Recent ben ik een midweek naar de Marker Wadden geweest en heb daar ondanks de kou fantastische dagen gehad en genoten van de vele vogels. Deze foto maakte ik de eerste avond, na een paar stevige buien klaarde het op, verscheen er een prachtige regenboog met daarna nog een half uurtje heel mooi licht en toen kon ik deze twee visdiefjes fotograferen. 
De foto is stevig gecropt, hetgeen natuurlijk ten koste gaat van de kwaliteit, maar moment, licht en sfeer maken dat voor mij ruimschoots goed.

's Morgens vroeg stegen de brandganzen op om te gaan foerageren, nog weinig licht, dus ideaal om te gaan stoeien met lange sluitertijden zodat de vleugelslag transparant wordt. Normaal gesproken vind ik dat je vogels niet van achteren gezien moet fotograferen, maar aangezien ze hier vrijwel onherkenbaar zijn vind ik het prima kunnen,

De Waterral lijkt een leuk dansje te doen, een tapdance in de modder en zijn vleugels doen vrolijk mee ;-)

Ik kwam bij toeval net deze foto tegen in mijn archief, een pul van de grauwe gans die heel eigenwijs zijn mini-vleugeltjes showt.

De Fitis begon ineens luid te roepen en te fladderen, hij leek echt boos op of om iets. Voor mij was het een mazzelmomentje, want dit vind ik toch net even leuker dan gewoon een vogeltje op een takje.

Deze vlucht jonge spreeuwen met hun mooie spikkeltjes in het verenkleed had goed in het thema 'honderd' gepast, maar met al die gespreide vleugeltjes past hij natuurlijk ook perfect in het thema 'vleugels'.

Deze prachtige vleugeltjes staan helaas op het punt om te sneuvelen, maar voor die tijd liet de bijeneter zijn gevleugelde prooi even prachtig in het tegenlicht zien.

Een heleboel steentjes in de branding, leuk om dan met lange sluitertijden te spelen om het water te laten bewegen,

Ik weet een fijn plekje waar ik met een beetje geluk die mooie geoorde fuutjes kan fotograferen, een locatie met ’s morgens de zon in de rug waardoor het licht mooi op die gouden pluimpjes en rode oogjes valt. Afgelopen week was ik onderweg daarnaartoe toen ik ze aan de andere kant van de plas zag zwemmen. Een kant die ik altijd mijd omdat ik uit ervaring weet dat de lichtval daar heel lastig is. Ik besloot echter de uitdaging maar eens aan te gaan!

Ik fotografeer meestal in diafragma voorkeuze, maar omdat elke plek hier andere lichtval, reflecties en kleuren in het water heeft, koos ik nu met voorbedachte rade voor de M-stand.

Deze twee foto’s illustreren die verschillen, ik lag op dezelfde plek maar het fuutje verplaatste zich van een donkere naar een lichte plek, tussen beide foto’s zit slechts één minuut.

Ik weet een fijn plekje waar ik met een beetje geluk die mooie geoorde fuutjes kan fotograferen, een locatie met ’s morgens de zon in de rug waardoor het licht mooi op die gouden pluimpjes en rode oogjes valt. Afgelopen week was ik onderweg daarnaartoe toen ik ze aan de andere kant van de plas zag zwemmen. Een kant die ik altijd mijd omdat ik uit ervaring weet dat de lichtval daar heel lastig is. Ik besloot echter de uitdaging maar eens aan te gaan!

Ik fotografeer meestal in diafragma voorkeuze, maar omdat elke plek hier andere lichtval, reflecties en kleuren in het water heeft, koos ik nu met voorbedachte rade voor de M-stand.

Deze twee foto’s illustreren die verschillen, ik lag op dezelfde plek maar het fuutje verplaatste zich van een donkere naar een lichte plek, tussen beide foto’s zit slechts één minuut.

 

Vanochtend was ik bij zonsopkomst in de duinen in de hoop bij prachtig licht vogeltjes te kunnen fotograferen. Dat wilde niet echt lukken, binnen no time was het licht al veel te fel om leuk te spelen met tegenlicht en zo, bovendien deden de vogels niet wat ik graag wilde.  Om 8 uur gaf ik het op, maar bijna bij de uitgang van het duingebied stuitte ik nog even op een blauwborst die best wel even leuk wilde meewerken. Hier kon ik tussen de vegetatie door schieten, een techniek die ik graag toepas bij macro, maar bij vogels is dat vaak een stuk lastiger.  Om half 9 dus toch tevreden naar huis. 
En als dit niet gelukt was? Dan had ik toch prachtige vroege uurtjes beleefd hoor, gewoon heerlijk genoten van de rust en de vogelzang.

Afgelopen week een paar keer aan de waterkant gelegen voor de geoorde fuutjes, ze bleven helaas telkens te ver weg, dus nog maar eens in de herkansing. Ook al was het dan te ver, ik heb toch geprobeerd dit leuke actiemoment vast te leggen, moest dus heel erg croppen, maar 't kan net denk ik?

Vanochtend vroeg had ik in de duinen een fijne ontmoeting met dit jonge damhert. Het mooie ochtendlicht waar ik op hoopte bleef uit, maar het licht was wel heel zacht, waardoor er heerlijke pastelkleuren ontstonden.

Nog een keertje grutto's, want we hadden op Marken echt even prachtige genietmomenten vol actie. 
Deze foto maakte ik binnen hetzelfde halfuurtje als de twee voorgaande beelden, vanuit dezelfde positie. Het licht bood echter veel verschillende mogelijkheden voor de belichting, hier heb ik gekozen voor een frisse uitstraling, beetje highkey.

 

Deze donkere foto van de grutto's maakte ik 20 minuten eerder dan de lichte foto van gisteren, vanuit dezelfde positie, echter met een hele andere belichting.
Heerlijk toch dat spelen met (tegen)licht!

Afgelopen woensdag en donderdag samen met Brigitte naar de Weidevogelhut op Marken geweest, altijd genieten, slapen tussen de grutto's en tureluurs, je hoort ze de hele nacht! 
En uiteraard ook fotograferen. Sinds twee jaar staat de hut anders, waardoor je nu in de middag aan de tegenlichtkant vanuit laag standpunt kunt fotograferen, voorheen zat er dan gras en riet in de weg. 
De grutto's waren volop aan het badderen, dan is het wachten op dat spetterende sprongetje!
De foto was wat donkerder, heb hem wat opgelicht waardoor de bebouwing in de achtergrond blauw als de lucht werd, nice surprise.

Een haas tussen de voorjaarsbloemetjes, die past vandaag toch wel mooi als Paashaas dacht ik zo.

Vrolijk Pasen allemaal!

Zoals je dat mag verwachten hadden we in Schotland wisselende weersomstandigheden en dat is voor fotografie alleen maar gunstig. Zou ik dit bomenrijtje bij helder weer gefotografeerd hebben, dan waren de bomen helemaal weggevallen tegen de achtergrond, terwijl die nu door de mistige omstandigheden mooi vaag en rustig is.

Dark mood, dat klinkt best zwaar, alsof ik afgelopen vrijdag bij de Fotodag Bosanemonen niet al te best gestemd was. Nou, integendeel hoor, we hadden een gezellige groep deelnemers, het weer werkte prima mee en de volop bloeiende anemoontjes nodigden weer uit om er heerlijk mee te spelen. Het was een leuke dag!

Meestal ga ik voor zachte en lichte pastelkleurtjes, maar in het kader van 'doe eens wat anders' heb ik eens tegenlicht in donkere sfeer opgezocht.

Op een namiddag troffen we Luluka, een female luipaard, die met haar prooi - een impala - een boom in ging om de prooi veilig te stellen. Ongelooflijk hoe ze in een fractie van een seconde boven in de boom zat, wat zijn ze sterk en behendig! 

Die namiddag was al fantastisch, maar de volgende ochtend werd het nog mooier. We waren al heel vroeg in de savannen en Luluka hield zich weer in de buurt van haar prooi op, samen met haar tweejarige zoon. Bij het mooiste ochtendlicht beleefden we onvergetelijke momenten.

Dit beeldverhaal en andere komen voorbij in de presentatie die ik zal houden tijdens de Meet your friends op 6 juni.  Benieuwd naar het hele programma van deze gezellige en interactieve dag? Hier vind je alle info.

Eén ochtend tijdens onze Schotland-reis was het behoorlijk mistig, hoe hoger we kwamen, hoe dichter de mist. Dus geen foto's van de highlands want die zagen we niet, maar dat bood natuurlijk weer hele andere mogelijkheden want mist geeft altijd een fijne sfeer.

Twee weken geleden was ik al eens op pad geweest voor de grutto's maar toen zaten er maar drie en veel te weg weg. Afgelopen dinsdag ging ik in de tweede helft van de middag voor een herkansing, nu trof ik een groep van een stuk of vijftig en wat was het heerlijk om ze weer te horen toen ik aan kwam lopen.

Ook nu te ver weg maar een enkeling dwaalde wat af naar een kant van het water waar ik een wat lager standpunt kon innemen en ook iets dichterbij kon komen, en dat terwijl het licht in de namiddag steeds mooier werd. Herkansing geslaagd!

Het is toch ieder voorjaar weer een feestje om op een mooie dag te spelen met bosanemoontjes en licht, dat heb ik al zo vaak gedaan, maar het verveelt nooit en de resultaten zijn iedere keer weer anders.

Zoals ieder voorjaar lonkten de bosanemoontjes weer! Het was er gisteren een mooie dag voor, in het vroege ochtendlicht zelfs nog wat dauwdruppeltjes,

Van deze oude boom met nog wat kleurige herfstblaadjes maakte ik spontaan, zonder nadenken een highkey opname. Gek is dat eigenlijk, mijn duim leek gewoon uit zichzelf aan het belichtingswieltje te gaan draaien.

Afgelopen donderdag samen met Brigitte heerlijk gespeeld op het strand. Deze foto van zandstructuren in een laagje water heb ik omgezet in negatief (inversie) en toen zag ik ineens allemaal vissen! Op Facebook werd ook gerefereerd aan Escher. Maar wat je er ook in ziet, ik vind het heel verrassend wat er met een simpele ingreep kan ontstaan.

Na een mooie sightseeing rond Loch Leven besloten we onderweg naar ons huisje nog een laatste stop te maken bij Glencoe Lochan. Dat was een goede beslissing, het was vrijwel windstil en de bomen in hun herfstkleuren weerspiegelden prachtig in het meer.

Gisteren maakten we weer een gezellige en mooie Deel de Natuur Fotowandeling in de Amsterdamse Waterleidingduinen. De kleine stroomversnelling nodigde ons weer uit tot het vangen van reflecties in het bewegende water, elk shot is daar een verrassing. In deze foto zag ik thuis na een beetje draaien van het beeld een berglandschap verschijnen. Overigens ongelooflijk dat het beeld er volgens mij nog aardig uitziet bij iso 51200!

In deze foto zie ik een sombrero en als ik dan wat langer kijk zie ik 3 mensen op een bankje, rechts dus iemand met die grote hoed, links twee blootshoofds. Ben wel benieuwd wat jullie zien, zal verklappen dat bij deze foto inversie is toegepast, hij is dus in negatief.

Veel bewolking en regen verwacht je in Schotland, niet zo'n knalblauwe lucht! Maar dat was gelukkig maar een paar keer. Ik probeerde hier recht tegen de zon in iets te toen met die laaghangende bewolking tussen de bergen, en precies op dat moment verschenen er twee mensen in beeld, puur toeval, maar ze leken te poseren als volleerde fotomodellen ;-)