Tijdens de paring liet het Grutto-mannetje zijn prachtige vleugels zien.

Het zijn echte luchtacrobaten, maar oef wat zijn ze snel.
Deze jongen draaide zijn kopje omhoog om de prooi door te slikken net na de vangt op het oppervlakte water, terwijl het lijfje nog gewoon in dezelfde vliegpositie bleef doorvliegen.

‘s Morgens zag ik een bladluis hangen aan één enkele draad van een spinnenweb, als een stuk wasgoed aan de lijn. Het waaide te hard voor een goede foto. Eind van de middag was de wind wat gaan liggen en ging ik opnieuw kijken. De bladluis hing er nog steeds en leefde nog, maar nu kleefden er kleine witte “stofjes” aan. Eerst was ik teleurgesteld, maar toen ik nog eens goed door de macrolens keek, zag ik dat de stofjes bewogen, en dat het baby bladluisjes waren. Toen besefte ik dat moeder intussen, hangend in de lucht, was bevallen. De kleintjes konden net als zij nergens heen. Een microdrama, dat ik nooit eerder heb gezien. De titel is mede geïnspireerd op de hartvorm van de vleugels. De kleuren in de vleugels ontstaan door het flitsen.

Samen genieten van de nectar van de vlinderstruik, de keizersmantel en de atalanta.

De visdiefjes waren druk bezig hun jongen te voeren en laten daarbij mooi hun vleugels zien..

Een jan-van-gent zet de landing in bij de kolonie en laat goed zien hoe groot zijn vleugels zijn.

Na een duik om een vis te vangen gebruikt de visarend zijn machtige vleugels om zich, met de gevangen vis, weer uit het water te werken.

Het was een mooi gekleurde zonsopkomst ...leuk om te zien maar ik had de hoop dat er een paar vogels in de lucht zouden vliegen als een aanvulling in het beeld en laten er nou net een grote groep ganzen aankomen vliegen en de landing inzetten op het weiland voor me ...toppie.
Die zwarte ``streep``onderin het beeld is de waddendijk

Ik vind ze zo ongelooflijk gracieus en oef..... wat kunnen ze snel vliegen en vooral duiken met die machtige grote vleugels.

Het was een mooie ochtend in het natuurgebied mist met het zacht gekleurde licht van de zonsopkomst best wel veel vogels op de plas en deze landende ganzen die door het tegenlicht als silhouet worden afgebeeld.

De houding van deze baby deed me denken aan Pino van Sesamstraat... Deze jonge mus werd na het uitvliegen in onze tuin 'neergezet' door de ouders. Samen met een 30-tal broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes. Het leek hier wel de dagopvang. De houding van de mus is hier niet het vragen om voer, maar de ontdekking van z'n eigen lichaam. 'Waar zijn die dingen voor aan beide zijden?' Even later kreeg ie door dat die pluisjes jeuken en begon zichzelf netjes te plukken. Elk half uur kwamen de ouders ook langs voor de voedselverstrekking. 2e upload; het oog is wat verscherpt. Uiteraard is dit een crop, maar niet overdreven (tuintje is maar 4 meter). Ben benieuwd of ze dit jaar ook hier komen. Er zitten nu nog ca. 15 kids van vorig jaar te wachten.

Close-up van een meikever, genomen vlak voor het moment van wegvliegen. Ik wilde een wat meer grafisch en abstract beeld creëren door te focussen op de details en texturen. Op het moment van afdrukken wilde de kever net wegvliegen, maar dit lukte niet direct, waardoor de dekschilden wat open bleven staan. Met macrolens en tussenringen lukte het om dit beeld te maken zonder het dier te verstoren. De glanzende roodbruine dekschilden, die wel pantsers lijken, gaan opzij als velours gordijnen in een theater en onthullen zachte haren en de tere, nog opgevouwen vleugels. Derhalve leek het me wel iets voor het maandthema. Foto gemaakt in de tuin en iets bijgesneden voor de compositie.

De Waterral lijkt een leuk dansje te doen, een tapdance in de modder en zijn vleugels doen vrolijk mee ;-)

Ik kwam bij toeval net deze foto tegen in mijn archief, een pul van de grauwe gans die heel eigenwijs zijn mini-vleugeltjes showt.

Boven het water een biddende visdief op zoek naar een visje ..foto gemaakt in de ochtend met tegenlicht.

De fazanten ,in de duinen van texel,laten zich regelmatig horen even kraaien en dan heel snel met de vleugels wapperen zo van hier ben ik en dit is mijn territorium.
Foto gemaakt in de avond met tegenlicht.

Een torenvalk slaat zijn vleugels uit om weg te vliegen vanaf een hek.

De spanwijdte van een knobbelzwaan kan wel 2.40 meter bedragen. Bij de landing is dit goed te zien. Met dank voor de tips van de moderatoren een verbeterde versie ingestuurd

De Fitis begon ineens luid te roepen en te fladderen, hij leek echt boos op of om iets. Voor mij was het een mazzelmomentje, want dit vind ik toch net even leuker dan gewoon een vogeltje op een takje.

Deze vlucht jonge spreeuwen met hun mooie spikkeltjes in het verenkleed had goed in het thema 'honderd' gepast, maar met al die gespreide vleugeltjes past hij natuurlijk ook perfect in het thema 'vleugels'.

Lepelaar in de vlucht.
Blijft machtig om te zien zo vlak boven je hoofd.

Oerkracht

Rechtop.
De lucht wijkt.

Vleugels slaan hard en onmiskenbaar.
Geen vraag, geen twijfel.

Dit is geen beweging,
dit is pure dominantie.

Alles wijkt.
Hij niet.

De larven van de vuurjuffertjes kruipen vroeg in de ochtend naar boven vanuit het water en hechten zich op een sprietje van de waterplanten. Dan begint het hele proces van uitsluipen.
Om de bokeh ringetjes te bekomen maakte in gebruik van meervoudige belichting met de vintage lens.

Deze foto is een echte toevalstreffer. Nadien nog vaak geprobeerd te evenaren maar dit is helaas nooit meer gelukt. Op de foto zie je goed het patroon van vliegen met vleugels wat de foto een elegante uitstraling geeft. Instellingen waren: 1 sec, F11 en ISO 200.

Toen ik thuis kwam en ik zag de vleugels van deze Canadese gans viel het me op dat hij een aantal handpennen miste. Een beetje vroeg in het jaar om in de rui te zijn.

Eigenlijk ben ik niet zo van de vogelfoto's tegen een egaal blauwe lucht maar voor de karakteristieke vorm van een ooievaar tegen de lucht en het maandthema maak ik een uitzondering. (De titel slaat op mij, ik was met heel andere zaken bezig en helemaal niet voorbereid op een vluchtfoto, gelukkig draaide de ooievaar een tijdje rondjes zodat ik toch nog de kans kreeg)

De grauwe gans kwam iets te dichtbij het nest ,ergens verscholen in het veld, en werd met veel kabaal en machtsvertoon door de man verjaagd.

Ik sta hier op een fietsbruggetje tussen 2 graslanden in. En volg de reiger van rechts naar links. Ik had het vermoeden dat hij naar linksboven wilde (in de foto) want daar heb je een stukje ondiep water waar hij fijn kon vissen. Gelukkig deed hij dat ook en ging rakelings over het grasveldje heen. Had niet vooraf verwacht dat de foto ook nog zou lukken...

Dit nest met jonge lepelaars is vanaf een fietspad zichtbaar en er heeft dus geen verstoring plaatsgevonden. De vogels doen gewoon de hele dag hun eigen ding.
Twee weken geleden waren het nog doorzichtige vleugels met wat slagpennen, nu al best groot, wat groeit dat spul ongelooflijk snel.
Of hier het jong in toom gehouden moest worden, of dat er gepoetst werd was me niet duidelijk, maar het was wel even een mooi moment om die nieuwe vleugels gespreid te zien.
Overigens wordt zo'n nest op een gegeven moment best klein voor twee volwassenen en 3 peuters.

Deze prachtige vleugeltjes staan helaas op het punt om te sneuvelen, maar voor die tijd liet de bijeneter zijn gevleugelde prooi even prachtig in het tegenlicht zien.