Een maand geleden weer eens naar de mooie HBN10 geweest, de Bosruiter liet zich daar even mooi zien. Bewust voor een ruime belichting gekozen voor een lekker fris beeld.

Midweekje Marker Wadden en elke avond wel een poosje naar kijkhut de Duikeend. Het leek daar wel een natuurtheater, zo mooi om het gedrag van de vogels te bekijken en te fotograferen natuurlijk, ik heb er dan ook aardig wat leuke series kunnen maken. De krakeenden hadden het voortdurend met elkaar aan de stok en dat zorgde voor veel actie waarbij ze tijdens de achtervolging elkaar de veren uit het lijf trokken.

Wat is het fijn om alle mooie terugblikken en enthousiaste reacties te lezen op de Meet your Friends vorige week. Zelf heb ik er ook van genoten, mede doordat iedereen het zichtbaar naar de zin had.
Van fotograferen kwam niet zoveel terecht, behalve dan de foto's die ik van de deelnemers maakte. Maar aan de bomen met prachtige structuren kon ik echt niet voorbij lopen. Begeleider Chris vertelde dat die patronen zijn ontstaan door de honingzwam die onder de schors doorgroeit.
Het was nog lastig om deze foto onder de 2mb te krijgen, kleiner formaat vond ik geen optie, dus ik heb een beetje moeten schipperen met een lagere kwaliteit.

De Gele Kwikstaart was nestmateriaal aan het verzamelen en vond dit pluisje wel geschikt voor een heerlijk zacht nestje.
Hiervoor ging ik graag even plat op de buik voor een laag standpunt, tja, in de ganzenpoep, maar je moet er wat voor over hebben nietwaar?

Deze Krakeend had het aan de stok gekregen met een ander mannetje en ging er luidkeels roepend achteraan. Dat leverde leuke actiebeelden op in het laatste avondlicht met de bloeiende moerasandijvie in de achtergrond,

Een mooie ochtend op de Marker Wadden, de zon komt net op en er is nog te weinig licht voor vogels in de vlucht. Dat is het moment voor Plan B, met de B van Beweging. 
Resultaat: Bewogen eenden tegen een zacht gekleurde ochtendlucht. Wat mij betreft een prima start van de dag!

Rond 21:00 uur spraken we twee vogeltellers op de Marker Wadden die voor onderzoek de kokmeeuwen aan het tellen waren. Dat betekent dat ze de nesten tellen en dus - zo kort mogelijk - het broedgebied in gaan, waarbij alles massaal de lucht in gaat. Ze wilden wel wachten tot wij klaar waren met fotograferen, maar wij zeiden 'doe nu maar' en stelden de camera's in op lange sluitertijd in. 
Ze vertelden ons even later dat ze op die plek ca 900 nesten geteld hadden, er gingen dus ca 1800 kokmeeuwen de lucht in. Oef, dat was me een chaos van krijsende meeuwen! De meeste foto's zijn dus ook chaos. Deze vond ik wel heel grappig, je wilt het liefst de kop scherp, maar dat ene voetje is wel verrassend, door z/w en inversie toe te passen heeft de meeuw een wit voetje gehaald ;-)
Dit is overigens voor mijn doen behoorlijk out of the box, moest echt even moed verzamelen om deze foto in te zenden.

Het was prachtig om in de regen en met de gele moerasandijvie in de achtergrond de paring van kokmeeuwen te zien, maar als bonus maakten ze daarna een dansje, eindigend met een intieme omhelzing. Dat moment was nog veel mooier dan de paring zelf.

Twee mannetjes krakeend waren voortdurend aan het ruziën om een vrouwtje, dat leverde leuke actiemomenten op, zoals hier 'vleugeltje over' in variant op 'haasje over',

Recent ben ik een midweek naar de Marker Wadden geweest en heb daar ondanks de kou fantastische dagen gehad en genoten van de vele vogels.
Deze foto maakte ik de eerste avond, na een paar stevige buien klaarde het op en verscheen er een prachtige regenboog. Snel naar buiten en proberen om vogels tegen de kleuren van de regenboog te vangen!

Recent ben ik een midweek naar de Marker Wadden geweest en heb daar ondanks de kou fantastische dagen gehad en genoten van de vele vogels. Deze foto maakte ik de eerste avond, na een paar stevige buien klaarde het op, verscheen er een prachtige regenboog met daarna nog een half uurtje heel mooi licht en toen kon ik deze twee visdiefjes fotograferen. 
De foto is stevig gecropt, hetgeen natuurlijk ten koste gaat van de kwaliteit, maar moment, licht en sfeer maken dat voor mij ruimschoots goed.

's Morgens vroeg stegen de brandganzen op om te gaan foerageren, nog weinig licht, dus ideaal om te gaan stoeien met lange sluitertijden zodat de vleugelslag transparant wordt. Normaal gesproken vind ik dat je vogels niet van achteren gezien moet fotograferen, maar aangezien ze hier vrijwel onherkenbaar zijn vind ik het prima kunnen,

De Waterral lijkt een leuk dansje te doen, een tapdance in de modder en zijn vleugels doen vrolijk mee ;-)

Ik kwam bij toeval net deze foto tegen in mijn archief, een pul van de grauwe gans die heel eigenwijs zijn mini-vleugeltjes showt.

De Fitis begon ineens luid te roepen en te fladderen, hij leek echt boos op of om iets. Voor mij was het een mazzelmomentje, want dit vind ik toch net even leuker dan gewoon een vogeltje op een takje.

Deze vlucht jonge spreeuwen met hun mooie spikkeltjes in het verenkleed had goed in het thema 'honderd' gepast, maar met al die gespreide vleugeltjes past hij natuurlijk ook perfect in het thema 'vleugels'.

Deze prachtige vleugeltjes staan helaas op het punt om te sneuvelen, maar voor die tijd liet de bijeneter zijn gevleugelde prooi even prachtig in het tegenlicht zien.

Een heleboel steentjes in de branding, leuk om dan met lange sluitertijden te spelen om het water te laten bewegen,

Ik weet een fijn plekje waar ik met een beetje geluk die mooie geoorde fuutjes kan fotograferen, een locatie met ’s morgens de zon in de rug waardoor het licht mooi op die gouden pluimpjes en rode oogjes valt. Afgelopen week was ik onderweg daarnaartoe toen ik ze aan de andere kant van de plas zag zwemmen. Een kant die ik altijd mijd omdat ik uit ervaring weet dat de lichtval daar heel lastig is. Ik besloot echter de uitdaging maar eens aan te gaan!

Ik fotografeer meestal in diafragma voorkeuze, maar omdat elke plek hier andere lichtval, reflecties en kleuren in het water heeft, koos ik nu met voorbedachte rade voor de M-stand.

Deze twee foto’s illustreren die verschillen, ik lag op dezelfde plek maar het fuutje verplaatste zich van een donkere naar een lichte plek, tussen beide foto’s zit slechts één minuut.

Ik weet een fijn plekje waar ik met een beetje geluk die mooie geoorde fuutjes kan fotograferen, een locatie met ’s morgens de zon in de rug waardoor het licht mooi op die gouden pluimpjes en rode oogjes valt. Afgelopen week was ik onderweg daarnaartoe toen ik ze aan de andere kant van de plas zag zwemmen. Een kant die ik altijd mijd omdat ik uit ervaring weet dat de lichtval daar heel lastig is. Ik besloot echter de uitdaging maar eens aan te gaan!

Ik fotografeer meestal in diafragma voorkeuze, maar omdat elke plek hier andere lichtval, reflecties en kleuren in het water heeft, koos ik nu met voorbedachte rade voor de M-stand.

Deze twee foto’s illustreren die verschillen, ik lag op dezelfde plek maar het fuutje verplaatste zich van een donkere naar een lichte plek, tussen beide foto’s zit slechts één minuut.

 

Vanochtend was ik bij zonsopkomst in de duinen in de hoop bij prachtig licht vogeltjes te kunnen fotograferen. Dat wilde niet echt lukken, binnen no time was het licht al veel te fel om leuk te spelen met tegenlicht en zo, bovendien deden de vogels niet wat ik graag wilde.  Om 8 uur gaf ik het op, maar bijna bij de uitgang van het duingebied stuitte ik nog even op een blauwborst die best wel even leuk wilde meewerken. Hier kon ik tussen de vegetatie door schieten, een techniek die ik graag toepas bij macro, maar bij vogels is dat vaak een stuk lastiger.  Om half 9 dus toch tevreden naar huis. 
En als dit niet gelukt was? Dan had ik toch prachtige vroege uurtjes beleefd hoor, gewoon heerlijk genoten van de rust en de vogelzang.

Afgelopen week een paar keer aan de waterkant gelegen voor de geoorde fuutjes, ze bleven helaas telkens te ver weg, dus nog maar eens in de herkansing. Ook al was het dan te ver, ik heb toch geprobeerd dit leuke actiemoment vast te leggen, moest dus heel erg croppen, maar 't kan net denk ik?

Vanochtend vroeg had ik in de duinen een fijne ontmoeting met dit jonge damhert. Het mooie ochtendlicht waar ik op hoopte bleef uit, maar het licht was wel heel zacht, waardoor er heerlijke pastelkleuren ontstonden.

Nog een keertje grutto's, want we hadden op Marken echt even prachtige genietmomenten vol actie. 
Deze foto maakte ik binnen hetzelfde halfuurtje als de twee voorgaande beelden, vanuit dezelfde positie. Het licht bood echter veel verschillende mogelijkheden voor de belichting, hier heb ik gekozen voor een frisse uitstraling, beetje highkey.

 

Deze donkere foto van de grutto's maakte ik 20 minuten eerder dan de lichte foto van gisteren, vanuit dezelfde positie, echter met een hele andere belichting.
Heerlijk toch dat spelen met (tegen)licht!

Afgelopen woensdag en donderdag samen met Brigitte naar de Weidevogelhut op Marken geweest, altijd genieten, slapen tussen de grutto's en tureluurs, je hoort ze de hele nacht! 
En uiteraard ook fotograferen. Sinds twee jaar staat de hut anders, waardoor je nu in de middag aan de tegenlichtkant vanuit laag standpunt kunt fotograferen, voorheen zat er dan gras en riet in de weg. 
De grutto's waren volop aan het badderen, dan is het wachten op dat spetterende sprongetje!
De foto was wat donkerder, heb hem wat opgelicht waardoor de bebouwing in de achtergrond blauw als de lucht werd, nice surprise.

Een haas tussen de voorjaarsbloemetjes, die past vandaag toch wel mooi als Paashaas dacht ik zo.

Vrolijk Pasen allemaal!

Zoals je dat mag verwachten hadden we in Schotland wisselende weersomstandigheden en dat is voor fotografie alleen maar gunstig. Zou ik dit bomenrijtje bij helder weer gefotografeerd hebben, dan waren de bomen helemaal weggevallen tegen de achtergrond, terwijl die nu door de mistige omstandigheden mooi vaag en rustig is.

Dark mood, dat klinkt best zwaar, alsof ik afgelopen vrijdag bij de Fotodag Bosanemonen niet al te best gestemd was. Nou, integendeel hoor, we hadden een gezellige groep deelnemers, het weer werkte prima mee en de volop bloeiende anemoontjes nodigden weer uit om er heerlijk mee te spelen. Het was een leuke dag!

Meestal ga ik voor zachte en lichte pastelkleurtjes, maar in het kader van 'doe eens wat anders' heb ik eens tegenlicht in donkere sfeer opgezocht.

Op een namiddag troffen we Luluka, een female luipaard, die met haar prooi - een impala - een boom in ging om de prooi veilig te stellen. Ongelooflijk hoe ze in een fractie van een seconde boven in de boom zat, wat zijn ze sterk en behendig! 

Die namiddag was al fantastisch, maar de volgende ochtend werd het nog mooier. We waren al heel vroeg in de savannen en Luluka hield zich weer in de buurt van haar prooi op, samen met haar tweejarige zoon. Bij het mooiste ochtendlicht beleefden we onvergetelijke momenten.

Dit beeldverhaal en andere komen voorbij in de presentatie die ik zal houden tijdens de Meet your friends op 6 juni.  Benieuwd naar het hele programma van deze gezellige en interactieve dag? Hier vind je alle info.