Voor mij doen wel een hele saaie achtergrond en een beestje op een stokkie. Maar daar zitten deze jongens nu eenmaal. 
Toch wil ik hem graag met jullie delen daar ik de libel gewoon heel mooi vind, vooral die gouden aanzet van de vleugels bij het lijfje.
Het is een soort die voorkomt in de Cariben en niet in Europa, vandaar dat ik hem niet kon vinden in mijn libellen boek bij de korenbouten (Orthetrum)
Orthemis en Orthetrum zijn twee nauw verwante geslachten van echte libellen uit de familie van de korenbouten (Libellulidae). Het belangrijkste verschil zit in hun leefgebied en kleurpatronen, hoewel ze anatomisch sterk op elkaar lijken.
Orthemis: Dit geslacht komt van nature uitsluitend voor in Noord-, Midden- en Zuid-Amerika (de Nieuwe Wereld). Ze komen niet in Nederland of België in het wild voor, tenzij als zeldzame dwaalgast of exoot. 

Deze viervlek vloog steeds naar hetzelfde plekje, waarna het weer opvloog. Het was een uitdaging, het waaide enorm gistermiddag. Maar de viervlek bleef op een gegeven moment net lang genoeg zitten om het vast te leggen.
Heb geworsteld om het voor elkaar te krijgen om wat ruis te reduceren, hopelijk nu beter.

We roepen alle DDN-ers weer op om te stemmen op hun favoriete foto('s) in het maandthema van mei  'Vleugels' , altijd weer spannend, wie gaat de winnaar worden?

Zorg dat je bent ingelogd en ga in de menubalk naar

Categorieën /Thema van de maand. 

en deel je duimpjes uit bij jouw favoriete foto{'s)

Stemmen kan tot en met woensdag 3 juni  en op donderdag 4 juni feliciteren we een winnaar! 

Tip: Je kunt de spelregeltjes hier nog even nazien.

Grutto met het bekende "hipje" nadat deze het water uit de vleugels heeft geschud. De foto is genomen vanuit een fotohut.

Een prachtige majestueuze vogel die oooo zo snel voorbij scheert met zijn grote vleugels.

S`avonds nog even door de duinen gefietst om met het zachte licht van de ondergaande zon de fazanten op de foto te zetten..deze fazant stond op een hoger gelegen duin ,in het tegenlicht,even mooi met zijn vleugels te fladderen waardoor die twee insecten uit het gras werden `geblazen` .

In de avond met het tegenlicht van de ondergaande zon kon ik dit paartje parende kluten bij het wagejot op de foto zetten.

Rond 21:00 uur spraken we twee vogeltellers op de Marker Wadden die voor onderzoek de kokmeeuwen aan het tellen waren. Dat betekent dat ze de nesten tellen en dus - zo kort mogelijk - het broedgebied in gaan, waarbij alles massaal de lucht in gaat. Ze wilden wel wachten tot wij klaar waren met fotograferen, maar wij zeiden 'doe nu maar' en stelden de camera's in op lange sluitertijd in. 
Ze vertelden ons even later dat ze op die plek ca 900 nesten geteld hadden, er gingen dus ca 1800 kokmeeuwen de lucht in. Oef, dat was me een chaos van krijsende meeuwen! De meeste foto's zijn dus ook chaos. Deze vond ik wel heel grappig, je wilt het liefst de kop scherp, maar dat ene voetje is wel verrassend, door z/w en inversie toe te passen heeft de meeuw een wit voetje gehaald ;-)
Dit is overigens voor mijn doen behoorlijk out of the box, moest echt even moed verzamelen om deze foto in te zenden.

Grutto schudt het water uit de vleugels. De foto is genomen vanuit een fotohut.

Oef wat zijn dit snelle Jelles, maar blij dat er dus af en toe wel een scherpe op de plaat staan. Bij deze camera had ik nog geen eye detection en tracking, een extra uitdaging dus.

Het was prachtig om in de regen en met de gele moerasandijvie in de achtergrond de paring van kokmeeuwen te zien, maar als bonus maakten ze daarna een dansje, eindigend met een intieme omhelzing. Dat moment was nog veel mooier dan de paring zelf.

In de tuin van onze overburen broedde een Gekraagde Roodstaart. Op gepaste afstand konden wij genieten van het voeren van de jongen. Vorige week zijn de jongen uitgevlogen en is de rust weergekeerd. Soms spreidde het vrouwtje haar vleugels en dat moment heb ik kunnen vastleggen. Ik heb de hooglichten op het kopje omlaag gedaan en de kop wat verscherpt, ook ruis uit de achtergrond weggehaald

Het viel niet mee om deze Visdief in vlucht te fotograferen. Hij was aan het badderen en ik zat te wachten tot ie op zou vliegen, maar dat duurde en duurde en duurde (minstens 10 minuten) om dan de concentratie zolang vast te houden is erg lastig. Maar gelukkig toch deze foto aan overgehouden.

Een heel dun takje boog voorover en gaf deze baby engeltjesvleugels. Het takje was zo dun dat alleen de blaadjes overbleven in de foto. En precies op de juiste plek.

Altijd genieten van die machtige grote vleugels, zeker vlak voor ze landen.
Het ziet er altijd zo "traag" uit, maar dat is het zeker niet.

Een vlucht goudplevieren is van verre al te herkennen aan hun vlieggedrag. Prachtig in formatie, minstens zo spectaculair als een zwerm spreeuwen.

Ik vind het een uitdaging om vogels proberen vast te leggen op een creatieve manier. Ik hoopte de beweging van de meeuw en de golven te kunnen meenemen in één foto. Veel foto's belanden natuurlijk in de prullenbak en zijn niet wat ik hoopte. Na een beetje bijsturen tijdens de afwerking ben ik met dit resultaat wel tevreden..

Twee mannetjes krakeend waren voortdurend aan het ruziën om een vrouwtje, dat leverde leuke actiemomenten op, zoals hier 'vleugeltje over' in variant op 'haasje over',

Recent ben ik een midweek naar de Marker Wadden geweest en heb daar ondanks de kou fantastische dagen gehad en genoten van de vele vogels. Deze foto maakte ik de eerste avond, na een paar stevige buien klaarde het op, verscheen er een prachtige regenboog met daarna nog een half uurtje heel mooi licht en toen kon ik deze twee visdiefjes fotograferen. 
De foto is stevig gecropt, hetgeen natuurlijk ten koste gaat van de kwaliteit, maar moment, licht en sfeer maken dat voor mij ruimschoots goed.

's Morgens vroeg stegen de brandganzen op om te gaan foerageren, nog weinig licht, dus ideaal om te gaan stoeien met lange sluitertijden zodat de vleugelslag transparant wordt. Normaal gesproken vind ik dat je vogels niet van achteren gezien moet fotograferen, maar aangezien ze hier vrijwel onherkenbaar zijn vind ik het prima kunnen,

Canadese ganzen op een creatieve manier gefotografeerd met een langere sluitertijd.
Doel was de gracieuze vleugel bewegingen op een dynamische manier vast te leggen.

Deze grauwe gans kwam iets te dichtbij ,was ergens een nest in het veld, en werd door de canadeze gans hardhandig aangepakt en verjaagd.

Een late ronde varen over Lake Kerkini, Griekenland. Naast alle kroeskoppelikanen zitten er ook een paar roze pelikanen tussen. In het late licht kleurde de lucht wat warmer. De houding van deze pelikaan vond ik typisch iets van 'no pictures, please'.

Tijdens de paring liet het Grutto-mannetje zijn prachtige vleugels zien.

Het zijn echte luchtacrobaten, maar oef wat zijn ze snel.
Deze jongen draaide zijn kopje omhoog om de prooi door te slikken net na de vangt op het oppervlakte water, terwijl het lijfje nog gewoon in dezelfde vliegpositie bleef doorvliegen.

‘s Morgens zag ik een bladluis hangen aan één enkele draad van een spinnenweb, als een stuk wasgoed aan de lijn. Het waaide te hard voor een goede foto. Eind van de middag was de wind wat gaan liggen en ging ik opnieuw kijken. De bladluis hing er nog steeds en leefde nog, maar nu kleefden er kleine witte “stofjes” aan. Eerst was ik teleurgesteld, maar toen ik nog eens goed door de macrolens keek, zag ik dat de stofjes bewogen, en dat het baby bladluisjes waren. Toen besefte ik dat moeder intussen, hangend in de lucht, was bevallen. De kleintjes konden net als zij nergens heen. Een microdrama, dat ik nooit eerder heb gezien. De titel is mede geïnspireerd op de hartvorm van de vleugels. De kleuren in de vleugels ontstaan door het flitsen.

Samen genieten van de nectar van de vlinderstruik, de keizersmantel en de atalanta.

De visdiefjes waren druk bezig hun jongen te voeren en laten daarbij mooi hun vleugels zien..

Een jan-van-gent zet de landing in bij de kolonie en laat goed zien hoe groot zijn vleugels zijn.

Na een duik om een vis te vangen gebruikt de visarend zijn machtige vleugels om zich, met de gevangen vis, weer uit het water te werken.