Het blijven leuke onderwerpen om mee te spelen.

De gevlekte boomeekhoorn leeft in Midden-Amerika en is een redelijk grote soort. De relatief grote borstelige staart is met 30 cm ongeveer net zo lang als het beestje zelf (bron: Wikipedia).

De ene dag regent het de hele dag en is het donker. De volgende dag heb je prachtig en afwisselend licht. Zo'n volgende dag is dan echt genieten van de natuurlijke lichtshow in het bos.

Heerlijk in het bos rond gestruind met de trioplan. Beetje prutsen maar dan heb je ook wat.

Ook dit rupsje was in het bos rustig dansend aan dit dennennaald, wat uit een boomstam stak naast diverse paddenstoelen. Hij was druk bezig, in allerlei houdingen dansend rond dit naaldje.

Gisteren tijdens het fotograferen van de diverse paddenstoelen, kwam ineens deze kikker tevoorschijn tussen de herfstbladeren. Doodstil zat hij even... te wachten op een kusje of hopende dat wij hem niet zagen.

Deze verwacht je niet op een begraafplaats. Maar op het Zentralfriedhof in Wenen met een oppervlakte van 2,5 km. lopen ze wel zeker rond. Soms liggen ze tussen de graven of er zelfs op. Ik had de mazzel dat ik deze vrij snel tegenkwam met nog 3 andere reeën. Rustig liggend en lopend in het grasveld in de buurt van de graven. Hij hield mij op grote afstand in de gaten met gespitste oren. Ook de Korenwolf gezien, maar helaas maar 3 in het hoge gras en dan krijg je geen fraaie foto's.

Deze damhert lag te rusten, maar was wel alert. De 2 bomen en de takken erboven gaven mij het idee alsof hij al was ingelijst.

Deze lag op dat moment te rusten in het gras en gaf dit mooie beeld.

Alsof moeder natuur een grapje uithaalde: "Laten we ze kleine sombrero's geven, dat valt vast niemand op." Maar hier staan se dan. Trots, pluizig en perfect in formatie. Geen mariachi te horen, maar wel het stille ritme van het bos.

Een uitsnede van het blad van de reuzenrabarber plant. Het viel me op niet alleen door zijn gigantische bladeren maar ook door de dieprode soort van blaasjes en de diepgroene kleur van het blad.

Gisteren kwam ik deze totaal niet schuwe Sneeuwgors tegen in de duinen. En kon daardoor een mooi plaatje schieten van dit mooie vogeltje.

Was een prachtig moment waar ik een hele serie van heb kunnen maken. In deze familie waren ze bezig de rangorde te bepalen.

Deze kraai zat de boel in de gaten te houden met zijn alerte blik.

Dit groepje paddenstoelen kwam ik gister tegen in de AWD. Ik vond het zeker een plaatje waard.

Een tijdje geen zin de sociale media gehad maar wel gewoon lekker foto's gemaakt. Dus foto's maken waar ik zelf veel plezier in heb en niet om de likes op het internet. En dat bevalt..... Maar af en toe zal ik toch weer wat foto's plaatsen als ik er zin in heb .

Ik was een rondje aan het fietsen en zag ineens deze Bosuil zitten in zij woning van een beuk. En ik had gelukkig mijn camera bij me en heb toen deze foto kunnen maken.

Ik zei, er hangt een dorre grasspriet aan je snavel.

De peulen van de valse Acacia trokken, door hun herfstkleuren, mijn aandacht.

Weerspiegeling op het water van twee mooie knotwilgen aan de oever van een sloot.

Volop Hommels vliegen in mijn tuin.

Foto gemaakt bij Fredvang, waar we in 2017 een week gelogeerd hebben in het een visserhutje.

Schaatsenrijders zijn insecten die van prooien leven die in het water vallen zoals kevertjes die niet kunnen zwemmen. Ook eten ze waterdiertjes die aan de oppervlakte komen.

Het takje van de heide met witte bloemknopjes lijkt door de roze heide te worden aangeraakt en dat beeld vond erg mooi. Je kan zelf een invulling aan geven.

Gisteren een zeer geslaagde en gezellige fotodag met een klein select groepje. Wat een prachtig gebied, waar je als fotograaf met allerlei lenzen, technieken los kan gaan. Ik ben in 1e instantie aan de slag gegaan met mijn groothoeklens, waar ik nog niet heel veel mee heb gefotografeerd, dan behalve in de Oostenrijkse bergen. Hier na tip van Brigitte en Loes geprobeerde de structuren als leidend te weergeven in mijn beeld. Hoor graag de reactie.

Na al dat gefladder heeft ook een vlinder zijn rustpunt nodig. Geen hotel met vijf sterren, maar één bloem met een zonnig hart is genoeg. Hier landt hij, niet uit vermoeidheid, maar uit vertrouwen. Alsof hij weet: op sommige plekken hoef je even helemaal niets, alleen te zijn, en misschien een beetje mooi.

Een bewerking van twee foto's waarbij een texture gebruikt hebt.

Deze Bruinrode Heidelibel hield zich goed vast tegen de wind die haar heen en weer wiegde.

Opgerold op de bloemknop van de kamillebloem lag deze fraaie kamillevlinderrups. Mijn eerste ontmoeting met zo'n mooi rupsje.

Nog een opname van dit kleine vlindertje. Hier heb ik het vlindertje in haar/zijn omgeving gefotografeerd.