Als je meerdere kansen hebt een steenuiltje vliegend te fotograferen, is het ook wel aardig om eens een langere sluitertijd te kiezen om wat beweging in de vleugels te krijgen. Zeker toen het vanwege een naderende regenbui donkerder werd, was dat een mooie optie om nog even door te kunnen gaan.

Tijdens een regenbui zagen we de jonge steenuiltjes een regendouche nemen, een zandbad had ik al wel eens gezien, maar dit nog nooit. Ze wiegden langzaam de gespreide vleugels heen en weer om het regenwater zoveel mogelijk op te vangen en ze leken er echt van te genieten. Leuk om te zien was dat ze daarbij een steuntje nodig hadden, zoals hier het pootje tegen de paal.

De vaartocht over het Naardermeer tijdens de Meet your friends was prachtig! Open plassen met waterlelies en gele plomp, rietkragen waarin we de jonge Purperreigers hoorden kekken en spannende sloten door het moerasbos. Dat moerasbos vond ik denk ik het allermooiste. Als organisator heb ik meer deelnemers gefotografeerd dan natuur, maar hier moest ik de lens toch echt even op dat 'oerwoud' richten. Om er achter te komen dat compositie maken terwijl je langs vaart nog niet eens zo gemakkelijk is.

Onlangs heb ik een aantal keren vanuit een schuilhutje Steenuiltjes kunnen fotograferen. Het paartje had 5 jongen en vloog af en aan om te voeren. Dat was genieten en een mooie gelegenheid om te oefenen op vliegbeelden.

Van een veld vol zomerse klaprozen kan ik helemaal vrolijk en blij worden, maar ik denk dat dit voor vrijwel iedereen wel geldt?

Het jonge steenuiltje lijkt me met die geweldige grote ogen recht aan te kijken, maar ik zat in een schuiltentje, dus hij kon me niet zien.

Ik heb geprobeerd de Rietzanger tijdens zijn baltsvlucht hoog in de lucht te fotograferen, wanneer hij als een parachuutje naar beneden komt, maar dat heb ik niet voor elkaar kunnen krijgen. Dan maar het moment waarop hij luidkeels zingend vertrekt, daar ben ik ook blij mee hoor.

Op de valreep nog wat blauw: blauwe libel boven blauw water. Genoeg blauw lijkt me :-)

Meestal zie je de Steltkluten met de lange stelten gedeeltelijk in de plas-dras. Op de oever komen ze niet veel, alleen wanneer ze hun ontlasting kwijt moeten, dat doen ze dus niet in het water, netjes! Dat was hier ook het geval, heb ik ook gefotografeerd, maar die lange witte sliert tussen de poten kon me toch niet bekoren, hier was ie klaar. Anyway, die lange poten zijn nu prachtig te zien!

Vliegende libellen fotograferen is altijd weer een uitdaging, meestal lukt het niet, maar af en toe is het bingo en dan is het ook nog eens leuk om te ontdekken dat ik de niet zoveel voorkomende Zuidelijke Keizerlibel voor de lens had.

Een warme zondag! Rood aangelopen door de hitte wist de Vuurlibel het zweet van zijn voorhoofd ;-)

Ik zat aan de waterkant om juffers en libellen te fotograferen toen er ineens iets langs mijn blote benen streek... het bleek een mannetje Zandhagedis te zijn. Even schrokken we van elkaar, toen ging hij weer rustig zijn gang en vervolgde zijn weg langs de oever waarbij hij onderweg even mooi voor me poseerde.

Even op de creatieve tour geweest bij een veldje vol met Slangenkruid, open diafragma, ruim 3 stops overbelicht en de witbalans op kunstlicht gezet. En voilà, nu past de foto in het thema blauw!

Maar liefst twee weken verwijderd ik bij het Lauwersmeer en heb ik bijna dagelijks Steltkluten gefotografeerd. Heel veel foto's dus, waarvan ik er zo af en toe nog eens één zal laten zien. Ik heb ze zo nu en dan van heel dichtbij kunnen fotograferen, maar nu heb ik gekozen voor een Steltkluut in zijn omgeving.

Enige tijd geleden kwam ik in de duinen een Tapuit tegen, een leuke ontmoeting, want die zie ik vrijwel nooit. Ik kon hem mooi vrij in zijn leefomgeving fotograferen.  

De  Tapuit zit vaak zoals hier in een rechtopstaande houding op een kleine verhoging in het landschap. De vogels leven met name op de grond en broeden vaak in verlaten konijnenholen.

Op een middag vlogen er veel meeuwen en sterns boven het water, een mooi moment om even lekker te oefenen op vogels-in-vlucht. Ik herkende niet alle soorten, dus heel handig dat er wat vogelaars waren die me vertelden dat dit de Dwergmeeuw is, zoals de naam als zegt: een van de kleinste meeuwen. Als ik hier op de site zoek op Dwergmeeuw vind ik er niet één, een mooie reden om deze dan hier een plaatsje geven.

Blauwe golven in een zee van pastelkleuren bij zonsondergang. Deze ICM foto maakte ik vorig jaar tijdens de Workshop aan zee. 

Voor wie interesse heeft: Ook dit jaar staat er weer een workshop aan de kust op het DDN-programma: Zilt & zo op 4 november. Er zijn nog wat plaatsjes vrij!

Ik had een mooi plekje gevonden waar ik die prachtige Geoorde fuutjes vanuit een heel laag standpunt kon fotograferen. Het waaide nogal waardoor ik zelfs nog lager lag dan de door de wind ontstane golfjes, dat geeft wel een grappig effect vind ik. Ik hield het trouwens wel net droog!

Tegen het einde van de dag viel er een lange schaduw van een hek over het veld, dat gaf een leuk spel van zon en schaduw en een Oeverlopertje wilde wel even op de juiste plek mijn beeld in wandelen.

Gierzwaluwen de vlucht vangen is wel even een flinke uitdaging, wat zijn ze snel! Ik zag ook pas op de foto welke capriolen ze uithalen tijdens hun vlucht, zoals ondersteboven vliegen! Ik vond het wel een gaaf moment en dat maakt de wat saaie lucht een beetje goed ;-)

Ik heb me laatst op een avond eens aan Boerenzwaluwen in de vlucht gewaagd. Dat lukte natuurlijk niet in een keer, maar wat later kreeg ik de slag een beetje te pakken. Intussen waren er mooie kleurtjes in het water ontstaan, die wel lekker matchen met de zwaluw, dat was een leuke bonus.

Een van de ochtenden aan het Lauwersmeer was het behoorlijk mistig, Dat bood me weer andere mogelijkheden om de prachtige Steltkluten in beeld te brengen.

Eerder deelde ik mijn foto 'Klaar voor de paring' van het moment waarop mannetje Stelkluut op het vrouwtje springt. Deze foto toont het intieme momentje direct ná de paring, het kruisen van de snavels, meestal staan of lopen ze dan naast elkaar, maar in dit geval zat het mannetje nog op het vrouwtje, waarbij hij haar met zijn vleugel omarmt, zó lief!

Ik lag plat op de grond toen de Bosruiter ineens heel dichtbij kwam, een kleine glooiing in het veld zat daardoor in de weg, alsnog omhoog komen was geen optie. Maar ik vind het effect eigenlijk wel verrassend.

Tijdens een heerlijk verblijf bij het Lauwersmeer heb ik vele uurtjes aan de waterkant doorgebracht en daardoor ook vele mooie momentjes mee mogen maken.

Deze trotse Kemphaan wilde wel even poseren op een oever vol madeliefjes.

Eventjes terug naar de Weidevogelhut op Marken in april. Omdat je daar 's avonds blijft hoop je natuurlijk op mooi licht, maar daar was deze keer geen sprake van. Tijd voor plan B dan maar, royaal belichten (+3 stops) om er bij matig en saai licht toch een lekker fris plaatje van te maken.

Tijdens mijn vakantie bij het Lauwersmeer lag ik meerdere vroege ochtenden heel stilletjes aan de waterkant, soms kwamen de Steltkluten dan heel dichtbij! Al gauw ontdekte ik een patroon in hun route en leerde ik de beste plekjes daaruit te pikken. Zo wilde ik iets van het riet in de achtergrond zien, dat had ik hier, maar dan was het opletten dat ik de steltkluut mooi tussen de groene pollen kon pakken en dan liefst ook nog een leuke houding. Hard werken hoor, maar dan heb je ook wat ;-)

Liggend aan de waterkant in de vroege ochtend, wachtend op Steltkluten, mocht ik even genieten van dit lieve tafereeltje.

Ik viel bij het Lauwersmeer met mijn neus in de boter, minstens 22 Steltkluten waren daar neergestreken in het plas-dras gebied. Inmiddels zijn al 9 broedende paartjes geteld. Tijdens de vele uren die ik er heb doorgebracht heb ik dan ook meerdere paringen mogen zien. Hier het moment dat het mannetje na een mooi ritueel op het vrouwtje springt, beide poten nog net los.