Je moet het treffen deze Bloedrode heidelibel bleef even stil voor mij poseren.

Gelukkig ging ik niet op mijn zadel zitten want wat zie ik daar, een geel pluizig rupsje met een rood puntje, zo klein maar zo fijn!

Klapperen om de aandacht te trekken, de rode snavel en oog steken mooi af met het zwart wit van het verenkleed.

Aangespoeld of op het strand geworpen door de zee, het is een klein verschil, maar voor mijn camera een juweel.

Klein en fijn om te zien, alhoewel fijn hij is een echte doder van insecten die hij dan begraaft en zo onzichtbaar maakt voor soortgenoten die mee willen profiteren van zijn buit.

Je moet wel goede ogen hebben om deze dappere dodo te ontdekken, met een snelheid loopt hij naar boven langs het steeltje.

Weer eens ICM toegepast bij deze Waterlelie, waardoor na mijn smaak de creatie net iets meer laat zien.

Drie op een rij, wilgen geknot of niet, blijft een aantrekkelijke boom om te fotograferen. Hier heb ik meervoudige belichting toegepast om ze nog iets meer sfeer mee te geven.

Langs een poeltje mooi verscholen in het blad kom ik deze Grote roodoogjuffer tegen.

Deze tuinhommel zie ik bovenop mijn Phlomix landen en blijft even zitten zodat ik een foto kan maken van deze voor mij imposante gast.

Noord Friesland langs de kust waar het nog echt stil is in ons kleine landje. De schemer is ingevallen en de zon gaat onder, de laatste vogels vliegen nog even naar hun slaapplaats.

In de polder langs een poeltje loopt dit pulletje eigenwijs te struinen en op zoek naar iets eetbaars. Af en toe als er gevaar dreigt gaat hij plat op de grond liggen, zijn schutkleur is dan van grote waarde en hij is dan niet groter dan de hoop van de Canadeese ganzen die hier te zien is.

Vroeg uit de veren om het hanengedrag van de Korhoenders te fotograferen. Met laarsen aan waaden we om vier uur in de ochtend door een zompig moeras gebied waar de Korhoenders na een halfuur zich laten zien. Het schouwspel is hilarisch, aanvallen en terugtrekken, indruk maken op de ander.

Zeven uur in een mini hutje tot donker maar gelukkig kwam deze Bruine beer mij eerder opzoeken zodat ik nog een aardige foto kon maken in het bos.
Snuffelend langs de boom todat hij rechtop ging staan, een geweldig moment.

Gelukkig zag ik deze Gewone pad nog voordat ik erop stapte in het Finse bos. Zijn habitat sprak mij aan, dus plat op de buik, er waren toch geen mensen die op mij zouden stappen.

In de avond was ik aanwezig in een open gedeelte van het Finse landschap, bleek een moeras gebied. Deze beer liep lekker te sjokken en soppen.

Paar dagen naar Finland geweest om daar de ruige natuur te ervaren, zo ook de grijzen van dit bos met een kleurrijke vegetatie die mij aansprak.

Niets mooier dan een Rietzanger in het riet maar daar denkt deze zanger en fotograaf anders over. Verdekt opgesteld achter het fluitekruid met op de achtergrond het geel van het kool- mosterd- of raapzaad.

De bruine kikkers genieten van het zonnebaden in mijn mini vijvertje.

Met de macro lens in je eigen tuin de insecten te volgen en te fotograferen, blijft verrassend wat er tevoorschijn komt als het zonnetje zijn warmte verspreidt.

Na een paar dagen mooi weer laat de Bostulp zich geheel zien, met open armen werd ik ontvangen.

De Grutto's hebben vliegles of hangt er iets boven hun hoofd wat ze niet zint.

De koeien zijn onverstoorbaar en grazen gewoon door.

Ben ik net aan de wandel op zoek naar de Blauwborst hoor ik hem op nog geen vijf meter op ooghoogte uit volle borst zingen. Kan mijn ogen niet geloven en durf mij niet te bewegen om een foto te maken......maar uiteindelijk gedaan.

Nu weer opnieuw aan het oefenen enwel meervoudig en met het helioslensje. Ben benieuwd hoe deze foto wordt ontvangen.

Door de dichte mist was het een kansarme vogel dag. De grauwe ganzen keken even op toen er wandelaars langs liepen maar gingen ongestoord verder grazen.
(foto niet verscherpt alleen pietsie ruis verwijderd

Een week in een huisje op Texel en dan verrast worden op drie dagen dikke mist met grauwe lucht.( de lucht heb ik aangepast) Een nieuwe opgave landschap fotograferen bij de Volharding waar het meer een mooi doorkijkje geeft. De drie mensen heb ik bewust mee genomen in de foto wat de sfeer van de mistige dag weergeeft. (mens en natuur)?

Nog nooit eerder zo'n grote zeekrab op het strand gezien. Terwijl ik op mijn knieeen zit komt hij op mij toegelopen, denkende dat dit de voorkant is, zie ik later dat zijn ogen aan de achterkant zitten. Blijkbaar kan deze krab met zijn poten-scharen alle kanten op rennen.

Als je een hele nacht in een hut zit om de Kerkuil te fotograferen die af en toe binnenvliegt ben ik gaan spelen met sluitertijden. Spannend wat er dan uit je camera komt en daar heb ik wel van genoten.

Gespeeld met meervoudige belichting en dat levert voor mij een heel aantrekkelijk experimenteel beeld op.

Het Steenuiltje heeft zich verschuilt in de boom maar zit er parmantig bij en hij houd de duiven in de gaten die behoorlijk kunnen pesten. Foto heb ik behoorlijk moeten bijsnijden maar de boom ondanks dat het misschien rommelig oogt is wel van waarde voor de foto en het schuilplekje van de Steenuil vind ik.