De Oisterwijkse vennen zijn voor veel fotografen een favoriete plek wanneer er mist is. In oktober was ik een paar dagen in Brabant en werd er voor een ochtend mist voorspeld. Op weg dus naar de vennen! Helaas bleef het potdicht, van een mooie ochtendsfeer met nevel en doorkomende zon was geen enkele sprake, maar het werd zo wel vanzelf minimalistisch ;-)

De reiger had net een klein visje gevangen maar toen er een wandelaar passeerde verkoos hij om het op een andere plek naar binnen te werken.

Deze eenzame Kemphaan in mooi spiegelend water vroeg gewoon om een ​​minimalistisch plaatje. Puur op het gevoel heb ik daarbij voor een ruime belichting en een wat afwijkende compositie gekozen om de leegte nog wat extra te zichtbaar.

Op zoek naar minimalisme in mijn archief vond ik vooral foto's met witte achtergrond, maar ook kleur kan minimalistisch zijn. Ik denk tenminste dat deze Bergeend in het laatste licht van een windstille avond wel aan de criteria voor het thema voldoet?

Na de foto van de Havik waarbij ik schreef dat ik die avond/nacht op een boommarter hoopte, nog even het vervolg: de boommarter dus!

Een avond en halve nacht in een schuilhutje in de hoop dat Boommarters zich laten zien. Dat gebeurde ook, maar de eerste bezoeker was een Havik! De setting was minimaal aangelicht en de havik zat gelukkig goed in dat beperkte licht. Door flink te onderbelichten kon ik de sfeer van de duisternis bewaren.

Altijd leuk om met Drieteenstrandlopertjes bezig te zijn. Ze rusten en foerageren vaak op de basaltblokken van de Zuidpier in IJmuiden en wanneer daar dan golven op stuk slaan willen ze nog wel eens opspringen. Dit opvliegende vogeltje ving net wat zonlicht, daarom moest ik onderbelichten en werd de achtergrond nog wat donkerder en vind ik het beeld mooi passen in het thema Licht in de duisternis.

Getuige zijn van een paring van grutto's is natuurlijk al prachtig, maar als dat ook eens 's morgens vroeg is, in een bedauwd weiland, met het tegenlicht mooi door de vleugels, dan wordt het écht een feestje!

Aan het einde van een mooie winterdag kwamen deze twee Knobbelzwanen in het laatste licht statig op mij af zwemmen.

Een witte wereld heb ik vorige week alleen maar 's avonds laat gezien, de volgende ochtend was alle sneeuw al weer weg geregend. Maar met 4 stops in de plus wordt het bos ook wit. 
Zelfs al in september!

 

Een beetje vreemde foto? Ik zal 't uitleggen, ik zat in een vogelhut die zwaar tegenviel en waar weinig gebeurde. En dan krijg je eind van de middag mooi tegenlicht, met lekkere speelse bokeh, elke willekeurige vogel zou welkom zijn, maar niets.... Dan maar zoeken naar wat er wel is, uitgebloeid Klein hoefblad, nou, dat was dus even letterlijk een lichtpuntje in de duisternis. Het gekke ruitpatroon in de bokeh bovenin wordt veroorzaakt door een fijnmazig net voor het vensterglas in de hut. Ik vond 't wel grappig ;-) 

Hetzelfde strandje in Audresselles als de eerdere upload in Z/W, maar ander tijdstip, ander getij, ander plekje en ander licht, en vooral vanwege dat laatste nu in kleur.

Direct toen ik deze foto op mijn beeldscherm zag, wist ik dat ik hem in zwart/wit wilde omzetten. Probleem was dat ik daar (te) weinig ervaring mee heb, het heeft me dus aardig wat tijd en meerdere versies gekost voordat ik een beetje tevreden was. Gebruik gemaakt van Nik Silver Efex.

De eerste zonnestralen lichtten het steenuiltje mooi aan, met een donkere boomstam in de achtergrond en door ruim te onderbelichten ontstond er 'licht in de duisternis'.

Zo'n natte maandag is uitermate geschikt om mapjes met foto's uit te zoeken, ik ben even terug geweest naar een mooie zomeravond aan het Lauwersmeer, heerlijke herinneringen en lekker nagenieten van de kemphanen.

Fotografeerde de andere kant op, toen ik me omdraaide om iets meer afstand van mijn 'object' te nemen zag ik hem/haar staan. Hij/zij mij ook...

Vorige week zag ik voor het eerst sneeuwgorzen op het strand, wat een mooie en schattige vogeltjes! Daar ga ik beslist nog eens vaker voor op pad. Wat ik bij deze foto heel lastig vond is dat ze alle drie een andere kant op kijken en dan ook nog eens wat 'tegendraads', hoe ga je dan om met ruimte voor de kijkrichting? Na heel wat schuiven en puzzelen bij het maken van een uitsnede kwam ik op deze compositie uit, wellicht ook wat tegendraads maar ook wel een beetje eigenwijs denk ik.

Een paar uurtjes Zuidpier levert meestal wel wat leuke plaatjes op. Strandlopers rusten en foerageren op de basaltblokken, als je dan wacht tot er een golf stuk slaat springen er meestal wel een stel omhoog, zoals hier het Drieteenstrandlopertje.

De wind waait regelmatig stevig door en daarmee verdwijnen zo langzamerhand de gekleurde blaadjes van de bomen. Deze markante beuk heb ik 3 stops overbelicht en in de nabewerking heb ik even wat met de kleuren gespeeld om die laatste herfstkleurtjes mooi uit te laten komen.

In de tweede helft van de middag naar het strand gegaan om in het strijklicht de zandstructuren en stuivend zand in beeld te vangen. Apparatuur uiteraard goed ingepakt!

Op Facebook kreeg ik bij deze foto reacties als 'Hé heb je een drone? ', ' Net een maankrater landschap' en 'Een foto met veel mogelijke verhalen!' Zelf doet het beeld me denken aan zo'n crossing van Buffels in Kenia of zo. Ik ben wel heel benieuwd wat jullie er in zien!

Bij een klein zonnetje en een nog steeds flink doorwaaiende wind droogde gistermiddag de toplaag van het zandstrand, een ideaal moment om camera en lens goed in te pakken en een poos op het strand te gaan spelen.

Oei, een groot blauw obstakel op het strand! ik probeer hem maar weg te schoppen, pfff dat valt niet mee...

Onlangs weer eens het leuke Helioslensje afgestoft, dat had ik al een hele tijd niet meer gebruikt. Blaadjes van de knotwilg in tegenlicht laten de speelse bokeh van de lens goed zien.

Op het strand van IJmuiden is meestal wel wat te beleven zoals deze Kanoet die zijn kostje bijeen scharrelt.

Nog een opname van de mooie Zeevogeltocht vanuit Scheveningen. Vlak voor het moment dat de Jan-van-Gent zijn spectaculaire duik in zee maakt slaakt hij een luide rauwe kreet.

Koude ochtend, tegenlicht, bronstige herten...  Die ademwolkjes zijn dan zo prachtig te zien, alsof de damherten letterlijk stoom staan af te blazen!

Deze Eekhoorn heb ik gefotografeerd vanuit een Boshut, in Rijssen. Over het algemeen hopte hij snel heen en weer, en was het best een uitdaging om een spannende foto te maken. Toen hij even op de boomstam klom, poseerde hij mooi. Ben heel blij met deze plaat. Instagram account: @Pics.by.LW

Knobbelzwanen zijn heel algemeen, waardoor we ze nog wel eens als gewoon beschouwen en daarbij vergeten hoe mooi ze zijn. Maar ze zijn echt prachtig, dit is toch een schoonheid?

Begin deze maand een Zeevogeltocht gemaakt vanuit Scheveningen, wat was het geweldig om de Jan van Genten te zien vlak naast de boot! We zagen prachtige juvenielen en volwassen vogels, alsook deze sub-adulten. Pas na het vierde tot zesde levensjaar bereikt de Jan-van-Gent het volledige volwassen kleed. Hier een moment waarop met priemende blik gespeurd wordt naar vis.