Gisteren samen met Brigitte de hele ochtend doorgebracht op het strand van IJmuiden, waar we heel veel van die leuke Drieteenstrandlopertjes aantroffen. We hebben ons daar dan ook uitstekend geamuseerd! De groepen vlogen redelijk vaak op, dat bood mooie kansen, maar vaak is het chaos. Daarom hier een uitsnede uit zo'n chaotisch beeld gemaakt. Er gaat vast en zeker van zowel mij als Brigitte nog wel meer voorbij komen van deze fantastische ochtend.

Na het zien van diverse foto's gemaakt in Hut 10 van Han Bouwmeester ben ik nog eens in mijn mapjes gedoken van mijn bezoek vorig jaar aan deze hut, wat een heerlijke plek is het toch, dat was nu dus nog even lekker nagenieten. 

Ik had een fijn laag plekje aan de waterkant gevonden, maar dan is het altijd maar afwachten of er wat vogels je kant op willen komen. Meerkoeten staan dan niet bovenaan mijn wensenlijstje, maar als het licht meewerkt en de vegetatie voor een  lekker sfeertje zorgt, dan kan ik er toch wel blij van worden hoor!

Deze Graspieper wilde wel even op een leuk plekje poseren. Het schelpeneilandje met goudknopjes en wat grasjes maakt het tot 'vogel in omgeving'.

Futen klaar voor de paring. In het voorjaar bouwt een futenpaar een speelnest op het water waarop ze paren. Pas daarna bouwen ze samen langs de waterkant een steviger nest. Ik heb hier bewust gekozen voor een ruime belichting om het anders grijze water lekker fris te maken.

Het is altijd een uitdaging om flink wat beweging in een vogel te krijgen en daarbij de kop voldoende scherp te houden, er belandt dan echt heel veel in de prullenbak, maar soms zit er toch eentje tussen waar het best wel aardig gelukt is.

Ik lag aan de waterkant te wachten tot er wat watervogels langs wilden zwemmen, maar er gebeurde niet veel. Daarom richtte ik mijn lens even op een jonge Aalscholver. Precies op dat moment kwam een van de ouders aanvliegen en kreeg het jong zijn maaltijd. Ik vind het telkens nogal bizar om te zien hoe ver de kop in de keel gaat om het opgebraakte, half verteerde voedsel te bereiken. Menigeen stoort zich misschien aan de knalrode ring, maar ik vind het eigenlijk wel een grappig accent.

Een doodgewone jonge meerkoet, maar ik vind die schalkse blik omhoog zo leuk.

Het blijft altijd een leuke uitdaging om te proberen libellen in de vlucht te vangen. Dit paartje Bruinrode heidelibel vloog in tandem rond om eieren af te zetten, daardoor vlogen ze heel even niet zó hard voorbij. Dat maakte het me net even wat gemakkelijker.

We hadden gisteren een leuke fotodag op de mooie Zuiderheide, gezellige deelnemers en een prachtige plek met zandverstuiving en bloeiende heide. Ik had me voorgenomen eens wat creatief te werk te gaan, iets wat ik niet zo vaak doe, leuke uitdaging! Door middel van beweging - ICM - heb ik geprobeerd de glooiende lijnen van het heideveld en de verticale lijnen van de grassen te accentueren. Uit de hand genomen en ND-filter gebruikt voor langere sluitertijd.

In een hoekje van de haven van IJmuiden was het een wildwaterbaan van golven en schuim. Te midden van dat geweld zwommen een paar meerkoeten. Ik ben daar een poos bezig geweest om leuke composities te zoeken. Door de golvende lijnen en het witte schuim zie ik hier een winters berglandschap. Met een waterglijbaan voor de meerkoet ;-)

In het voorjaar bezocht ik een vogelhut bij een nestkast met Torenvalken, uiteraard was de aandacht dus gericht op deze torenvalkjes, maar een 'bijvangst' als de Turkse tortel was uiteraard ook welkom.

Gisteren samen met Brigitte naar de Nieuwe Driemanspolder geweest, voor mij was dat de eerste keer en zeker voor herhaling vatbaar. Nadat we ons heerlijk hadden geamuseerd met de vele gele kwikstaarten zagen we twee juveniele visdiefjes. Het leek ons wel de moeite waard om te wachten of ze misschien gevoerd zouden worden en jawel, geduld werd beloond!

De Torenvalken lijken wat moeite te hebben om hun evenwicht te bewaren tijdens de paring, maar de vleugels helpen ze zo te zien wel om in balans te blijven.

Als je meerdere kansen hebt een steenuiltje vliegend te fotograferen, is het ook wel aardig om eens een langere sluitertijd te kiezen om wat beweging in de vleugels te krijgen. Zeker toen het vanwege een naderende regenbui donkerder werd, was dat een mooie optie om nog even door te kunnen gaan.

Tijdens een regenbui zagen we de jonge steenuiltjes een regendouche nemen, een zandbad had ik al wel eens gezien, maar dit nog nooit. Ze wiegden langzaam de gespreide vleugels heen en weer om het regenwater zoveel mogelijk op te vangen en ze leken er echt van te genieten. Leuk om te zien was dat ze daarbij een steuntje nodig hadden, zoals hier het pootje tegen de paal.

De vaartocht over het Naardermeer tijdens de Meet your friends was prachtig! Open plassen met waterlelies en gele plomp, rietkragen waarin we de jonge Purperreigers hoorden kekken en spannende sloten door het moerasbos. Dat moerasbos vond ik denk ik het allermooiste. Als organisator heb ik meer deelnemers gefotografeerd dan natuur, maar hier moest ik de lens toch echt even op dat 'oerwoud' richten. Om er achter te komen dat compositie maken terwijl je langs vaart nog niet eens zo gemakkelijk is.

Onlangs heb ik een aantal keren vanuit een schuilhutje Steenuiltjes kunnen fotograferen. Het paartje had 5 jongen en vloog af en aan om te voeren. Dat was genieten en een mooie gelegenheid om te oefenen op vliegbeelden.

Van een veld vol zomerse klaprozen kan ik helemaal vrolijk en blij worden, maar ik denk dat dit voor vrijwel iedereen wel geldt?

Het jonge steenuiltje lijkt me met die geweldige grote ogen recht aan te kijken, maar ik zat in een schuiltentje, dus hij kon me niet zien.

Ik heb geprobeerd de Rietzanger tijdens zijn baltsvlucht hoog in de lucht te fotograferen, wanneer hij als een parachuutje naar beneden komt, maar dat heb ik niet voor elkaar kunnen krijgen. Dan maar het moment waarop hij luidkeels zingend vertrekt, daar ben ik ook blij mee hoor.

Op de valreep nog wat blauw: blauwe libel boven blauw water. Genoeg blauw lijkt me :-)

Meestal zie je de Steltkluten met de lange stelten gedeeltelijk in de plas-dras. Op de oever komen ze niet veel, alleen wanneer ze hun ontlasting kwijt moeten, dat doen ze dus niet in het water, netjes! Dat was hier ook het geval, heb ik ook gefotografeerd, maar die lange witte sliert tussen de poten kon me toch niet bekoren, hier was ie klaar. Anyway, die lange poten zijn nu prachtig te zien!

Vliegende libellen fotograferen is altijd weer een uitdaging, meestal lukt het niet, maar af en toe is het bingo en dan is het ook nog eens leuk om te ontdekken dat ik de niet zoveel voorkomende Zuidelijke Keizerlibel voor de lens had.

Een warme zondag! Rood aangelopen door de hitte wist de Vuurlibel het zweet van zijn voorhoofd ;-)

Ik zat aan de waterkant om juffers en libellen te fotograferen toen er ineens iets langs mijn blote benen streek... het bleek een mannetje Zandhagedis te zijn. Even schrokken we van elkaar, toen ging hij weer rustig zijn gang en vervolgde zijn weg langs de oever waarbij hij onderweg even mooi voor me poseerde.

Even op de creatieve tour geweest bij een veldje vol met Slangenkruid, open diafragma, ruim 3 stops overbelicht en de witbalans op kunstlicht gezet. En voilà, nu past de foto in het thema blauw!

Maar liefst twee weken verwijderd ik bij het Lauwersmeer en heb ik bijna dagelijks Steltkluten gefotografeerd. Heel veel foto's dus, waarvan ik er zo af en toe nog eens één zal laten zien. Ik heb ze zo nu en dan van heel dichtbij kunnen fotograferen, maar nu heb ik gekozen voor een Steltkluut in zijn omgeving.

Enige tijd geleden kwam ik in de duinen een Tapuit tegen, een leuke ontmoeting, want die zie ik vrijwel nooit. Ik kon hem mooi vrij in zijn leefomgeving fotograferen.  

De  Tapuit zit vaak zoals hier in een rechtopstaande houding op een kleine verhoging in het landschap. De vogels leven met name op de grond en broeden vaak in verlaten konijnenholen.

Op een middag vlogen er veel meeuwen en sterns boven het water, een mooi moment om even lekker te oefenen op vogels-in-vlucht. Ik herkende niet alle soorten, dus heel handig dat er wat vogelaars waren die me vertelden dat dit de Dwergmeeuw is, zoals de naam als zegt: een van de kleinste meeuwen. Als ik hier op de site zoek op Dwergmeeuw vind ik er niet één, een mooie reden om deze dan hier een plaatsje geven.