Een wat koudere ochtend met nevel, dat zijn prachtige omstandigheden voor een bezoekje aan de Damhertenbronst. Dolgraag wilde ik zo'n mooi ademwolkje, dus op zoek naar de juiste lichtval, het Damhert werkte mee, burlend en zelfs vlaggend. En ook nog herfstslingers in het bos, het was een feestje.
Begin deze week een mooi tripje naar de Kraanvogels gemaakt, wat een prachtige belevenis om ze te zien en te horen! De eerste dag was erg nevelig, hetgeen voor een heerlijk sfeertje zorgde, maar met de vogels op grote afstand was het niet altijd gemakkelijk om ze goed te fotograferen.
Misschien herken je deze zwam wel, hij kwam namelijk al eerder voorbij bij andere fotografen. Tijdens de Workshop Forest Fairytales hielp ik deelnemers op weg om deze zwam sfeervol te fotograferen met een flinke onderbelichting en witbalans op koel, terwijl je bijlicht met wat warm licht. Tijdens de Fotodag, een dag later, besloot ik om dat zelf ook nog maar even in de praktijk te brengen. Met de bokehbollen en halfronde vorm past hij wel in het Thema Rond denk ik.
Ik was vorige week vroeg op weg naar de 'Arena' waar de bronst van de Damherten plaatsvindt. Onderweg kon ik aan dit prachtige plekje natuurlijk niet voorbij lopen, zo mooi! Tijd voor een tussenstop dus en genieten, maar fotograferen? Landschapsfotografie was ik niet op berekend, ik kwam voor de herten, dus niet de juiste spullen bij me. Maar je moet roeien met de riemen die je hebt, dus toch maar een poging gewaagd. Geen spijt van :-)
Het Peervormig Draadwatje behoort tot de slijmzwammen, uitermate klein en snel van uiterlijk veranderend. Dat kleine spul wordt vaak met een klein diafragma gefotografeerd om alles scherp te krijgen, ik heb het juist over een andere boeg gegooid, open diafragma en op zoek naar sfeer.
De bronst van de Damherten is momenteel in volle gang. Daarom gistermorgen vroeg naar de Amsterdamse Waterleiding Duinen gegaan, de koude ochtend met wat nevel zorgde voor prachtig licht. Na wat rondlopen heb ik een plek uitgezocht met wat tegenlicht en daar gewacht tot er zo'n stoer Damhert het bos uit kwam rennen. En dat gebeurde....
Een stevige Noordwester bracht deze Rosse Franjepoot naar de kust. Die zelfde Noordwester maakte het door de hoge golven niet gemakkelijk om dit bijzondere vogeltje in focus te krijgen en te houden, maar gelukkig bleef hij een tijdje in de buurt zodat er ik genoeg kansen kreeg.
In Hut 10 van Han Bouwmeester heb je een geweldig mooi laag standpunt. Ik trof er in de vroege ochtend en bij prachtig licht Zwarte ruiters voor de hut. Het was genieten, ook al hadden ze vieze modderpootjes ;-)
Met een flinke telelens kon ik dit portret maken, sluitertijd slechts 1/100 waardoor de tong iets bewogen is, maar dat maakt het portret voor mij net wat minder statisch, oké dus.
Een beetje rare vogel, je zou hem bijna niet herkennen ;-) Voor wie 't echt niet ziet, het is een Waterral die zich hoog op de poten even lekker staat uit te schudden, ik vond het wel een gaaf moment!
In juni was ik samen met Brigitte bij de Zeehondenkijkwand in Termunten. Het overtrof onze verwachtingen, veel Zeehonden die tijdens hoogwater een rustplaats vonden onder aan de dijk, én enkele jongen erbij! Wat was dat een mooie belevenis, we hebben genoten! De foto is van achter de kijkwand gemaakt en enorm gecropt, ik was er dus echt niet zo dichtbij als het lijkt.
Een lange avond en halve nacht in een schuilhut voor Boommarters, dat betekent eindeloos in het donker zitten staren, wachten en nog eens wachten. Beslist heel spannend, maar een klein muisje is dan toch even een welkome onderbreking. Overigens was de missie geslaagd, de Boommarters lieten zich meerdere keren zien.
Een bezoekje aan de Siberische grondeekhoorns is altijd leuk, ze zijn zó schattig!
Het lijkt misschien een inspannende bezigheid om een libel in de vlucht te vangen, maar bij mooi weer, in korte broek en zomershirtje aan de waterkant, zonnetje op de rug, is het eigenlijk juist heel ontspannend!
Nog een keertje een Kolibrievlinder, omdat het van die leuke en uitdagende fladderaars zijn.
Deze zomer ben ik een paar keer bezig geweest met het proberen te vangen van deze snelle fladderaar, de Kolibrievlinder. Begonnen met snelle sluitertijden van minimaal 1/1000, toen dat steeds beter ging de tijd teruggebracht naar 1/500, omdat ik het persoonlijk mooier vind als de vleugels niet bevroren zijn maar juist bewogen.
Het is weer de tijd van de bloeiende heidevelden, ik ben er nog niet geweest maar deze foto van vorig jaar brengt me alvast in de stemming.
Citroenvlinder drinkend van de nectar in de Bolderik, dan krijg je een "Citroentje met suiker" !
In afwachting van het opkomende water om daarbij het Palendorp te fotograferen, me even bezig gehouden met de reflecties van slechts enkele palen in tegenlicht, waarbij een nagenoeg Z/W beeld ontstond.
Ik heb me het afgelopen voorjaar nogal eens bezig gehouden met Weidevogels waaronder de Tureluurtjes, die af en toe ruziënd opvlogen, hopla!
