Ik heb me eens wat creatief uitgeleefd bij een prachtig veld vol wilde bloemen door te 'schilderen' met een lange sluitertijd. Dat doe ik niet zo vaak, en naderhand vind ik het dan zelf vaak lastig om te beoordelen of het wat is of niet? Die vraag leg ik daarom maar eens bij de DDN'ers neer. Laat maar horen!

Ik ben dol op die leuke drieteenstrandlopertjes en kan mijn geluk niet op als ze in een mooie zachte setting willen poseren, zelfs een kwal is nu dromerig ;-)

Gisteren hadden we een prachtig DDN-dag in de Molenpolder. Eerst een vaartocht door dit prachtige gebied, met een tussenstop vol Zonnedauw en daarna nam boswachter Kaj ons mee naar een veld vol Orchideeën, Grote ratelaar, Oranje haviksbloem en nog veel meer, genieten dus! Bij deze Rietorchissen heb ik met de telelens een gaatje tussen de vegetatie door gezocht om een lekkere zachte voor- en achtergrond te krijgen. De ondergrond was trouwens heel nat!

Bij de Slufter heb ik me een poos geamuseerd met de Dwergsterns, zoals de naam al zegt kleine, en vooral snelle, behendige en wendbare vliegers. Was een leuke uitdaging! 

De vage achtergrond van duinen, strand en water vind ik wel dromerig en dus wel passen in het thema van de maand.

Een heerlijke week Texel ging van start met deze zonsondergang bij de Slufter, een goed begin! De ingezette grijsverloopfilters konden het grote dynamisch bereik niet goed overbruggen, daarom een HDR gemaakt van 5 beelden met telkens 1 stop licht verschil.

Een heerlijk weekje Texel achter de rug. Het Bontbekpleviertje was aan het rondscharrelen en foerageren in het slik van het wad en kwam vlak voor mijn lens, genietmomentjes!

Gisteren samen met Brigitte en Richard met de boswachter van Staatbosbeheer een proefvaart in de Molenpolder gemaakt, dit ter voorbereiding van de Fotodag special volgende week. Een mooie tocht! Deze Grote zilverreiger vloog als een volleerd fotomodel langs tegen een prachtige lucht, dat mag hij woensdag nog een keer doen!

Lange tijd hield hij zich verborgen in het plas-dras, slechts heel af en toe zag ik even de kop boven het maaiveld. Ik had de hoop al bijna opgegeven toen de mooie Zomertaling ineens opvloog en zich goed liet bewonderen.

Mooi of lelijk? Het is al vaak gezegd: kleine meerkoetjes zijn mooi van lelijkheid ;-)

De Bonte strandloper broedt niet in ons land, dat doen ze in het hoge noorden, maar in deze tijd zijn ze op doortrek en kunnen we ze wel tegenkomen in hun zomerkleed met o.a. de kenmerkende zwarte buikvlek. Deze spotte ik op de Zuidpier in IJmuiden, altijd een leuk spelletje om op een flinke golf te wachten waardoor ze opspringen, huppekee!

Mannetje Tureluur bleef zich heel lang uitsloven voordat het tot een paring kwam. Dat gaf mij de gelegenheid wat met de sluitertijden te spelen om een mooie beweging in de vleugels te krijgen. Bij 1/60 sec kwam vrijwel alles in de prullenbak terecht, maar een enkele keer lukte het om de kop aanvaardbaar scherp te krijgen.

Ik heb me gistermorgen even bezig gehouden met de vele spinselmotten, Hier zie je ze lekker eten, goed beschermd tegen vijanden door het zijdeachtige spinsel.

Ook dit voorjaar is de spinselmot weer te zien op de kardinaalsmuts, meidoorn, kers en wilg. In de herfst en de winter verblijven jonge rupsen onder eischildjes. In het voorjaar nestelen de kleine rupsen zich aan de top van de bomen in de jonge blaadjes. Na ongeveer tien dagen beginnen de rupsen spinsels rond de bladeren en takken te maken. Zo ontstaan grote kolonies met honderden rupsen.  Hoewel deze diertjes bomen en struiken vaak helemaal kaal eten, herstelt het groen zich in de loop van het jaar.

Ik vind het altijd wel een uitdaging om een doodgewone vogel wat minder gewoon in beeld te zetten. Vroege ochtend, tegenlicht, nat weiland, wachten tot de meerkoet even op de goede plek in het slootje komt: En klik.

Kom op, we gaan dauwtrappen!

Joechei, 't was in de Meie, joechei, 't was in de Meie. Oeps ;-)

 Wie kent het nog? Harm met het harmpje - Henk Elsink 1969

Daags voor de Workshop 50 tinten groen maakten Brigitte en ik alvast een rondje door de Rhoonse Grienden ter voorbereiding van de workshop. We troffen een regenachtige dag, waardoor het groen nóg groener leek. Ik wilde een wat zacht beeld met wolken fluitenkruid, ik heb daarom bewust gekozen voor een laag standpunt, gematigde telelens en een vrij groot diafragma, dus niet van voor tot achter scherp. Om het geheel nog wat dromeriger te maken wat Glamour glow toegevoegd in Nik Color efex.

Meestal hoop je op mooi licht bij het fotograferen, maar zo'n flinke regenbui heeft toch ook wel wat! Zelf zat/lag ik lekker droog in de Weidevogelhut op Marken.

Lange tijd dacht men dat deze planten botbreuken bij het vee (met name schapen) veroorzaakten, vandaar de naam Beenbreek. De meest waarschijnlijke verklaring voor de botbreuken is echter dat Beenbreek uitsluitend groeit op zure bodems, waar niet of nauwelijks kalk in zit en die kalk is nodig voor een gezond skelet.

De paring van deze Steltkluten eindigde met een perfect uitgevoerde 'Pas de deux'.

Het was prachtig om te zien hoe dit mannetje Grutto zich uitsloofde voor het vrouwtje, ze had echter totaal geen interesse, gunde hem geen enkele blik en stapte hooghartig van hem weg, waarna de man het uiteindelijk maar opgaf.

Het was lang geleden dat ik de macrolens in mijn handen had, echt weer even wennen, maar wat was het toen heerlijk om lekker met de bosanemoontjes bezig te zijn, helemaal voorjaar!

Ik kon vorig jaar een heerlijke serie schieten van vechtende tureluurtjes, lang niet alle foto's daarvan heb ik geplaatst, dat komt nu bij het thema Twee mooi van pas.

Twee rode ogen en door de reflectie twee meerkoeten!

Een mals regenbuitje deerde het jonge steenuiltje niet, en mij ook niet want ik zat lekker droog en vond de regen in de achtergrond wel een leuk extraatje.

Bij mij in de kustregio hebben we veel minder winterse omstandigheden gehad dan elders in het land, ik moest dan ook echt zoeken naar onderwerpen voor mooie winterplaatjes. Gelukkig vond ik deze herfstbladeren, gevat in een heel dun laagje ijs.

Wind is een weersverschijnsel dat je eigenlijk niet kunt zien, maar we kunnen duidelijk zien dat het waait wanneer de wind beweging veroorzaakt, zoals bij rietpluimen die op hun hoge stelen direct in beroering worden gebracht. Met een langere sluitertijd - 1/5 sec - en een kleine beweging van de camera heb ik dat hier nog wat extra geaccentueerd.

Een vervolg op mijn foto 'Daar komt een bui aan'. Zoals daar te zien is kwam er een felle bui aan, ik had graag door gefotografeerd maar het was even zo heftig dat ik er toch maar voor koos om in de auto te schuilen. Net zo snel als de bui kwam, trok hij over en zag ik het boven zee weer opklaren. Deze foto maakte ik 10 minuten na de vorige door de natte autoruit, scherpgesteld op de nattigheid en zo gekaderd dat het randje gesmolten sneeuw op de raamsponning precies langs het onderkader valt.

Tijdens de Fotowandeling Zuidpier hadden we een mooie ontmoeting met deze Grijze zeehond die op het strand tegen de pier lag te rusten. Op deze uitsnede is te zien dat er volgens mij gelukkig geen sprake is van een wond op zijn kop, waar Marjolein melding van maakte, het lijkt erop dat de zeehond gewoon met zijn kop in de viezigheid heeft gelegen. In elk geval zwaaide hij even vrolijk naar me terwijl hij me met zijn trouwe hondenogen aankeek.

De eerste DDN Fotowandeling werd een leuke en gezellige dag op het strand en zuidpier van IJmuiden. Zelf fotografeerde ik vooral vogels, maar je kunt je daar ook prima uitleven op andere onderwerpen  zoals bijvoorbeeld structuren in het zand en op de basaltblokken,  natuurlijk ook de  zee, de golven en de branding en ook de lichtbakens zijn altijd fotogeniek. Genoeg te zien!

We zagen wat mooie vogelsoorten, zoals een Zilverplevier. Hij liep op het strand en ik stond op de pier, van bovenaf fotograferen vind ik niet zo leuk, het vogeltje werkte echter even lekker mee, bij vloog op en kwam langsvliegen en showde daarbij alle kanten van zijn prachtig getekende verenpakje.