in mijn foto's van vorig jaar zitten zoeken. Dit vond ik wel een mooi silhouet. Een van de laatste libellen die ik vorig jaar gefotografeerd heb.

Deze sleutelbloem reikt met zijn hoge slanke steel omhoog naar het licht; ook zijn bezoeker loopt omhoog; dus de camera ook maar omhoog gericht.